Ναι, η κυρία Φώφη Γεννηματά είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και μπορεί να αποφασίζει και να πράττει αυτό που ίδια θεωρεί καλύτερο. Μέχρι προχτές δεν χρειαζόταν καν να το δηλώσει, ήταν αυτονόητο. Τώρα όχι και τόσο. Θα μου συγχωρήσετε την μη αναφορά σε ΚΙΝΑΛ, αλλά αφενός συναισθηματικοί και λόγοι αντίληψης της πραγματικότητας με υποχρεώνουν να ονομάζω το ΠΑΣΟΚ ως το κόμμα που είναι, αφετέρου στον συνδυασμό του ΚΙΝΑΛ είναι το μόνο υπαρκτό κόμμα που έχει πραγματική βάση ψηφοφόρων, έχει εκτεθεί σε εκλογές και τις έχει κερδίσει και δεν είναι απλά μια στάμπα σε ένα βιβλίο καταστατικού από κόμμα που ίδρυσαν 5-10 άτομα για να εμφανιστούν ως παράγοντες και αρχηγοί. Η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε, Το Ποτάμι αποχώρησε, και στο ΚΙΝΑΛ έμεινε το ΠΑΣΟΚ και μερικές σφραγίδες από καταστατικά ανύπαρκτων κομμάτων στα βιβλία.
Αφού δόθηκαν συνεντεύξεις από τους δύο πρωταγωνιστές των εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν πλέον κάποια δεδομένα. Δεδομένο πρώτο είναι πως η στρατηγική επιλογή της κυρίας Γεννηματά είναι η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό γίνεται σαφές από την χρήση της φράσης προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο «έχουμε διαφορετική στρατηγική». Είναι αλήθεια. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος πάντα εξέφραζε μέσα στο κόμμα του ΠΑΣΟΚ μια πιο κεντρώα και μεταρρυθμιστική τάση. Μια τάση που πιθανόν θα πίεζε για συνεργασία με την ΝΔ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας της, για να μπει πλέον η χώρα σε μια κανονικότητα. Εκτιμώ πως ο κύριος Βενιζέλος θέλει, το ΠΑΣΟΚ να κυριαρχήσει στον κεντροαριστερό χώρο με τον δικό του προγραμματικό λόγο, όχι ως αντί-Σύριζα. Η παραπάνω αναφερθείσα τάση δεν περιέχει μόνο τον κύριο Βενιζέλο. Απαρτίζεται από πολλά μεγάλα, μεσαία και μικρά στελέχη αλλά και ψηφοφόρους στην βάση του κινήματος. Η κυρία Γεννηματά με την στάση της, στην ουσία διασπά το κεντρώο ΠΑΣΟΚ από το παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ του Παπανδρεϊσμού. Είναι μεγάλος ο αριθμός των ψηφοφόρων; Είναι μικρός; Η διαρροή προς κόμματα του κέντρου και προς ΝΔ θα είναι καταστροφική ή αμελητέα;
Δεύτερο δεδομένο είναι πως η κυρία Γεννηματά σε μια κίνηση υψηλού ρίσκου μοιάζει να μην ενδιαφέρεται τι θα συμβεί σε αυτές τις εκλογές, αλλά περισσότερο τι θα συμβεί μετά από αυτές. Το στοίχημα της περιλαμβάνει την πεποίθηση ότι με την κατάρρευση του Σύριζα το ΠΑΣΟΚ θα γίνει πάλι ο σοβαρός και υπεύθυνος σοσιαλιστικός πόλος εξουσίας με τον κόσμο και τα στελέχη που έφυγαν προς Σύριζα να γυρίζουν πίσω. Είναι ένα στοίχημα που ομοίως μένει να κερδηθεί ή να χαθεί. Η πρόεδρος φαίνεται να αποφάσισε ότι ο χώρος μεταξύ ΝΔ και Σύριζα δεν είναι ο φυσικός χώρος του ΠΑΣΟΚ και επιχειρεί έναν αριστερό εμβολισμό στον Σύριζα. Το αν θα πετύχει ο εμβολισμός και αν η ίδια θα συνεχίσει να είναι πρόεδρος μετά το αποτέλεσμα των εκλογών μένει να το δούμε.
