Υπάρχουν άνθρωποι στην καθημερινότητα της ζωής που δεν ζητούν χειροκροτήματα ούτε προβολή. Άνθρωποι που μαθαίνουν να ζουν μέσα στην αγωνία των άλλων, να ξενυχτούν δίπλα στον πόνο και να γίνονται φως εκεί όπου κυριαρχεί το σκοτάδι και ο φόβος. Αυτοί είναι οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες, οι αθόρυβοι εργάτες της αγάπης και της προσφοράς. Η “Παγκόσμια Ημέρα του Νοσηλευτή” αποτελεί μία ξεχωριστή ευκαιρία για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας προς όλους εκείνους που υπηρετούν καθημερινά τον πάσχοντα άνθρωπο. Στους διαδρόμους των νοσοκομείων, στις μονάδες εντατικής θεραπείας, στα κέντρα υγείας και στις δομές φροντίδας, οι άνθρωποι αυτοί δίνουν έναν αδιάκοπο αγώνα για τη ζωή και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Η νοσηλευτική δεν είναι απλώς μία επαγγελματική ιδιότητα. Είναι λειτούργημα ανθρώπινο και πνευματικό. Χρειάζεται υπομονή, δύναμη ψυχής και καρδιά γεμάτη αγάπη. Ο ασθενής δεν έχει ανάγκη μόνο από θεραπεία αλλά και από μία λέξη ενθάρρυνσης, ένα βλέμμα κατανόησης, μία παρουσία που να του θυμίζει ότι δεν είναι μόνος στη δοκιμασία του.
Η Εκκλησία μας πάντοτε στάθηκε με ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στον άρρωστο άνθρωπο. Ο ίδιος ο Χριστός, όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, «θεράπευε κάθε ασθένεια και κάθε αδυναμία ανάμεσα στον λαό»¹. Μέσα από αυτή τη στάση αποκαλύπτεται ότι η φροντίδα προς τον άνθρωπο του πόνου αποτελεί ύψιστη πράξη αγάπης και διακονίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι «τίποτε δεν κάνει τον άνθρωπο τόσο όμοιο με τον Θεό όσο το να ευεργετεί και να προσφέρει στον συνάνθρωπό του»². Αυτή η κατάσταση γίνεται καθημερινή πράξη ζωής για τους νοσηλευτές, οι οποίοι υπηρετούν με αυταπάρνηση, ακόμη και όταν οι δικές τους δυνάμεις εξαντλούνται.
Τα τελευταία χρόνια όλοι μας, γίναμε μάρτυρες της τεράστιας προσφοράς των ανθρώπων της υγείας. Σε δύσκολες στιγμές για την ανθρωπότητα, οι νοσηλευτές στάθηκαν στην πρώτη γραμμή με θάρρος, πίστη στο καθήκον και ανθρωπιά. Έγιναν στήριγμα για χιλιάδες ανθρώπους και φύλακες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας³. Γι’ αυτό και η σημερινή ημέρα μας υπενθυμίζει ότι η κοινωνία οφείλει όχι μόνο να τιμά αλλά και να στηρίζει έμπρακτα αυτούς τους ανθρώπους. Ένας κόσμος χωρίς ανθρωπιά γίνεται ψυχρός και σκληρός. Αντίθετα, εκεί όπου υπάρχει αγάπη και θυσία, γεννιέται ξανά η ελπίδα.
Τρία είναι τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες: Πρώτον, διακονούν το πολυτιμότερο δημιούργημα του Θεού, τον άνθρωπο. Δεύτερον, γίνονται παρηγοριά και δύναμη μέσα στην αγωνία και στη δοκιμασία. Τρίτον, κρατούν ζωντανή την ελπίδα σε μία κοινωνία που συχνά κουράζεται να αγαπά.
Ιδιαίτερες ευχές για χρόνια καλά και ευλογημένα στο νοσηλευτικό προσωπικό των Νοσοκομείων Φλώρινας και Πτολεμαΐδας.
Ο Χριστός να ευλογεί πάντοτε την προσφορά τους!
Παραπομπές:
¹ Ματθ. 4,23.
² Ιωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς τὴν Πρὸς Ἑβραίους Ὁμιλία ΛΒ΄, PG 63, 223.
³ Μέγας Βασίλειος, Ὁμιλία «Περὶ ἐλεημοσύνης», PG 31, 281-304.
