Οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου έρχονται στην επιφάνεια αυτή την περίοδο, καθώς οι δύο βασικοί διεκδικητές της δεύτερης θέσης επιχειρούν ο καθένας ξεχωριστά να πείσουν ότι μπορούν να δώσουν προοπτική νίκης έναντι της ΝΔ, τουλάχιστον σε μακροχρόνιο επίεπδο.
Από τη μια πλευρά, λοιπόν, ο Στέφανος Κασσελάκης εξέφρασε με έντονο τρόπο τη συμπάθεια του για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και από την άλλη, ο Νίκος Ανδρουλάκης περιέγραψε το σχέδιο του για την ανασύνθεση της ευρύτερης Κεντροαριστεράς, με μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά.
Καλά λόγια Στέφανου για Ζωή: Πρεσβεύουν παρόμοιες ιδέες και αξίες
Ξεκινώντας με τον Στέφανο Κασσελάκη, αν και δεν αναιρείται η επιδίωξη του να κερδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη με αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ, χθες δεν φοβήθηκε να εκφραστεί με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Πέρα από το ότι υπενθύμισε πως έχει μιλήσει με «πολύ καλά λόγια» για αυτήν και στο παρελθόν, τόνισε ότι «η εκπροσώπηση που έχει προσφέρει στην κυρία Καρυστιανού και η μαχητικότητά της στη Βουλή για τα Τέμπη ήταν πολύ θετικά». Μάλιστα, ανέφερε πως «υπάρχουν και άνθρωποι στη Βουλή και στελέχη τους που πρεσβεύουν παρόμοιες ιδέες και παρόμοια ιδεώδη και αξίες», μολονότι σημείωσε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θα μείνει αυτόνομος και θα μεγαλώσει».
Αντισυστημισμός, επιθετική ρητορική και χαλαρή διαλογική ταυτότητα
Από τις παραπάνω αναφορές του Στέφανου Κασσελάκη για την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας φαίνεται να αναδεικνύονται δύο θέματα. Αφενός, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει την ανάγκη να δείξει ότι δεν τσακώνεται με όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά αντιθέτως υπάρχει τουλάχιστον μία αρχηγός με την οποία οι απόψεις τους συγκλίνουν. Αφετέρου, ακόμη και η εν λόγω επιλογή «οιονοί συμμάχου» από το επικεφαλής της Κουμουνδούρου μοιάζει να ακολουθεί την πορεία ιδεολογικού αποχρωματισμού που έχει επιλέξει για το κόμμα του. Ο επιθετικός, αντισυστημικός, λαϊκός και με ροπή στα σκάνδαλα λόγος της Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι συμβατός με την φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ επί Στέφανου Κασσελάκη. Επιπλέον, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έχει ξεκαθαρίσει ότι το κόμμα της δεν έχει σαφή αριστερό ιδεολογικό προσανατολισμό. Πάντως, παρά το φλερτάρισμα, προς το παρόν, δεν υπάρχουν πληροφορίες για οποιοδήποτε σχήμα συνεργασίας ή έστω διαλόγου των δύο κομμάτων.
Ανδρουλάκης: Υπάρχουν σε ΣΥΡΙΖΑ και Ν. Αριστερά σοβαροί άνθρωποι
Σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση κινήθηκε χθες στον ΣΚΑΙ ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος εξήγησε ότι θέλει το ΠΑΣΟΚ να είναι ισχυρό, προκειμένου «να συμβεί ό,τι συνέβη στην Ιβηρική χερσόνησο – και στην Ισπανία και στην Πορτογαλία-», όπου η συνεργασία Σοσιαλιστών και Αριστεράς οδήγησε τις προοδευτικές δυνάμεις στην εξουσία για μεγάλα διαστήματα. Μάλιστα, εξήγησε το σχέδιο του, λέγοντας: «Με πυρήνα τη δημοκρατική παράταξη και άλλες δυνάμεις από το προοδευτικό Κέντρο που πήγαν στη ΝΔ καθώς και από την προοδευτική Αριστερά, -γιατί υπάρχουν και στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά σοβαροί άνθρωποι, φιλοευρωπαϊστές που μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας-, να ενώσουμε τις αγωνίες μας και να υπάρχει ισχυρή αντιπολίτευση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία».
Μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας όπως στην Ιβηρική
Αν και δεν έχει αποσαφηνιστεί τι σημαίνει στην πράξη η φράση, «να ενώσουμε τις δυνάμεις», καθίσταται σαφές ότι ο επικεφαλής της Χαριλάου Τρικούπη γίνεται όλο και πιο τολμηρός στη σημασία που δίνει στο να αρχίσει ο διάλογος για την ανασύνθεση του προοδευτικού μετά τις ευρωεκλογές και μάλιστα αυτή την προοπτική τη χρησιμοποιεί ως έναν από τους βασικούς λόγους που πρέπει να ψηφιστεί το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό είναι λογικό δεδομένου ότι μέχρι τώρα καμία πολιτική δύναμη δεν έχει επιδείξει δυναμική να χτυπήσει τη ΝΔ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, άρα είναι θεμιτό να αναζητούνται οι συνεργασίες, αλλά και του ότι ο Στέφανος Κασσελάκης δεν μπορεί να πείσει τους πιο ιδεολογικοποιημένους πολίτες της προοδευτικής παράταξης ότι είναι ικανός να γίνει το επόκεντρο μιας ανασυνθετικής διαδικασίας, ενώ έχει ξεκαθαρίσει, δε, ότι δεν επιδιώκει καν κάτι τέτοιο.
Ν. Αριστερά: Καταλύτης σε προγραμματική συνεργασία ευρύτερων δυνάμεων
Τέλος, σε ότι αφορά τη Νέα Αριστερά, συνεχίζει να πιέζει τον ΣΥΡΙΖΑ (κυρίως) και το ΠΑΣΟΚ (δευτερευόντως) στην κατεύθυνση μιας πιο σκληρής αντιπολιτευτικής στάσης στη λογική του μετώπου, όπως δηλαδή με την κοινή πρόταση μομφής για το κράτος δικαίου και τα Τέμπη, η οποία ήταν δική της ιδέα αρχικά και μετά την υιοθέτησε το ΠΑΣΟΚ. Επίσης, μολονότι είναι φανερή η προσπάθεια της να κρατήσει αποστάσεις από το φλερτ του ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον έως τις ευρωεκλογές, η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν τα στελέχη της φανερώνει ότι έχουν στο μυαλό τους την προοπτική της ανασύνθεσης του χώρου. Χαρακτηριστική ήταν η χθεσινή απάντηση του Αλέξη Χαρίτση στο «Dnews», στην οποία χρησιμοποίησε και αυτός το παράδειγμα της Ιβηρικής: «Στο ΠΑΣΟΚ, όπως και στον ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν κοινωνικές δυναμικές που ασφυκτιούν από την αναποτελεσματική, συναινετική και αλλοπρόσαλλη πολιτική τους. Δείτε το παράδειγμα της Ισπανίας. Είναι στον αντίποδα του τι συμβαίνει εδώ. Η προγραμματική συμφωνία επιτρέπει τη συνεργασία ευρύτερων δυνάμεων». Άλλωστε, η Νέα Αριστερά έχει ξεκαθαρίσει με ρητό τρόπο ότι ζητά την ψήφο των πολιτών ώστε να αποτελέσει τον καταλύτη σύμπτυξης ενός αντιπολιτευτικου μετώπου των προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στην κυβέρνηση της Δεξιάς
