‘-Γεια σου βρε Τασούλ. Όλα καλά;
-Γειά σου Χάμπο. Δόξα τω Θεώ. Όλα καλά!
-Ξες κάτι Τασούλ. Το Γιώργο, τον αδερφό σου τον βλέπω αραιά και που τελευταία…
-Ναι βρε Χάμπο. Δεν πήρες πρέφα; Φαντάρος είν’ ο Γιώργος μας! Πήγε για να τελειώνει μ’ αυτό.
-Και πολύ καλά έκανε. Να τελειώνει, να συνεχίσει τις σπουδές του.
-Ναι, έτσι σκέφτηκε.
-Βέβαια! Η θητεία, δε ξέρεις τι συμβαίνει, σε παρουσιαζεται αναπάντεχα μία ευκαιρία στη ζωή. Γίνεται εμπόδιο αν δεν έχεις ξεμπερδέψει.
-Ναι Χάμπο!. Κι εγώ το ίδιο έκανα. Έκοψα την αναβολή και μετά τη θητεία συνέχισα και πήρα το πτυχίο. Τρομάρα μου. Κι έγινα αγρότης με πτυχίο.
-Αυτά τα ‘παμε Τασούλ. Είσαι γεωπόνος πια! Και δε μου λες, ο Γιώργης τι λέει; Που είν’ τώρα!
-Κοντά είν’ Χάμπο. Κι όλο έξω είναι. Όλο άδειες. Καμιά σχέση με τα χρόνια σας Χάμπο. Τώρα ούτε τα κολλέγια δεν είν’ έτσι.
-Μένα το λες. Γω πήγα το ‘71 φαντάρος. Δύσκολα τότε!
-Κατάλαβα. Σήμερα είν’ άρχοντες Χάμπο. Μια χαρά περνάν στο στρατό.
-Ναι! Καλά είναι. Δε λέω. Αλλά καλύτερα να ξεμπερδέψει το παιδί, να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο ύστερα. Πολυτεχνείο δεν είν’ ο Γιώργος μας;
-Ναι Χάμπο. Πολυτεχνείο είναι.
-Να τελειώνει, να βγει, να στήσει καμία δουλειά γιατί είν’ δύσκολα τα χρόνια Τασούλ!
-Δυσκολα είν’ για και βελτίωση δε φαίνεται Χάμπο. Τα νέα παιδιά είν’ απαγοητευμενα Χάμπο. Σου λέει, για να βρεις δουλειά σήμερα θέλει και πτυχίο, θέλει και μεταπτυχιακό, μπορεί και διδακτορικό και ξένες γλώσσες και προϋπηρεσια, θέλει και θέλει!
-Τι να γίνει; Έτσι είν’ τα πράματα πια!
-Ξες τι μ’ είπε ο Γιώργος ψες Χάμπο;
-Τι σ’ είπε βρε Τασούλ.
-Γω, με λέει, θα πάω στο διοικητή, να ζητήσω παράταση θητείας, με είπε!
-Τι λέει αυτός βρε; Εμείςεις παλεύαμε και παλεύαμε για μείωση θητείας τότε κι αυτός θέλει αύξηση;
-Ναι για. Με λέει ο Γιώργος, άιντε και απολυθηκα. Άιντε και βγήκα έξω. Να κάνω τι; Να μπω στη λίστα αναμονής της ανεργίας; Μπα, με λέει, θα ζητήσω παράταση θητείας. Τ’ αποφάσισα!
