“ΙΘΑΚΗ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΠΡΑΣ”: Γράφει ο Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης

“ΙΘΑΚΗ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΠΡΑΣ”
-Πολύς ο ντόρος για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα με τίτλο, ΙΘΑΚΗ και με εξώφυλλο, που με την πρώτη ματιά θυμίζει τα βιβλία που εκδόθηκαν για 2 μεγάλους ηγέτες, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την Άνγκελα Μέρκελ! Μπλέ χρώμα και το πρόσωπο τους!
-Τυχαίο; Δεν νομίζω! Σκόπιμο; Έτσι το βλέπω και θεωρώ πως δεν κάνω λάθος! Απλά, διερωτώμαι! Εκτίμησε ότι υπήρξε ένας πολιτικός του διαμετρήματος αυτών, είτε σε πολιτικό χρόνο εξουσίας, είτε σε πολιτική αποτίμηση του έργου του; Εδώ δεν θα απαντήσω, αφήνω την απάντηση σε εσάς!
-Όμως, η εκπαίδευσή μου στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ιδιαίτερα στο μάθημα *Ηγεσία και Διοίκηση* διδάχθηκα εκτός όλων των άλλων πολλών και τρία κύρια πράγματα:
α/. “Άρχεσθαι μαθών, άρχειν επιστήσει”, μάθε να κυβερνάσαι για να μάθεις να κυβερνάς!
β/. “Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει.”
γ/. “Ο Διοικητής είναι υπεύθυνος για ότι πράττει ή παραλείπει να πράξει η μονάδα του”!
-Και οι τρείς αυτές αρχές, ισχύουν για κάθε επίπεδο ή μορφή διοίκησης, είτε στρατιωτικής είτε πολιτικής! Εδώ θα προσθέσω και την βασική αρχή, σαν στρατιωτική αξία, ότι “ο σωστός ηγέτης, πιστώνει τις νίκες τους υφισταμένους του και τους επαινεί, ενώ χρεώνεται αποκλειστικά, τα αίτια και τα αποτελέσματα κάθε ήττας”!
-Στο βιβλίο του ο Αλέξης Τσίπρας, μνημονεύει σχεδόν όλους τους μετ΄ αυτού και περί αυτού στον χρόνο που διοίκησε/διοίκησαν την χώρα, ΑΛΛΑ δυστυχώς με περίσσεια “μικροψυχία” (αρκούμε σε αυτόν μόνο τον χαρακτηρισμό)! Για τους πλείστους, έχει να πει μια αρνητική κουβέντα και πικρόχολα σχόλια, νομίζω εξαιρουμένου του σημερινού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και θαρρώ, ελάχιστα ή καθόλου (αναλόγως πως το βλέπει ο καθένας μας) εκθειάζει περιορισμένους συνεργάτες του!
-ΑΛΛΑ, αν θέλεις να μιλήσεις για κάθε αρνητικό εμπόδιο μικρό ή μεγάλο, αναφέρεσαι απλά στο γεγονός και χωρίς επώνυμο κατηγορηματικό λόγο! Άλλως, δεν αναφέρεσαι σε πολιτικές καταστάσεις, αλλά σε πρόσωπα! ΟΜΩΣ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ!
-Δεν αφήνεις απροκάλυπτά ή κεκαλυμμένα, εντυπώσεις στον μελετητή του βιβλίου σου, που εγκυμονούν τον σχηματισμό της εντύπωσης ή της εικόνας, ότι εσύ ήσουν ο αλάθητος και αλάνθαστος, ενώ όλοι οι άλλοι ευθύνονται αποκλειστικά, για τα αρνητικά της πρωθυπουργικής σου περιόδου!
