Οι σχετικές αποφάσεις του Δικαστηρίου της Φλώρινας (Ειρηνοδικείου και Πρωτοδικείου) αναφέρονται στο ότι οι όροι Μακεδονία, Μακεδόνας και Μακεδονικός αφορούν διαφορετικά ιστορικά πλαίσια και πολιτιστική κληρονομιά ενώ κρίνεται ότι οι σκοποί αμφοτέρων των διάδικων Σωματείων δεν αλληλοκαλύπτονται ούτε αλληλοσυγκρούονται.
Σε αυτό το σκεπτικό στηρίζονται οι αποφάσεις των πιο πάνω Δικαστηρίων και αυτές πρέπει να αντικρουστούν με νομικά τεκμηριωμένο τρόπο. Αυτό νομίζω ότι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί το μείζον θέμα που έχει ανακύψει.
Οι Έλληνες Μακεδόνες και η Μακεδονία μας με τον μακραίωνο πολιτισμό και τους μεγάλους αγώνες άντεξαν στους αιώνες διατηρώντας την Ελληνική γλώσσα και την Ελληνική εθνότητα αντικρούοντας τους κατά καιρούς εισβολείς (κατακτητές) Σλάβους, Βούλγαρους και Τούρκους (Τσάρος Σαμουήλ 10ο μ.χ. αιώνα, πρόσφατες επιδιώξεις/επιρροές του Σέρβου ηγέτη Τίτο ως και άλλων ηγετών Βουλγάρων) και τις μεγάλες πιέσεις που δέχονταν για αλλαξοπιστία και αφανισμό των Ελλήνων Μακεδόνων. Είναι μεγάλοι οι αγώνες ανά τους αιώνες των Μακεδόνων Ελλήνων για την Μακεδονία και την ελευθερία της.
Πλέον αυτών οι Μακεδόνες αντέδρασαν βίαια κατά της απόφασης της Πύλης να υπαχθεί η Δυτική Μακεδονία Θρησκευτικά και Πολιτικά υπό την Βουλγαρία της Σόφιας(Βουλγαρική Εξαρχία με φιρμάνι του Σουλτάνου στις 12 Μαρτίου 1870). Επιχείρησαν να επιβάλλουν και την λειτουργία στις εκκλησίες μας στο ιδίωμα βουλγαρικής γλώσσας (την αποκαλούμενη μακεδονική γλώσσα) αλλά απέτυχαν μια που αντέδρασαν οι Έλληνες Μακεδόνες και δεν το αποδέχτηκαν. Εδώ σημειώνεται ότι δεν υπάρχει μακεδονική γλώσσα και αυτό που επικαλούνται είναι ιδίωμα διαλέκτου της Βουλγαρικής γλώσσας και όχι Μακεδονική γλώσσα. Πρόσφατα τα Σκόπια συμφώνησαν με την κυβέρνηση της Βουλγαρίας ότι η λεγόμενη μακεδονική γλώσσα είναι ιδίωμα της Βουλγαρικής γλώσσας και όχι Μακεδονική γλώσσα.
Το γλωσσικό αυτό ιδίωμα επικράτησε μόνο στην περιοχή των Σκοπίων όπου αργότερα διέμεναν Σλαβομακεδόνες οι οποίοι προσπάθησαν να επικρατήσουν ευρύτερα στον χώρο της Μακεδονίας αλλά ουδέποτε μπόρεσαν να το πετύχουν.
Οι Έλληνες Μακεδόνες βλαχικής προέλευσης του Νυμφαίου, Κλεισούρας και Βλάστης αντέδρασαν στην επανάσταση του Ίλιντεν (1903) που στόχο είχε την υποδούλωση των Ελλήνων Μακεδόνων υπό το καθεστώς της Βουλγαρίας με γλώσσα το γλωσσικό ιδίωμα της Βουλγαρίας, την λεγόμενη από αυτούς Μακεδονική γλώσσα.
Η επιχειρούμενη επιβολή της βουλγάρικης αυτής διαλέκτου από τους κατακτητές Σλάβους – Βούλγαρους ήταν παροδική και δεν έγινε αποδεκτή από τους Έλληνες Μακεδόνες που αποτελούν το κύριο σώμα των Μακεδόνων με την πασίγνωστη ελληνική γλώσσα.
Κατά την Βυζαντινή περίοδο οι Έλληνες Μακεδόνες δεν μιλούσαν άλλη γλώσσα εκτός της ελληνικής.
Σήμερα στην Ελληνική Μακεδονία δεν ομιλείται ούτε γράφεται το Βουλγάρικο αυτό ιδίωμα γλώσσας(Μακεδονική γλώσσα).
Στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξε στην Ελλάδα το πολιτικό κόμμα «Ουράνιο τόξο» το οποίο συγκέντρωνε οπαδούς/κατάλοιπα ανώμαλων καταστάσεων. Αυτό το κόμμα ουδέποτε πήρε σε όλη την Ελλάδα ποσοστό πάνω από 0,09%. Το αναφέρουμε αυτό προς απόδειξη της πραγματικής κατάστασης.
Τέλος επισημαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα που είναι υπαρκτό και σημαντικό γιατί τυχόν έγκριση λειτουργίας ενός κέντρου διδασκαλίας της ανύπαρκτης Μακεδονικής γλώσσας, ανοίγει το δρόμο στις απαιτήσεις των σλαβομακεδόνων για ύπαρξη μειονότητας στην Ελληνική Μακεδονία και άλλων διεκδικήσεων των σλαβομακεδόνων.
