Οι αρχαίοι λαοί προσπαθώντας να εξηγήσουν τα φυσικά φαινόμενα, τη δημιουργία του κόσμου, των ανθρώπων, έφτιαχναν μύθους και ιστορίες, απλοποιώντας και εκλαϊκεύοντας ότι μπορούσαν να αντιληφθούν. Επέλεγαν να προσωποποιούν τα στοιχεία της φύσης, να μπλέκουν θεούς και ανθρώπους σε ευφάνταστες ιστορίες , μύθοι που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας.
Υπάρχει ένας καταπληκτικός ελληνικός μύθος , που περιγράφει την προαιώνια ανάγκη μας να βρούμε το άλλο μας μισό. Μας τον συστήνει ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιο» δια στόματος Αριστοφάνη. Περιγράφει την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και την σπουδαιότητα του έρωτα .
«στην αρχή της δημιουργίας οι άντρες και οι γυναίκες δεν ήταν όπως είναι τώρα, υπήρχε μόνο ένα ον. Βραχύσωμο με σώμα και λαιμό αλλά το κεφάλι του είχε δύο πρόσωπα και το καθένα κοίταζε προς διαφορετική κατεύθυνση .Ήταν λες και δύο πλάσματα είχαν κολλημένες τις πλάτες τους με δύο αντίθετα φύλα τέσσερα πόδια, τέσσερα χέρια. Οι θεοί όμως ήταν ζηλιάρηδες και είδαν ότι ένα πλάσμα που είχε τέσσερα χέρια δούλευε περισσότερο, με δύο πρόσωπα έβλεπε παντού και δεν μπορούσε να δεχτεί ύπουλη επίθεση ενώ με τα τέσσερα πόδια δεν χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια για να στέκεται και να διανύει μεγάλες αποστάσεις. Και το πιο επικίνδυνο απ’ όλα, το πλάσμα αυτό είχε δύο φύλα, δεν είχε κανέναν ανάγκη για να συνεχίσει να αναπαράγεται πάνω στη γη. Τότε είπε ο Δίας, ο άρχοντας του Ολύμπου “έχω ένα σχέδιο για να κάνω αυτούς τους θνητούς να χάσουν την δύναμη τους” και με ένα κεραυνό έκοψε το πλάσμα στα δύο δημιουργώντας τον άντρα και τη γυναίκα”. Από τότε είμαστεημίτομα. Ο πόθος για το ολόκληρο κι η ορμή μας να επιστρέψουμε στην πρωταρχική μας φύση ενώνοντας τα δύο μισά σε ένα ολόκληρο ονομάστηκε έρωτας.»
Είναι όμως αυτό ο έρωτας ;’Ένας, εφάπαξ και ενδεχομένως στην άλλη άκρη της γης; Ο καθένας μας είναι ένα ημίτομον ανθρώπουπου περιμένει το άλλο του μισό;
Με βεβαιότητα μπορώ να πω, πως ο έρωτας είναι κινητήριος δύναμη , σε κάνει να μην φοβάσαι τίποτα, ούτε καν τον θάνατο, να μην κρυώνεις ακόμα και τους ποιο δυνατούς χειμώνες, να μην πεινάς, να μην διψάς και να ονειρεύεσαι. Ο αέρας φυσάει ευτυχία και ζεις αυτό που είχες ευχηθεί!
Αλλά ο έρωτας είναι συμπλήρωση ή ολοκλήρωση ; Αυτό είναι το ερώτημα.Περιμένεις έναν άλλο άνθρωπο για να γίνεις ο εαυτός σου;
Σε ανύποπτο χρόνο μια ερωτευμένη γυναίκα έδωσε αυτή την απάντηση :
«Όχι δεν είναι το άλλο μου μισό, είναι το «όλον μου», γιατί η αγάπη ναι συμπληρώνει … ο έρωτας όμως όχι , απαγορεύεται να συμπληρώνει … μόνο να ολοκληρώνει μπορεί»
Συνεχίζεται
