Τα αποτελέσματα των Γερμανικών Εκλογών της περασμένης Κυριακής, επιβεβαίωσαν τον κανόνα της μόνιμης πλέον εκλογικής ανόδου ακραίων (αυτό μπαίνει και εντός εισαγωγικών…), εθνικιστικών και κυρίως δημαγωγικών πολιτικών κομμάτων και μορφωμάτων σε ολόκληρο τον ανεπτυγμένο κόσμο τα τελευταία χρόνια. Μετά την δημοσίευση των αποτελεσμάτων, με λύπη (και καθόλου έκπληξη) σταχυολόγησα τις δημόσιες δηλώσεις πολιτικών παραγόντων εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά και στην ίδια την Γερμανία. Και αυτό που για άλλη μια φορά διαπίστωσα, είναι πως οι κύριοι υπαίτιοι και δημιουργοί αυτού του πολιτικού φαινομένου, δηλαδή τα πολιτικά «ορθά» κόμματα εξουσίας (και μη), για άλλη μια φορά να αποφεύγουν την αυτοκριτική τους, «πετώντας την μπάλα στην εξέδρα».
Στις Γερμανικές Εκλογές το ακραίο – και καθαρά ναζιστικό – AfD πήρε ένα υψηλότατο ποσοστό κοντά στο 13%, εκλεγόμενο τρίτο κόμμα, ενώ το κυβερνών κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ εκλέχτηκε πρώτο κόμμα με ένα ποσοστό της τάξης του 33%, πετυχαίνοντας μια «πύρρειο νίκη», με το χαμηλότερο ποσοστό του εδώ και δεκαετίες. Ενώ και το δεύτερο Σοσιαλιστικό Κόμμα του «ανερχόμενου» Μ. Σουλτς, απέτυχε παταγωδώς, πετυχαίνοντας ένα ποσοστό της τάξης του 20%. Πλέον στην ιστορική κοιτίδα του Ναζισμού Γερμανία, εκλέχτηκε 72 χρόνια μετά την λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ένα καθαρά ναζιστικό κόμμα ως τρίτη εκλογική δύναμη της χώρας, εκπροσωπώντας εκατ. Γερμανούς πολίτες.
Και ποιος ευθύνεται για αυτό; Οι «γνωστοί» πολιτικοί εκπρόσωποι των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων αλλά και των νέων αριστερών κρατίστων δημαγωγών του «ανοίξαμε και σας περιμένουμε» που υπάρχουν παντού στην Ευρώπη, θα μιλήσουν με την γνωστή επιχειρηματολογία περί «ανάγκης καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», «ώρας για πολιτικό προβληματισμό», «ανάγκη καταπολέμησης της δημαγωγίας» και τις λοιπές γνωστές «καραμέλες» που ακούγονται συχνότατα. Δυστυχώς και ακόμα χειρότερα, κάποιοι επιλέγουν να ρίχνουν τις ευθύνες στους «κακούς και ανεύθυνους» πολίτες που ψηφίζουν τέτοια κόμματα, στην «έλλειψη παιδείας» μεγάλου τμήματος του πληθυσμού και λοιπά τέτοια απαράδεκτα.
Τα έχω γράψει με αφορμή την εκλογή Τραμπ στις ΉΠΑ και θα τα ξαναγράψω: Πρέπει επιτέλους κάποιος να πει στους «πολιτικά ορθούς» ότι τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα της εργασίας και της ασφάλειας, που στερούνται πλέον κατάφορα εδώ και χρόνια οι πολίτες των ανεπτυγμένων κρατών – και ειδικά της Ευρώπης – δεν είναι ούτε «φαιδρότητες», ούτε δείγματα πολιτικής απαιδείας. Αυτά τα δικαιώματα, τους τα έχουν στερήσει οι «πολιτικά ορθές» «αριστερές», σοσιαλιστικές ή δεξιές κυβερνήσεις που κυβερνούσαν και κυβερνούν την Ευρώπη για δεκαετίες. Είναι αυτοί οι ίδιοι, που αφού δημιούργησαν την οικονομική κρίση με την ανεπάρκεια, την διαφθορά και τις πολιτικές επιλογές τους, στέλνοντας στην ανεργία και την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου εκατ. ευρωπαίους πολίτες, τώρα τους «κουνάνε το δάχτυλο» επειδή «τόλμησαν» να ψηφίσουν κάποιους «άλλους» που τους υπόσχονται όλα αυτά, που οι ίδιοι διαπιστωμένα και επαναλαμβανόμενα τους έχουν στερήσει. Είναι αυτοί οι ίδιοι, που ενώ γίνεται ένα τρομοκρατικό χτύπημα κάθε μήνα κατά μέσο όρο στην Ευρώπη πλέον από τον ισλαμικό ριζοσπαστισμό, οι συγκεκριμένοι επέλεξαν να βάλουν στην Ευρώπη εκατ. παράτυπους μετανάστες από κάθε μεριά του μουσουλμανικού κόσμου, χωρίς καν να ρωτήσουν τους πολίτες τους. Είναι αυτοί οι ίδιοι που ακόμα και σήμερα, κατακρίνουν μόνιμα το «αποτέλεσμα» των επιλογών τους – δηλαδή την δημιουργία δημαγωγικών μορφωμάτων – αντί να κατακρίνουν τις ίδιες τις επιλογές τους, δηλαδή τους εαυτούς τους που δημιούργησαν το «αποτέλεσμα».
Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί πολίτες δεν έγιναν ούτε «δημαγωγοί», ούτε «φασίστες» από την μια μέρα στην άλλη. Εξάλλου, είναι αυτοί οι ίδιοι που για δεκαετίες ψήφιζαν τους πολιτικά «ορθούς». Πλέον δεν δίνουν απλώς ένα «μήνυμα» με τις πολιτικές επιλογές τους, αλλά μια κραυγή απόγνωσης και αγωνίας. Αγωνίας για την ανάγκη αξιοπρεπούς διαβίωσης με επαρκώς πληρωμένη εργασία και απόγνωσης για την διαβίωση με ασφάλεια και χωρίς να αποφεύγουν πια να συγκεντρώνονται σε πολυσύχναστα μέρη, υπό τον φόβο να τους κατακρεουργήσει ένας ακραίος ισλαμιστής ή να τους πατήσει με όχημα. Οι πολιτικά ορθές δυνάμεις οφείλουν αρχικά να κάνουν την αυτοκριτική τους, δημοσίως και με ειλικρίνεια. Και αφού το κάνουν, οφείλουν επιτέλους να αλλάξουν τα διαχρονικά πεπραγμένα τους και να αφουγκραστούν επιτέλους τις ανάγκες των πολιτών τους. Αυτό σαφώς δεν θα γίνει με χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που χαρακτηρίζουν «φασίστες» όσους «τολμούν» να μιλήσουν για ζητήματα ασφαλείας, «κακομαθημένους» όσους απαιτούν μια εργασία με αξιοπρεπή μισθό, ή «απαιδείς» όσους ψηφίζουν δημαγωγικά μορφώματα που απλώς υπόσχονται, αυτά που οι ίδιοι τους έχουν στερήσει…
Παύλος Κιλίντζης
