Μέσα από τα άρθρα μου, έχω συχνά καταδείξει την αναγκαιότητα να αντιληφθεί ο μέσος Έλληνας ότι ένα κράτος χρειάζεται και έσοδα για να λειτουργήσει. Δεν μπορεί κανένας (μη κακομαθημένος) Έλληνας να απαιτεί ο μισθός ή η σύνταξή του να «μπαίνει» στον λογαριασμό του χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση και ταυτόχρονα ο ίδιος να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις του προς το κράτος. Ή να τις πληρώνει όποτε θέλει και όσες θέλει.
Επίσης, έχω συχνά καταδείξει την άκρατη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ που υπόσχεται κατάργηση του μνημονίου και ταυτόχρονα λεφτά για τους πάντες, αθρόες προσλήψεις, αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, αυξήσεις στον την υγεία και την παιδεία (οι οποίες θα είναι και δωρεάν βεβαίως – βεβαίως), μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές και καταργήσεις φόρων. Για όλα τα επιστημονικής φαντασίας παραπάνω, μάλλον υποθέτουν ότι τα λεφτά θα έρθουν από… τον Σείριο. Αν δεν πρόκειται για μια φτηνή παραγωγή επιστημονικής φαντασίας, σίγουρα πρόκειται για ένα συνειδητό δούλεμα στα αυτιά των (δικαίως) απογοητευμένων και εξοργισμένων Ελλήνων.
Τίποτα από τα παραπάνω όμως, δεν δικαιολογεί την καταφανή αθλιότητα στην περίπτωση του ΕΝΦΙΑ. Αφού πέρασαν μόλις 2,5 μήνες από την αποπληρωμή του τελευταίου φόρου που αφορούσε και την ακίνητη περιουσία, στέλνουν ένα οθωμανικού τύπου χαράτσι που κυριολεκτικά διαλύει τα οικονομικά των νοικοκυριών (όσα δεν είναι ήδη διαλυμένα). Μπορεί ο προηγούμενος φόρους να αφορούσε το 2013, αλλά σαφώς πληρώθηκε με εισοδήματα του 2014. Αφού λοιπόν οι Έλληνες προσπαθούν να συνέρθουν οικονομικά συγκεντρώνοντας τις επόμενες δόσεις του φόρου εισοδήματος (όσοι μπορούν), έρχεται και ο… ΕΝΦΙΑ.
Θα ήθελα πραγματικά να αντιληφθώ τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι κρετίνοι (και δεν απολογούμαι για το οξύ είδος του χαρακτηρισμού) του υπουργείου οικονομικών αλλά και η κυβέρνηση συνολικά. Με ποια λογική βάζουν τους Έλληνες να πληρώσουν εκατοντάδες ευρώ, για το κάθε παρατημένο χωράφι που δεν δίνει το παραμικρό εισόδημα ή το πατρικό σπίτι στο χωριό. Αλλά ακόμα και για την κύρια κατοικία τους, που βρίσκεται στην Καισαριανή της Αθήνας, ή στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Ένα μέσο διαμέρισμα 20ετίας 80 τμ σε αυτές τις περιοχές, έχει χαράτσι («ΕΝΦΙΑ» δηλαδή) που προσεγγίζει τα 400 ευρώ. Με ποιο δικαίωμα υποχρεώνουν τους Έλληνες να πληρώνουν «νταβατζηλίκι» την κατοικία τους, την οποία αγόρασαν πληρώνοντας τον φόρο που αναλογεί στο κράτος. Και ως πότε θα συνεχιστεί αυτή η αχρειότητα.
Το «ποίημα» της εξόδου από το ευρώ και της πιθανής κατάρρευσης της χώρας, οι Έλληνες το πλήρωσαν με ότι έχουν και δεν έχουν, τα τελευταία 5 χρόνια. Ας κόψουν λοιπόν τον λαιμό τους οι κυβερνητικοί και να βρουν τα λεφτά από όπου αλλού θέλουν. Η πλειοψηφία των Ελλήνων πλέον ΔΕΝ μπορεί να ανταποκριθεί στις επίπλαστες, εξωφρενικές και τυπικά παράνομες υποχρεώσεις που τους έχουν υποβάλλει οι κύριοι των μνημονιακών κυβερνήσεων. Και το «παραμύθι» με την επιβολή οθωμανικών χαρατσιών ώστε να φαίνεται ότι «έχουν λαμβάνειν», γνωρίζοντας ότι οι Έλληνες θα πληρώσουν ότι μπορούν και στην συνέχεια αυτοί θα προχωρήσουν σε «φιλολαϊκές» ρυθμίσεις χρεών, τελείωσε επίσης.
Οι Έλληνες πλέον δεν μπορούν να ζήσουν. Κυριολεκτικά. «Δεν μπορούν να ζήσουν», δεν σημαίνει υποχρεωτικά «δεν έχουν να φάνε». Σημαίνει και πως δεν μπορούν να πληρώσουν την ασφάλισή τους, δεν μπορούν να μετακινήσουν το αυτοκίνητό τους, δεν μπορούν να πληρώσουν τον φόρο τους, δεν μπορούν να πληρώσουν τα φροντιστήρια των παιδιών τους, και δεν μπορούν να ανακουφιστούν πηγαίνοντας για 5 μέρες στο πατρικό σπίτι στο χωρίο ή στο μικρό εξοχικό που κάποτε έκαναν το λάθος να αγοράσουν. Αρκετά λοιπόν με τα οθωμανικού τύπου χαράτσια. Δεν δίνει πλέον δεκάρα ο μέσος Έλληνας ούτε για το ευρώ, ούτε για την «ανάπτυξή,» εφόσον αδυνατεί να βγάλει τον μήνα. Αυτός που δεν μπορεί να αναπνεύσει, δεν σκέφτεται πως θα βρει να φάει. Παρομοίως, δεν μπορείς κάποιον να του παίρνεις το οξυγόνο, υποσχόμενος να του δώσεις τροφή (στο μέλλον).
Παύλος Κιλίντζης
