-Νοιώθω έντονη την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας, καθώς έχω ένα
σωρό ερωτήματα και ένα βουνό ερωτηματικά! Επιπλέον, δηλώνω
αντικειμενική αδυναμία, -ο ανόητος- να καταλάβω το αυτονόητο και σας
ζητώ από εσάς να μου το εξηγήσετε!
-Αναλάβατε –και μπράβο σας- *ακέραια την πολιτική ευθύνη*! Έτσι
κάνει ο σωστός ηγέτης απέναντι σε ένα έθνος που θρηνεί μερικές δεκάδες
νεκρούς και άλλους τόσους αγνοούμενους! Έτσι απαιτεί η περίσταση,
καθώς μέσα σε λίγες μόνο ώρες, δίπλα στην πρωτεύουσα της ευρωπαϊκής
μας χώρας, χάθηκαν τόσες ζωές, που ισοδυναμούν με τον –ως δια μαγείας-
αφανισμό ενός ολόκληρου χωριού! Ο μάγος Χουντίνι, σηκώνει ψηλά τα
χέρια!
-Προσπάθησα λοιπόν να κοιτάξω πίσω από τον λόγο σας και να
διακρίνω αν υπήρχε ειλικρίνεια, παρρησία, σκοπιμότητα, απώτερος
στόχος, προσωπικές ενοχές, πολιτικές ενοχές, ανθρώπινες τύψεις,
υποκρισία ή εν τέλει θεατρινισμός! Απάντηση –ομολογώ- δεν κατάφερα να
βρω αφ’ εαυτού μου! Ήδη σας δήλωσα, *αδυνατώ να κατανοήσω τα
αυτονόητα, ο ανόητος*! Γι αυτό και σας γράφω ετούτο το γράμμα! Γιατί
θέλω να εκμαιεύσω εκ μέρους σας, μια πιθανώς, πιθανή αξιόπιστη
απάντηση.
-Πρώτ΄ απ΄ όλα, ορθά νομίζω σκέφθηκα, ότι αναλαμβάνοντας εσείς
την πολιτική ευθύνη, αναγνωρίζεται ότι υπάρχει ευθύνη. Εκτός φυσικά,
της χωρίς περιεχομένου πολιτικής ευθύνης και μιας άλλης μορφής ευθύνη
–ποινική ενδεχόμενα(;)- σε υφισταμένους σας πολιτικούς ή υπηρεσιακούς
παράγοντες και αυτό παύει να πιθανολογείται, από την στιγμή που εσείς
στην συνέχεια τους προτείνατε να μην διστάσουν να αναλάβουν τις
ευθύνες τους και εκείνοι που πρέπει! Ποιοι, άραγε; Γιατί ευθύνη χωρίς
επιπτώσεις, είναι αυγό χωρίς κρόκο! Νομίζω; Κλούβιο εν τη γένεση του,
ήτοι *πολιτική ευθύνη*, άλλως ειπείν!
-Έπειτα, αναρωτήθηκα, αφού είναι έτσι όπως παραπάνω σκέφθηκα,
γιατί ο κ. Τόσκας υποστηρίζει ότι ψάχνει, μα δεν βρίσκει λάθη,
παραλείψεις, ολιγωρίες ή αμέλειες, σε γενόμενες δράσεις, με τόσες
πολλές δυσάρεστες και ακραίες συνέπειες; Και παρότι δεν βρίσκει
τίποτα, καθώς όλα καλώς γενόμενα, όπως και οι δύο αρχηγοί –Αστυνομίας
και Πυροσβεστικού Σώματος- στην περιβόητη συνέντευξη δήλωσαν, ο κ.
Τόσκας σας υπέβαλλε -από ευθιξία άραγε- την παραίτηση του, την οποία
εσείς δεν την κάνατε αποδεκτή! Κρίμα, γιατί έτσι τον αφήνεται να
καίγεται αυτός τώρα, στην πυρά των συνειδησιακών του τύψεων και
πιθανών ενοχών του1 Σκληρό σας βρίσκω, με τους στενούς σας συνεργάτες!