-Δεν μας δείχνεις καθόλου και πουθενά, αν δεν κάνω λάθος, την *μεγαλοψυχία του ηγέτη*, αντίθετα, εμφανής είναι η *μικροψυχία του ηττημένου*, που σήμερα, προσπαθεί και επιδιώκει να αποποιηθεί ευθυνών και να τις μετακυλήσει στις πλάτες υφισταμένων του! Αυτός δεν είναι ηγέτης! Αυτός είναι το θύμα της έπαρσής του και υποκείμενο του αιθεροβάμονα εαυτού του! Και τότε η μόνη λέξη που μπορεί να ειπωθεί είναι: *Κρίμα Αλέξη*!
-Όμως, αλήθεια, υποσχέθηκες προεκλογικά, μέχρι και *άφεση αμαρτιών στον Πάπα* (σχήμα λόγου) και δεν μας είπες, γιατί, ενώ προηγήθηκαν εσού;
α/. Ο Κώστας Καραμανλής (ο νεότερος), που οδηγήθηκε σε εκλογές, επειδή όπως είπε, *δεν αντέχει η οικονομία της χώρας, σε περαιτέρω αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, διότι θα οδηγηθεί η χώρα σε δεινή οικονομική κατάσταση!
β/. Ο Γιώργος Παπανδρέου, γνωστός στην ιστορία σαν ο *Λεφτά υπάρχουν* που ενώ εκλέχθηκε, σε 6 μήνες, συμβολικά από την άκρη της Ελλάδος, το Καστελόριζο, ανακοίνωσε την σχεδόν πτώχευση της χώρας και την επιτακτική αναγκαιότητα να οδηγήσει την χώρα στην αγκάλη του ΔΝΤ, αλλά και σε άλλους δανειστές! Αυτός ας πούνε ότι δεν ήξερε, παρά ταύτα υποσχόταν! Δεν θέλω να πιστέψω ότι ήξερε, αλλά υποσχόταν συνειδητά ψέματα!
γ/. Ακολούθως, την σκυτάλη της οικονομικής απλοχεριάς, παρέλαβε ο Αντώνης Σαμαράς, γνωστός γαρ, με τις υποσχέσεις του στο ΖΑΠΕΙΟ! Αυτός, υποχρεώθηκε να εφαρμόσει το 2ο Μνημόνιο που υπέγραψε η προ αυτού *περιορισμένου χρόνου Κυβέρνηση ειδικού Σκοπού* και το ίδιο ερώτημα πλανάται στον ελληνικό λαό! Ούτε αυτός ήξερε και παρά ταύτα, υποσχόταν ή ήξερε και υποσχόταν και αυτός ψέματα;
δ/. Και ήρθες εσύ, 4ος στην σειρά, με λόγο στιβαρού “Πολιτικού Μεσσία”, που δεν προβληματίσθηκε από τους προ αυτού 3 πρωθυπουργούς, ούτε και διδάχθηκε από τα παθήματα των 2 και από τις ανεδαφικές τους υποσχέσεις και δεν αρκέστηκες μόνο σε οικονομικές υποσχέσεις -ως ανεπίδεκτος μάθησης εκ του παθήματός των προηγούμενων- ΑΛΛΑ έχοντας υπερβεί κάθε μέτρο σωφροσύνης, υποσχέθηκες με την σειρά σου, γενικές πολιτικές και οικονομικές ανασκαφές στην χώρα, διώχνοντας την Τρόικα, σκίζοντας μνημόνια, βαρόντας ταμπούρλα και τουμπερλέκια για να χορεύουν στον ρυθμό σου οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ, εκδίωξες -δεν θυμάμαι αν ήταν κλοτσηδόν- και την Μέρκελ και τον Σόιμπλε, ανέτρεψες και αντέστρεψες εκλογικά αποτελέσματα που εσύ προκάλεσες, και για να μην τα πολυλογώ, στα εσωτερικά οικονομικά, τα “έκανες με τα λόγια”, καλύτερα από ότι κάμνει το “τουρλού”, κάποιος φημισμένος μάγειρας!
