Με αφορμή τα οξύτατα προβλήματα του Μποδοσακείου Νοσοκομείου, ενημερώθηκα προβληματισμένος για τα λεχθέντα στο έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο Εορδαίας που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα. Καταρχήν να αναφέρω πως είναι απολύτως θετική η κινητοποίηση και η συγκέντρωση όλων των φορέων της πόλης, για ένα ζήτημα που αποτελεί βαρόμετρο για όλους μας. Όπως είναι εξίσου ενθαρρυντικό, και το απολύτως επιτυχημένο συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στην Κοζάνη, για τον ίδιο λόγο. Ωστόσο με λύπη πληροφορήθηκα για φωνές «αντιπαλότητας» μεταξύ Κοζάνης και Πτολεμαΐδας, από αυτοδιοικητικούς παράγοντες στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Η Ελλάδα περνάει την πιο σημαντική οικονομική αλλά και κοινωνική κρίση, εδώ και δεκαετίες. Η χώρα βιώνει μια τρομακτική μείωση στα εθνικά εισοδήματα, και η κοινωνική ειρήνη κρέμεται σε μια κλωστή. Σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον για όλους μας, είναι απολύτως αναγκαίο να συστρατευτούμε όλοι οι Έλληνες, για να σώσουμε την χώρα και τους εαυτούς μας. Αν αυτό δεν γίνει, δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να ξεπεράσουμε τον σκόπελο.
Παρακολουθώ με απογοήτευση, πολιτικούς τόσο σε αυτοδιοικητικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο, να επενδύουν πολιτικά σε διχαστικά ψευτοδιλήμματα και πόλωση, για να εκμεταλλευτούν την αγανάκτηση και την απογοήτευση των Ελλήνων. Είναι πολύ ευκολότερο εξάλλου, να βρίσκουμε «ενόχους» για την κατάστασή μας. Και όταν δεν βρίσκονται, να τους κατασκευάζουμε. Είναι ακόμα ευκολότερο δε, αυτοί οι «ένοχοι» να είναι συνήθως οι διπλανοί μας και οι κοντινοί μας.
Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, άκουσα φωνές για το πόσο «ριγμένο» είναι το Μποδοσάκειο σε σχέση με το Μαμάτσειο. Όπως και πριν λίγο καιρό, υπήρξε αντίστοιχη δημόσια αντιπαλότητα στην Περιφέρεια Κοζάνης. Όπως ακούω και διαχρονικά, για το πόσο «ριγμένη» είναι η Πτολεμαΐδα σε σχέση με την Κοζάνη, αλλά και το αντίστροφο από Κοζανίτες. Πολύ συχνά ακούγοντας έναν Πτολεμαιδιώτη να μιλά για την Κοζάνη σε κάποιον τρίτο, θεωρώ πως αυτός θα νομίζει πως η Κοζάνη βρίσκεται σε ένα επίπεδο, μεταξύ Παρισιού και Νέας Υόρκης. «Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη» που λέει και το σχετικό άσμαεξάλλου…
Η περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας έχει απίστευτα πλεονεκτήματα αλλά και παθογένειες. Και τις δεύτερες, προσωπική μου άποψη είναι πως τις βιώνουν περίπου στο ίδιο βαθμό όλοι οι κάτοικοι της περιοχής μας.Απ’ότι πληροφορούμαι, το Μαμάτσειο βρίσκεται στην ίδια τραγική κατάσταση με το Μποδοσάκειο. Ίσως και χειρότερη. Επίσης ο μέσος Κοζανίτης σήμερα αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα επιβίωσης και βιοπορισμού με τον Πτολεμαιδιώτη. Όπως και την ίδια ρύπανση. Επίσης βάσει των στοιχείων, τα επίπεδα ανεργίας τις δύο πόλεις είναι παρόμοια. Πρέπει επιτέλους λοιπόν, να αφήσουμε κατά μέρος την δημαγωγική οπτική του «φταίει ο γείτονας» και αυτό βεβαίως πρέπει να ξεκινήσει από τους πολιτικούς και να ασπαστεί από τους πολίτες.
Κλείνοντας, θα αναφερθώ στα πλεονεκτήματα της περιοχής μας. Η Δυτική Μακεδονία είναι το ελληνικό ενεργειακό κέντρο και η πλέον ανεπτυγμένη βιομηχανικά επαρχεία στην Ελλάδα, λόγω της ΔΕΗ. Λόγω της νέας Λιγνιτικής Μονάδας που ξεκίνησε να κατασκευάζεται(Πτολεμαΐδα V), αυτή η υποδομή προβλέπεται να διατηρηθεί και στο απώτερο μέλλον. Η ευρύτερη περιοχή είναι εξαίσιας μορφιάς, με λίμνες, ποτάμια και παραδοσιακούς οικισμούς που έχουν μεγάλα περιθώρια τουριστικής ανάπτυξης. Η Καστορία για παράδειγμα, αποτελεί μια από τις ομορφότερες πόλεις στην Ελλάδα. Η περιοχή απολαμβάνει επίσης την φθηνότερη ενέργεια στην Ελλάδα, λόγω της τηλεθέρμανσης. Αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα, μπορεί να αποτελέσει πρόσθετο πόλο βιομηχανικής και οικονομικής ανάπτυξης για το μέλλον. Συνολικά η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας έχει τρομερά πλεονεκτήματα, και αν γίνει προσεκτική και σωστή διαχείριση, οι κάτοικοι της περιοχής μπορούν να ζουν καλύτερα από τους περισσότερους Έλληνες άλλων περιοχών, για πολλά χρόνια.
Ας «κοιτάξουμε» λοιπόν να εκμεταλλευτούμε και να αναπτύξουμε τα πλεονεκτήματά μας ενωμένοι. Όπως και να λύσουμε τα προβλήματά μας. Τα οποία έτσι και αλλιώς, είναι κοινά. Ψευδοδιαχωρισμοί και αντιπαραθέσεις για το «θεαθήναι», μόνο κακό σε εμάς και στον τόπο μας προκαλούν…
