Αξιότιμοι Κύριοι,
με τους βαρείς συμβολισμούς της θλιβερής επετείου της ποντιακής Γενοκτονίας,διεξάγεται σε λίγες ημέρες ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος.Κατά συγκυρία,προκρίθηκαν δύο ομάδες που έχουν σημειολογικά και οργανικά ισχυρούς δεσμούς με τον Πόντο.Θεωρώ ότι είναι πρωτοφανής ευκαιρία να αποδώσουμε μνήμη τιμής στις 353.000 ψυχές,που περιμένουν δικαίωση 100 χρόνια μετά τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Προτείνω στις δύο ΠΑΕ, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ αλλά και στην ΕΠΟ, στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος να τιμηθούν τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Οι ποδοσφαιριστές να εμφανιστούν κατά την είσοδό τους στον αγωνιστικό χώρο, με την φανέλα που φορούσε η ποδοσφαιρική ομάδα «Πόντος», του κολλεγίου «Ανατόλια» της Μερζιφούντας, άσπρες – γαλάζιες ρίγες και στη μέση το γράμμα Π. Τιμώντας έτσι και τους μαθητές εκείνους που –παρά την τρομοκρατία των Κεμαλικών– αγωνίστηκαν με την εμφάνιση που θυμίζει την Ελληνική σημαία και η οποία έγινε η αιτία της βασικής κατηγορίας που οδήγησε τους μαθητές -αθλητές στα δικαστήρια ,με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και τους κρέμασαν στην πλατεία της Αμάσειας.
Όλο το γήπεδο να κρατήσει ενός λεπτού σιγή και με ένα σύνθημα: “Δεν ξεχνώ και θα Τιμώ, τη Γενοκτονία στον Πόντο”.
Επίσης, την Παρασκευή 10 Μαΐου 2019 το πρωί και ώρα 07.00 με εκκίνηση τους Δελφούς, οι δρομείς τρέχουν μέχρι τις Πλαταιές όπου κάνουν αναστροφή και τερματισμό πάλι στους Δελφούς, πραγματοποιούν μία ιστορική διαδρομή την οποία έτρεξε ο οπλίτης ημεροδρόμος «Ευχίδας». Μία μυθική πορεία στο κέντρο της γης. Ο Ευχίδας, οπλίτης ημεροδρόμος της αρχαιότητας, τρέχει από τις Πλαταιές στους Δελφούς για να φέρει καθαρό «πυρ» από το ιερό του Απόλλωνα, για να εξαγνιστεί ο χώρος από την εισβολή των Βαρβάρων, εξαγνισμός ψυχής και σώματος. Τρέχει σε δρόμους ιστορικούς, ανάμεσα σε χαράδρες, δάση, βουνά και στενά μονοπάτια για να μεταφέρει στους Δελφούς καθαρό και εξαγνισμένο πυρ από το ιερό του Απόλλωνα, συναντά τις Μούσες στον Ελικώνα, λούζει το σώμα του στην Κασταλία Πηγή, φορά δάφνινο στεφάνι και μπαίνει νικητής στο Ιερό του Απόλλωνα, κρατώντας τη δάδα του, στέλνοντας το μήνυμα της Ειρήνης και της Νίκης.
Έτσι λοιπόν, συμμετέχοντας κι εγώ στον αγώνα αυτό, μετά τον τερματισμό μου στα 220 χλμ, επιθυμώ να μεταφέρω το «Δελφικό φως» με τη δάδα του Ευχίδα, στο ΟΑΚΑ και να κάνω τον γύρο του γηπέδου, στέλνοντας το μήνυμα της Αγάπης, της Ειρήνης και της Ευγενούς άμιλλας, καθώς επίσης προσφέροντας και στις δύο ομάδες το αγαπημένο λουλούδι των Ποντίων, το Αμάραντο, σκορπίζοντας λίγο χώμα φερμένο από διάφορα μέρη του Πόντου.
Το αγαπημένο λουλούδι των Ποντίων, το αμάραντο, αφήνει το μήνυμα ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί και συνεχίζουμε να διαδίδουμε τον πολιτισμό μας. Ο Αμάραντος, έχει την ιδιότητα, αφού κοπεί να διατηρεί για πολλά χρόνια το έντονο κίτρινο χρώμα και το σχήμα των ανθών του. Τα χαρακτηριστικά του φυτού που καταδεικνύονται στο όνομά του, α-μάραντος αυτός δηλαδή που δεν μαραίνεται, συμβολίζουν σε αυτό το νοηματικό πλαίσιο, την επιβίωση και την αναγέννηση των Ποντίων.
Η ανθεκτικότητα του φυτού ταυτίζεται με τη δυναμική του Ποντιακού Ελληνισμού, ο οποίος, παρότι υπέστη γενοκτονία και αποκόπηκε από την πατρώα γη, κατόρθωσε να επιβιώσει διατηρώντας την ιστορική του μνήμη και τον πολιτισμό του. Στα Αμάραντα υποδηλώνεται επίσης, η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση πως ο Ποντιακός Ελληνισμός θα συνεχίσει να μεγαλουργεί.
Το αίσθημα αισιοδοξίας, το οποίο αντανακλάται στο αμάραντο λουλούδι,μπορεί να υπερκεράσει κάθε σκοτεινή πτυχή της Γενοκτονίας. Τα Αμάραντα ονομάζονται επίσης “Παναΐας δάκρυα”. Υπό αυτή την ονομασία συμβολίζουν τον πόνο των Ελλήνων για τη χαμένη τους πατρίδα, τον Πόντο.
Το αίσθημα της αισιοδοξίας συμβολίζει τη δύναμη των επιζώντων της Γενοκτονίας, οι οποίοι αγωνίζονται ενάντια στη λήθη, που αποτελεί το τελευταίο στάδιο του ειδεχθούς αυτού εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας. Οι Έλληνες του Πόντου, όχι μόνον επέζησαν της Γενοκτονίας και νίκησαν τη λήθη, αλλά επιμένουν, αισιοδοξούν και αγωνίζονται βασιζόμενοι στη βεβαιότητα πως:
Η Ρωμανία κι αν ʾπέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο.
Με Σεβασμό στη μνήμη
Γιώργος Ζαχαριάδης
Δρομέας ΑΕΚ