-Να προσθέσω Αλέξη και το εξής που μάθαμε στον στρατό: Στο πρώτο άναμμα του τσιγάρου, μας βλέπει ο εχθρός, στο δεύτερο στοχεύει και ο επόμενος στρατιώτης δυστυχώς, είναι το θύμα, γιατί στον τρίτον πυροβολεί! Εσύ αλήθεια, ας υποτεθεί, πως τον Κώστα Καραμανλή, δεν τον πίστεψες! Τον Γιώργο Παπανδρέου δεν τον έκρινες αξιόπιστο κριτή της κατάστασης και των οικονομικών δεδομένων! Για τον Σαμαρά ακολούθως, είχες ενδεχομένως τις αμφιβολίες σου! Αλλά, όταν και αυτός είδες ότι ακολούθησε την πεπατημένη, αναρωτιέμαι *τι ακριβώς είχες στον μυαλό σου και υποσχόσουν όλα όσα έλεγες, με το συμπάθιο, με τόση μεγάλη ευκολία, αλλά αναίσχυντα, προκειμένου να σε εκλέξει ο λαός; Και μην μου πεις ότι *ας τα σκεφτόταν όλα αυτά ο ελληνικός λαός και να μην σε ψήφιζε*! Σωστό! Πολύ σωστό! Και δεν θέλω να εκφραστώ επ΄ αυτού, για ευνόητους και εμφανέστατους λόγους! Και τώρα, αυτό προσπαθώ να καταλάβω και στ΄ αλήθεια διερωτώμαι, “με το βιβλίο σου, τι επιζητάς από εμάς τους πολίτες”;
α/. Την επιβεβαίωση της γενικευμένης αποτυχίας σου στην επιλογή των συνεργατών σου, που κατά την άποψή σου, ευθύνονται αποκλειστικά για τις όποιες μικρές ή μεγάλες αποτυχίες της διακυβέρνησης της χώρας από την Πρωθυπουργία σου, ή
β/. Την από τον λαό συγχώρεση σου για τα όποια λάθη σου και δηλώνεις πως τώρα, δεν έμαθες τίποτα από τους πριν εσένα αναφερόμενους τρείς παθόντες, ενώ, αφού πήρες “διδακτορικό”, αφενός από τα δικά σου λάθη και αφετέρου διδασκόμενος από την σωρεία λαθών των δικών σου ανθρώπων, διακαώς επιθυμείς να διεκδικήσεις εκ νέου την εμπιστοσύνη του λαού, για μια νέα πρωθυπουργική σου θητεία;
-Όποιον και να ρωτήσεις, είναι περισσότερο από σίγουρο ότι θα σου απαντήσει: Κάθε επιθυμία θεμιτή, κάθε επιδίωξη σεβαστή, κάθε όνειρο, δικαίως γεννά ελπίδες, κάθε ανεδαφική βλέψη, αναμφίβολα προκαλεί αισιοδοξία και κάθε αποκύημα φαντασίας, είναι απλά γέννημα ενός μη κατασταλαγμένου μυαλού, αφού ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα! Όμως, όλες οι επιθυμίες, όνειρα και αδυναμίες, ανθρώπινα χαρακτηριστικά, συνεπώς σεβαστά! Όχι όμως πάντα κατανοητά, ούτε και απαραιτήτως ανεκτά! Χρειάζονται συχνά, ισχυρή υποστηρικτική ανάλυση για να γίνουν, αφενός κατανοητά και αφετέρου αποδεκτά!
-Θέλω να πιστεύω ότι ο λαός μας έμαθε πλέον και ξέρει πιά, τουλάχιστον δύο πράγματα:
α/. Πως, *ανδρός χαρακτήρ εκ λόγου γνωρίζεται* και
β/. Ότι, *Αρχή άνδρα δείκνυσι* και εσύ Αλέξη, αφού υπηρέτησες αυτόν τον λαό, είναι βέβαιο πως χαρακτήρα ανδρός φανέρωσες και το ποιόν του πολιτικού άνδρα επέδειξες!
-Αφέσου αν το επιθυμείς στην κρίση του λαού και *καλή τύχη να έχεις*!