Πρόσφατα οι γονείς ενός 14χρονου κοριτσιού,
μέσα στον πιο μεγάλο πόνο, που μπορεί να υποστεί άνθρωπος, αυτόν του να θάβει το παιδί του, επέλεξαν το χαμόγελο της να συνεχίσει να υπάρχει .
Και μπορεί να μην είναι ακριβώς το ίδιο, αλλά θα είναι στο πρόσωπο ανθρώπων , που θα πάρουν τα όργανα της Χριστίνας και μια ακόμα «ευκαιρία» στη ζωή .
Το κορίτσι αυτό δυστυχώς , μετά από τροχαίο έμεινε εγκεφαλικά νεκρό , σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 17 χρόνια, από όταν έφυγε επίσης από τροχαίο ο αδερφός μου ο Γιώργος.
Αυτά τα 17 χρόνια η οικογένεια μου ζει με μια ανοιχτή πληγή, που κάθε Αύγουστο να αιμορραγεί!
Σκέφτομαι πως αν είχαμε προλάβει, αν είχαμε την επιλογή και ο Γιώργος μας, είχε δώσει ζωή σε άλλους ανθρώπους, η απώλεια του δεν θα πονούσε τόσο.
Μακάρι να ήξερα πως ο αδερφός μου «υπάρχει» ακόμα στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου.
Μακάρι να ήξερα πως το πέρασμα του από αυτή τη ζωή δεν ήταν τόσο σύντομο … θα πονούσα λιγότερο .
Οι άνθρωποι του Ελληνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων κάνουν συστηματική δουλειά και επιτέλους αλλάζει η νοοτροπία μας σε ο,τι αφορά τη δωρεά οργάνων.
Η απώλεια των αγαπημένων μας πονάει για πάντα, αυτό δεν αλλάζει, μπορεί όμως να δώσει ζωή σε κάποιον άλλον άνθρωπο και αυτό είναι θεϊκό!
Πίστη Κρυσταλλίδου
μέσα στον πιο μεγάλο πόνο, που μπορεί να υποστεί άνθρωπος, αυτόν του να θάβει το παιδί του, επέλεξαν το χαμόγελο της να συνεχίσει να υπάρχει .
Και μπορεί να μην είναι ακριβώς το ίδιο, αλλά θα είναι στο πρόσωπο ανθρώπων , που θα πάρουν τα όργανα της Χριστίνας και μια ακόμα «ευκαιρία» στη ζωή .
Το κορίτσι αυτό δυστυχώς , μετά από τροχαίο έμεινε εγκεφαλικά νεκρό , σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 17 χρόνια, από όταν έφυγε επίσης από τροχαίο ο αδερφός μου ο Γιώργος.
Αυτά τα 17 χρόνια η οικογένεια μου ζει με μια ανοιχτή πληγή, που κάθε Αύγουστο να αιμορραγεί!
Σκέφτομαι πως αν είχαμε προλάβει, αν είχαμε την επιλογή και ο Γιώργος μας, είχε δώσει ζωή σε άλλους ανθρώπους, η απώλεια του δεν θα πονούσε τόσο.
Μακάρι να ήξερα πως ο αδερφός μου «υπάρχει» ακόμα στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου.
Μακάρι να ήξερα πως το πέρασμα του από αυτή τη ζωή δεν ήταν τόσο σύντομο … θα πονούσα λιγότερο .
Οι άνθρωποι του Ελληνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων κάνουν συστηματική δουλειά και επιτέλους αλλάζει η νοοτροπία μας σε ο,τι αφορά τη δωρεά οργάνων.
Η απώλεια των αγαπημένων μας πονάει για πάντα, αυτό δεν αλλάζει, μπορεί όμως να δώσει ζωή σε κάποιον άλλον άνθρωπο και αυτό είναι θεϊκό!
Πίστη Κρυσταλλίδου
