Πτολεμαΐδα 20-09-2019
-Επέλεξα την Πτολεμαΐδα για να δημιουργήσω οικογένεια. Να φέρω τα πολιτικά μου δικαιώματα από την πόλη που έμενα, και μετά από πολλά χρόνια στα ενοίκια, έχτισα σιγά-σιγά με στερήσεις και κόπους το σπίτι μου. Ήθελα να ζήσω στην οικογενειακή οικοδομή που προϋπήρχε, κοντά σε πάρκο, στο κέντρο της πόλης, σ’ ένα όμορφο και ήσυχο περιβάλλον.
-Καλοκαίρι 2019 παράθυρα ανοιχτά.
-Με ξύπνησε θόρυβος μεγάλων φορτηγών ,με άγρια βουή των μηχανών και τον χαρακτηριστικό επίμονο ήχο της όπισθεν ταχύτητας, ενός δύσκολου παρκαρίσματος. Έντονη μυρωδιά πετρελαίου κατέκλυσε τα δωμάτια. Η εικόνα τους από το μπαλκόνι ήταν σοκαριστική…
-Μπροστά ακριβώς από την είσοδο του σπιτιού, μπροστά ακριβώς στα καταστήματα, [γραφείο και ιατρείο κ.α. ] στα 2,5 μέτρα απόσταση από αυτή, να ακουμπά σχεδόν η οροφή τους στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου, όπου διαμένει άτομο με ειδικές ανάγκες από εγκεφαλικό, να είναι ξεφορτωμένα σε μεταλλικά τεράστια καρότσια και δεκάδες κούτες με προϊόντα.
-Δυο ταμπέλες είχαν ξεφυτρώσει από το πουθενά, που επέτρεπαν την παράδοξη και άνευ όρων φορτοεκφόρτωση μεγάλου και λαμπερού σούπερ μάρκετ, που στήθηκε πριν μερικά χρόνια και προφανώς χωρίς να έχει εξασφαλίσει ως όφειλε μαζί με την άδεια λειτουργίας και το χώρο φορτοεκφόρτωσης . Είναι αλυσίδα και έχει την τεράστια είσοδό του σε παρακείμενη οικοδομή. Αλλού το μαγαζί αλλού η φασαρία του… Μας πλεύρισαν και από τον πεζόδρομο παρακωλύοντας την διέλευση των πεζών, με τον φόβο ατυχήματος, κλείνοντας επίσης συχνά-πυκνά ιδιωτικό νόμιμο χώρο, μετατρέποντας την περιοχή σε εργοτάξιο.
-Περικύκλωσαν στην κυριολεξία μια περιοχή που σφύζει από ζωή με κατοίκους και πολλούς περαστικούς. Με τις ευλογίες των αρμοδίων [δόθηκαν άδειες χρήσης κοινόχρηστων χώρων χωρίς κανόνες & παράνομα] μετατρέποντας το οξυγόνο μας σε καυσαέριο, τον αέρα μας σε μυρωδιά πετρελαίου. Και το τραγελαφικό όλων, με περισσή αλαζονεία μας προτρέπουν οι «εντεταλμένοι» πως μάλλον «εμείς πρέπει ν’ αλλάξουμε σπίτι παρά αυτοί χώρο φορτοεκφόρτωσης και πως ακόμα κι αν διαμαρτυρηθούμε δεν θα βρούμε το δίκιο μας» … Θόρυβος , ρύπανση, με τον άρρωστο να κάθεται στο μπαλκόνι για αναψυχή, και να υπομένει …
Τους δόθηκε δωδεκάωρη ολοήμερη άδεια, από τις 8 το πρωί έως της 8 του βράδυ. Το ένα φορτηγό διαδέχεται το άλλο. Η εικόνα απαράδεκτη, η “ουσία’ της υπόθεσης τοξική …
-Ποια είναι τα δικαιώματα αυτών των Κολοσσών; Έχουν χρήμα, έχουν δικηγόρους, έχουν δύναμη.
-Ποια είναι τα δικαιώματα των ανίσχυρων πολιτών; Προσεύχονται να εισακουστούν…
-Θα πρέπει λοιπόν να φύγουμε από τα σπίτια μας, όλες οι οικογένειες των παρακείμενων οικοδομών και οι καταστηματάρχες, γιατί ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. Θα πρέπει να φύγουμε κι εμείς από την πόλη μας, να πάμε αλλού σ’ άλλη πόλη με κανόνες και σεβασμό στον πολίτη. Όλοι μαζί. Να πάρουμε τα παιδιά και τον άρρωστο, να ξαναγίνουμε πρόσφυγες. Ή να μην τους το επιτρέψουμε; Να μην ανεχτούμε κυρίαρχους στη ζωή μας να μας καθοδηγούν, να κάνουν τα δικά τους κουμάντα … Να ελίσσονται να εξελίσσονται να γιγαντώνουν, πολλές φορές πνίγοντάς μας …
-Επιβάλλεται να κατανοήσουμε πρώτα εμείς ότι έχουμε δικαίωμα στο λόγο, έχουμε αντίληψη και άποψη των πραγμάτων ,ότι δεν είμαστε παρανοϊκοί όπως θα βόλευε…
–Αλλού το σούπερ μάρκετ και μπροστά μας το εργοτάξιο… Αυτό κι αν είναι ΘΡΑΣΟΣ…..
