Δεν είναι άγνωστα, τα παιχνίδια που έχουν στηθεί στα βαλκάνια για να εξυπηρετήσουν πολιτικά, οικονομικά ή άλλα συμφέροντα. Άπαντες γνωρίζουν το τι γινόταν κατά τη διάρκεια και μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, ανάμεσα σε πολιτικούς παράγοντες της Αριστεράς, και παραγόντων κομμουνιστικών κρατών της Βαλκανικής.
Δεν αξίζει να αναφερόμαστε σε θέματα που έχουν κλείσει, γιατί ανοίγουν πληγές. Αξίζει όμως να αναφερθούμε στο πρώτο επεισόδιο του σίριαλ που λέγεται “συμφωνία των Πρεσπών”. Ένα σίριαλ που έληξε το μεσημέρι της 25ης Ιανουαρίου με την κύρωση της συμφωνίας από την Κυβέρνηση Τσίπρα, και την αποδοχή από μέρους της Ελλάδας, της ύπαρξης “μακεδονικού” έθνους.
Ο Ν. Ζαχαριάδης σε άρθρο του δημοσιευθέν στο περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός» (τεύχος Δεκ. 1948) υπεστήριξε την δημιουργία ανεξαρτήτου Μακεδονικού κράτους και στη συνέχεια η 5η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ (Ιαν. 1949) έκανε ομοφώνως δεκτή την εισήγησή του για την δημιουργία ανεξάρτητου μακεδονικού κράτους.
Ιδού το κείμενον, το οποίο εξέδωσε το ΚΚΕ στο έντυπο με τίτλο: «Η Ελλάδα στο δρόμο προς τη νίκη, μπροστά στην αποφασιστική καμπή» (σελ. 20-21):
«Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδόνικος (σλαβομακεδονικός) λαός τα έδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν τον θαυμασμόν. Δεν πρέπει να υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δ.Σ.Ε. και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάσταση του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει. Παράλληλα το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ’ τη μέση όλα τα εμπόδια, να χτυπήσει όλες τις μεγαλοελλαδίτικες σωβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία μέσα στο μακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης».
