Πρώτον, η Εθνική μας ασφάλεια, δεύτερον, η προσήλωσίς μας εις την εμβάθυνσιν της εγχωρίου αμυντικής μας βιομηχανίας δια της αξιοποιήσεως του μοναδικού εις τον κόσμον και ταλαντούχου επιστημονικού μας προσωπικού, τρίτον, ο αταλάντευτος προσανατολισμός μας εις την αξιοποίησιν των υδρογονανθράκων μας δια της διασφαλίσεως των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, αποτελούν τους τρεις ακρογωνιαίους λίθους προς θεμελίωσιν προοδευτικής κοινωνικοοικονομικής ευημερίας εις τον τόπον μας και μονίμου και οριστικής πολιτικής σταθερότητος εις την χώραν μας.
Στηρίζουμε τις συμμαχίες μας. Στηρίζουμε τους τρεις στρατηγικούς συμμάχους μας, όπως μας στηρίζουν και οι ίδιοι. Και οι τρεις έχουν ισχυρά γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά, γεωενεργειακά συμφέροντα εις την ευρύτερην περιοχήν της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Ελλάς είναι φιλειρηνική και ισχυρά δύναμις. Πνεύμα λαϊκής ενότητος απαιτείται, πνεύμα ομονοίας, πνεύμα ομοψυχίας, πνεύμα ομοθυμίας. Και ταύτα υπάρχουν. Η ισχύς εν τη ενώσει.
Τι σημαίνει η φράσις των αρχαίων Λατίνων : «Si vis pacem, para bellum ; (Σι βις πάκεμ πάρα μπέλουμ;) Σημαίνει : «Εάν αγαπάς την ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο». Τουτέστιν. Εάν είσαι φίλος της ειρήνης και θέλεις το κεφάλι σου ήσυχο, μακριά δηλαδή από πολέμους, προετοιμάσου-εξοπλίσου, ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορείς να αποκρούσεις επιθετικές-πολεμικές ενέργειες, πράξεις, επιχειρήσεις, κήρυξη πολέμου σε βάρος σου από οιονδήποτε τρίτον. Καθένας-τρίτος γνωρίζοντας την εξοπλιστική σου δύναμη και ικανότητα, θα το σκεφθεί χίλιες φορές πριν επιχειρήσει-κηρύξει πόλεμο σε βάρος σου, γιατί μία ήττα του δεν θα επαναφέρει απλώς τα πράγματα εις την προτέραν κατάστασιν, αλλά θα οδηγήσει εις την ολοκληρωτικήν συντριβήν του ιδίου.
Στο ίδιο πνεύμα είναι η εξής ρήσις του αρχαίου Έλληνος Μακεδόνος ρήτορος και φιλοσόφου Αριστοτέλους (384 π.Χ. – 323 π.Χ.) ορμωμένου εκ των Σταγείρων της Χαλκιδικής, πατρός της ρητορικής τέχνης από κοινού με τον Θεόφραστο, μεγάλου διδασκάλου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Έλληνος Βασιλέως Μακεδόνος της αρχαίας Ελληνικής Μακεδονίας : «Ασχολούμεθα γαρ, ίνα σχολάζωμεν, και πολεμούμεν, ίνα εν ειρήνη άγωμεν». (= Εργαζόμεθα για να έχουμε ελεύθερο χρόνο και, είμαστε έτοιμοι-προετοιμασμένοι για πόλεμο, δηλαδή άμα χρειασθεί πολεμούμε, για να ζούμε ειρηνικά).
Με αφορμή το παρόν κείμενό μου, παραπέμπω στα κάτωθι δεκατρία (13) ανηρτημένα κατά το παρελθόν στο διαδίκτυο κείμενά μου. Η αναφορά σε αυτά γίνεται με βάση την χρονική σειρά ανάρτησής τους : «Ψυχή ανδρική απορρίπτει φρόνημα χαμερπές» Ανδρέας Κάλβος (12-6-2018), «Η μεγαλοσύνη στα έθνη μετριέται με της καρδιάς το πύρωμα» Κωστής Παλαμάς (10-7-2018, «Ο φόβος και το αξίωμα» (5-12-2018), «Αξίωμα και τύψεις» (12-12-2018), «Εθνική ενότητα και ο εξ ανατολών κίνδυνος» (15-3-2020), «Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδέποτε βυθιζόμενος» Πυθία 2ος αιών π.Χ. (9-10-2022), «Είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης» Όμηρος 8ος αιών π.Χ. (12-10-2022), «Ειρήνη, η θεά της ειρήνης» (18-10-2022), «Αλέξανδρος Υψηλάντης – Γεώργιος Λασσάνης – Δημήτριος Υψηλάντης» (1-4-2024), «Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Διογένης» (21-5-2025), «Τα ακριτικά τραγούδια του Πόντου» (9-3-2026), «Ελλάς και Ορθοδοξία» (16-3-2026), «Ελλάς, Ήλιος, Οδύσσεια» (24-7-2026).
6-9-2026