Τρίτο δεδομένο είναι πως η κυρία Γεννηματά θέλει να απεμπλέξει το ΠΑΣΟΚ στο οποίο προεδρεύει, από το ΠΑΣΟΚ στο οποίο ηγούνταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Το αφήγημα είναι ότι «Να! Κοιτάξτε! Ο άνθρωπος που συγκυβέρνησε με την ΝΔ έφυγε. Γυρίστε πίσω». Ξεχνάει ότι στην ίδια συγκυβέρνηση ήταν και η ίδια υπουργός, ξεχνάει πως χάρη σε αυτή την συγκυβέρνηση η χώρα έμεινε όρθια και εντός ευρωζώνης, και επίσης ξεχνάει τις συνέπειες του λαϊκισμού, τον οποίο θέλει να μιμηθεί για να φέρει τον κόσμο πίσω στο ΠΑΣΟΚ. Του λαϊκισμού που ακόμη πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για πολλά χρόνια. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης και εκφραστής του λαϊκισμού στην Ελλάδα, ίσως και στην Ευρώπη. Η κυρία Γεννηματά μπαίνει να παίξει μπάλα σε ένα γήπεδο που δεν γνωρίζει, με τον πρωταθλητή της κατηγορίας. Θα τα καταφέρει;
Πέρα από όλα αυτά τα δεδομένα η γενική αίσθηση στην κοινωνία, ομοίως και του γράφοντα, είναι πως το άδειασμα του κεντρώου ΠΑΣΟΚ που εκφράστηκε στο παραπέταμα του Ευάγγελου Βενιζέλου, δεν θα μεταφραστεί σε καλό αποτέλεσμα. Μπορεί θεωρητικά βάση καταστατικού ο Ευάγγελος Βενιζέλος να φαίνεται ακόμα ως μέλος του ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι σαφές πως η ηγετική ομάδα τον θεωρεί ήδη ξένο σώμα, και πως ο παραγκωνισμός του είναι μόνο το πρώτο βήμα από τους υπόλοιπους που έπονται για στελέχη ίδιας φιλοσοφίας. Είναι δείγμα μέγιστης αχαριστίας προς τον πρόεδρο του κινήματος, μιας εποχής που σφυροκοπούνταν από παντού, το κράτησε όρθιο, πέτυχε μεγαλύτερα ποσοστά στις ευρωεκλογές και σε χειρότερη εκλογική συγκυρία από ότι η νυν πρόεδρος, πήρε δύσκολες και σκληρές αποφάσεις και τις πλήρωσε, την ίδια στιγμή που για τον έτερο πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον κύριο Παπανδρέου, ισχύουν άλλα μέτρα και σταθμά. Ο κύριος Παπανδρέου που ίδρυσε κομματικό φορέα απέναντι ακριβώς από το ΠΑΣΟΚ, κόβοντας του ποσοστό 3%, που έκανε αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ, σήμερα βρίσκεται κάτω από τις φτερούγες του κόμματος και όχι απλά απολαμβάνει εκτίμησης αλλά εκβιαστικά διαλέγει που θα κατέλθει, αναγκάζοντας τον κύριο Παπαθεοδώρου από την Αχαΐα να μεταφερθεί πιθανόν σε κάποια περιφέρεια Αττικής. Την στιγμή που σαν πρώην πρωθυπουργός μπορεί να κατέβει συμβολικά όπου θέλει μιας και εκλέγεται χωρίς σταυρό. Δυστυχώς για την κυρία Γεννηματά στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν και άνθρωποι που δεν είναι Παπανδρεϊκοί. Και δεν είναι λίγοι.