Ζητά την λύτρωσή του και εσείς του την αρνείστε, Έλεος, έλεος!
Μαλακώστε λιγάκι.
-Ακολούθως, προβληματίστηκα, γιατί άραγε, αφού γίνεται αποδεκτό
ότι υπάρχει ευθύνη –μικρή ή μεγάλη, άμεση ή έμμεση, πολιτική ή άλλη-
δεν ακούσθηκε ένα ανθρώπινο συγνώμη από την πολιτεία, προς τους
πολίτες; Θεωρήσατε εσείς και θεωρήθηκε εν γένει, ότι ετούτο το συγνώμη
θα ήταν μια άμεση ή έμμεση αναγνώριση λαθών σας; Λαθών, που ήδη
αναγνωρίσατε με το να επωμιστείτε –έστω- την πολιτική ευθύνη!
-Κε Πρωθυπουργέ, αν η από μέρους σας ανάληψη της πολιτικής
ευθύνης, σταματήσει μόνο σε μια δημόσια συνέντευξή σας και δεν
επιμεριστεί σε υφιστάμενους σας πολιτικούς και λοιπούς υπηρεσιακούς
και επιχειρησιακούς παράγοντες με τις ανάλογες και αντίστοιχες
ευθύνες, αυτονόητο θαρρώ, ότι, είτε (α) η πράξη σας είχε απλά και μόνο
πολιτικά χαρακτηριστικά, πως ήτανε προσχηματική κοινωνικά και άστοχη
συγκυριακά, είτε με αυτήν (β) επιδιώκεται και επιδιώκετε την συγκάλυψη
των ευθυνών σε υφισταμένους σας. Στην πρώτη περίπτωση(α), είστε
πολιτικός και ίσως μπορώ να το κατανοήσω και να το δικαιολογήσω. Στην
δεύτερη(β), καθίσταστε συνένοχος και συνεπώς εκ δόλου ένοχος!
-Αλλά, εγώ ο απλά νοών και κατανοών νους, που δεν αντιλαμβάνομαι
τα αυτονόητα και ενίοτε δικαίως να τα θεωρώ ανόητα παρερμηνεύοντας τα
προφανή, ενδεχόμενα να σας αδικώ. Να διακρίνω λανθασμένα δηλαδή, ότι
αλληθωρίζετε προς άλλη σκοπιμότητα, προσωπική ή πολιτική και πως
λέχθηκε η συγνώμη σας εκ του πονηρού, απλά για το θεαθήναι και τον
κατευνασμό της κοινωνικής οργής και αγανάκτησης!
-Κλείνω το γράμμα μου με μια τελευταία σκέψη! Ενόσω εκθείαζα την
πολιτική σας πρωτοβουλία, μια στερνή αναλαμπή μου ήρθε στο μυαλό! Ο
Τιτανικός –το πλέον σύγχρονο και ασφαλές πλοίο για την εποχή του, με
καπετάνιο τον άριστο μεταξύ των αρίστων κατά τα λεγόμενα, βούλιαξε,
παρασύροντας στον θάνατο μεγάλο αριθμό θυμάτων, ακριβώς γιατί υπήρξε
ένας γενικευμένος εφησυχασμός, εξ΄ αιτίας της συνύπαρξης αυτών των δύο
άριστων στοιχείων, α/.του ασφαλέστερου πλοίου και β/. του άριστου
καπετάνιου του!
-Καλά πολιτικά ταξίδια σας εύχομαι, χωρίς άλλα δυστυχήματα,
καθώς, η Ελλάδα είναι γεμάτη από παράνομους παραθαλάσσιους και όχι
μόνο οικισμούς μέσα στο πράσινο, χωρίς σχέδια δόμησης και οδικές
προσβάσεις, ανάλογες και κατάλληλες για ταχεία αποχώρηση του
ανθρώπινου δυναμικού, που φιλοξενούνται στις παράνομες αυτές δομές,
που οι περισσότερες νομιμοποιήθηκαν από το ελληνικό κράτος,
προκειμένου να γεμίσει χρήμα ο δημόσιος κορβανάς!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
(30 Ιουλίου 2018)
