Μια τηλεοπτική συνέντευξη του αποφυλακισθέντος Άκη Τσοχατζόπουλου και μια ραδιοφωνική συνέντευξη του Φώτη Κουβέλη έφεραν στο μυαλό μνήμες από την εποχή που μεσουρανούσαν στο χώρο της λεγόμενης Δημοκρατικής Παράταξης. Προς Θεού, δεν ταυτίζονται οι δύο παλαίμαχοι πολιτικοί σε όλα. Ούτε τον Κουβέλη μπορεί να κατηγορήσει κανείς για εμπλοκή σε κυβερνητικά σκάνδαλα. Άλλωστε διετέλεσε υπουργός μόνο για 3 μήνες στην Κυβέρνηση Τζαννετάκη. Ούτε τον Άκη Τσοχατζόπουλο για έλλειψη αποφασιστικότητας και μέτρου στο λόγο. Άλλωστε ο λόγος δεν ήταν ποτέ το ατού του.
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος πέραν της αναφοράς στα σκάνδαλα που δεν αφορούν στο παρόν άρθρο, μας περιέγραψε τον ρόλο ενός πολιτικού της λεγόμενης Δημοκρατικής Παράταξης.
Το πρώτο που χρειαζόταν για να σταδιοδρομήσει κανείς, ήταν η συμμετοχή σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Ο ίδιος ήταν στο ΠΑΚ της Γερμανίας και μετά ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου, κάτι για το οποίο υπερηφανεύεται και ο σημερινός Υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής.
Το δεύτερο, ήταν να είναι συγκαταβατικός απέναντι στην ηγεσία και στη δημόσια διοίκηση. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος περιέγραψε γλαφυρά τη θέση του υπουργού μέσα στο πολιτικό σύστημα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ο υπουργός αποφάσιζε τις πολιτικές. Τα υπόλοιπα τα αποφάσιζαν οι υπηρεσίες, ενώ εφάρμοζε τις εντολές του Πρωθυπουργού, ουσιαστικά κρυβόταν πίσω από αυτές. Και έτσι ανέφελα κυλούσε η υπουργική ζωή στα προμνημονιακά χρόνια. Η μοναδική περίπτωση να αντιμετωπίσει προβλήματα ήταν να χάσει την εύνοια του Πρωθυπουργού ή να καταψηφιστεί από την εκλογική του περιφέρεια.
Η πολιτική καριέρα του Φώτη Κουβέλη, ήταν ακόμη πιο “ανέφελη”. Στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού και συνδικαλιστής στον Δικηγορικό Σύλλογο, κατάφερε και Πρόεδρος του ΔΣΑ να γίνει και Υπουργός (έστω για λίγο) και επικεφαλής Κόμματος. Η διαφορά του από τον Άκη Τσοχατζόπουλο, που ακολούθησε πιστά τον Ανδρέα Παπανδρέου και για 5 ψήφους δεν κατάφερε να τον διαδεχθεί ήταν ότι εκείνος ακολούθησε τον λιγότερο δημοφιλή Λεωνίδα Κύρκο. Και παρότι τον διαδέχτηκε, ο χώρος που εξέφραζε, ούτε το 1989-1993, ούτε το 2007- 2012 μπόρεσε να βρεθεί στη θέση της Ναυαρχίδας της Κεντροαριστεράς.
Στην πρόσφατη ραδιοφωνική συνέντευξή του ο κ. Κουβέλης, ανέφερε ότι σε όλη την Ευρώπη, ενισχύεται ο προοδευτικός πόλος απέναντι στον συντηρητισμό, που αφήνει στο περιθώριο μεγάλα τμήματα πολιτών. “Αυτό πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα” σημείωσε και πρόσθεσε πως πρέπει να διευρυνθεί ο προοδευτικός χώρος. Παρατήρησε, επίσης, ότι στο συνέδριο της ΔΗ.ΣΥ. αντί να αναδειχθούν απόψεις σύγκλισης αναδείχτηκαν αυτές που οδηγούν στη συνεργασία με τον συντηρητικό χώρο, ενώ δεν παρέλειψε να καλύψει τον “προοδευτικό” Πάνο Καμμένο.
Τόσο ο Άκης Τσοχατζόπουλος, όσο και ο Φώτης Κουβέλης υποστηρίζουν σήμερα τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρώτος γιατί “δεν υπάρχει κάτι άλλο”, ο δεύτερος ίσως γιατί από το 2012 με όλες τις κινήσεις του συμβάλλει στην ενδυνάμωση του και περιμένει να πάρει κάτι εις ανταπόδοση. Έχοντας μάθει να λειτουργούν με όρους αντιδεξιάς, βλέπουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως τη Ναυαρχίδα αυτού του χώρου.
Με αυτούς τους όρους, ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να διατηρήσει τον ρόλο του Ναυάρχου, ενώ η Φώφη Γεννηματά προσελκύει στη Δημοκρατική Συμπαράταξη όλους τους παλιούς καπεταναίους και τα μικρά καραβάκια, για να διεκδικήσει τη θέση του.
Το ερώτημα είναι αν μετά από 4 μνημόνια, ο τρόπος που λειτουργούν ο ηγέτης, ο πολιτικός και ο πολίτης έχουν αλλάξει σε σχέση με την περίοδο της μεταπολίτευσης. Αν ο ηγέτης αθροίζει κομματάρχες για να επικρατήσει, αν ο πολιτικός κρύβεται πίσω από τον ηγέτη, τη συντεχνία ή τη διοίκηση. Αν ο πολίτης ψηφίζει κοιτώντας προς το μέλλον και όχι την πολιτική ένταξη των παππούδων του.
Γιατί μπορεί κάποιος εκ των καπεταναίων να βρει τον ούριο άνεμο για να πάρει κεφάλι στον αντιδεξιό στόλο, τη στιγμή που το ατμόπλοιο του Κυριάκου Μητσοτάκη θα χάνεται από το οπτικό του πεδίο.
* Ο κ. Δημήτρης Σ. Παπαγγελόπουλος είναι Σύμβουλος Στρατηγικής & Επικοινωνίας και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.
Μπορείτε να τον ακολουθήσετε στο twitter: @dpapangel
