Η κυρία Ανάστα ήταν ο φόβος και ο τρόμος όταν ήμασταν παιδιά , τρέμαμε να περάσουμε μπροστά από το σπίτι της , όλο μας φώναζε να κάνουμε ησυχία , μας πετούσε πέτρες και μία φορά μας κυνήγησε και με την σκούπα …
Ζούσε μόνη της , δεν της άρεζαν τα σούρτα φέρτα , δεν πήγαινε επισκέψεις , αλλά ούτε άνοιγε ποτέ την πόρτα της σε κανέναν … Μια μέρα καθώς περνούσα έξω από την αυλή της , με φώναξε να μπω , στην αρχή φοβήθηκα , αλλά μπήκα ήθελα να δω πως είναι από μέσα το σπίτι της …
ΑΝΑΣΤΑ : Έλα να σου δώσω ένα τσουρέκι να το πας στην γιαγιά σου , της Ανήκας ο εγγονός δεν είσαι ;
ΣΑΜΟΥΗΛ : Μάλιστα …
ΑΝΑΣΤΑ : Καλή γυναίκα η γιαγιά σου , όχι σαν της άλλες της φαρμακόγλωσσες … αν και απορώ και μ’αυτήν πως κάνει παρέα μ’αυτές αλλά τέλος πάντων Πάσχα πλησιάζει … Ορίστε … Έμενα δεν με ξέρεις ε ;
ΣΑΜΟΥΗΛ : Όχι …
ΑΝΑΣΤΑ : Ήσουν μικρός τότε , είμαι η νονά της μαμά σου, ερχόμουν παλιά , μετά σταμάτησα , ήμασταν φίλες με την γιαγιά σου κολλητές , χρόνια , εγώ αυτή και η Παρέσσα … περάσανε τα χρόνια όμως , μεγαλώσαμε και αλλάξαμε … με κούρασαν τα πάρε δώσε και μένα … ο καθένας με τα προβλήματα του … μαζεύονται όλες οι κλώσες , λένε αυτά που θέλουν να πουν , ακούν αυτά που θέλουν να ακούσουν και μεταφέρουν αυτά που πιστεύουν … όλες κοροϊδεύουν η μία την άλλη και το ξέρουν και από πάνω … τι να τους κάνει τους ανθρώπους όταν δεν είναι αληθινοί … προτίμησα την αλήθεια μου … την μοναξιά μου … χίλια χρόνια στριμμένη παρά να με σαν αυτές … όσο για της φιλίες δεν ξέρω αγόρι μου αν η αγάπη αλλάζει ή αν ακόμα γερνάει , αλλά ξέρω πως ο εγωισμός σίγουρα μεγαλώνει όσο μεγαλώνεις και ο άνθρωπος …
Φεύγοντας σκέφτηκα με το παιδικό μου μυαλό ότι πρέπει να ήταν πολύ πληγωμένη και μόνη , σκεπτόμενος σήμερα ίσως είχε την ανάγκη να μιλήσει με κάποιον και ας ήταν ένα παιδί , ίσως γιατί τα παιδιά δεν υποκρίνονται , ίσως γιατί από τους μεγάλους γύρω της , ήταν λίγο πιο αληθινή …
ΤΣΟΥΡΕΚΙ
- 4 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 1 μαγιά φακελάκι
- 1 1/2 κούπα γάλα χλιαρό
- 2 αβγά
- 1/3 κούπας βούτυρο
- 2/3 κούπας ζάχαρη
- αλάτι
- 1/2 κ.γ. μαχλέπι
- 1/2 κ.γ. μαστίχα
- 1 βανίλια
- 1 αβγό χτυπημένο με λίγο νερό
Στο μπολ του μίξερ βάζουμε την μαγιά, το αλάτι, το χλιαρό γάλα, το βούτυρο, τα αβγά και την ζάχαρη . Ανακατεύουμε στην μεσαία ταχύτητα . Όταν ομογενοποιηθούν τα υλικά βάζουμε το μισό αλεύρι , την βανίλια , το μαχλέπι και την μαστίχα και ανακατέψτε καλά . Βάζουμε και το υπόλοιπο και φτιάχνουμε μια ζύμη απαλή και λεία . Την αφήνουμε σκεπασμένη σε ζεστό μέρος να φουσκώσει για 1 ώρα . Την χωρίζουμε σε μπαλάκια . Εάν το ζυμάρι κολλάει στα χέρια βάζουμε λίγο αλεύρι ακόμα και ζυμώνουμε μέχρι να μην κολλάει . Με κάθε μπαλάκι φτιάχνουμε ένα μπαστουνάκι . Τα τοποθετούμε στο ταψί του φούρνου και τα αφήνουμε να φουσκώσουν για άλλη 1 ώρα. Τα αλείφουμε με το αβγό χτυπημένο με το νερό . Μπορούμε να βάλουμε στην μέση από ένα πασχαλινό αβγό . Ψήνουμε στους 170 C για 40 λεπτά, μέχρι να πάρουν χρώμα.
Καλή σας όρεξη …
