Η Ελλάδα στην κόψη του ξυραφιού… Γράφει ο Παύλος Κιλίντζης

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει ακόμα διεξαχθεί η πρώτη ψηφοφορία στην Βουλή, για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Οπότε οι αναγνώστες έχουν το προνόμιο να γνωρίζουν ήδη το αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας – γεγονός που δεν γνωρίζει ο γράφων. Κάνοντας μια προσωπική εκτίμηση, τολμώ να πω ότι αν το αποτέλεσμα είναι κάτω από 165 βουλευτές υπέρ της εκλογής Προέδρου στην πρώτη ψηφοφορία, τότε δύσκολα θα εκλεγεί Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή. Καθώς δύσκολα το νούμερο θα αγγίξει τους 180 βουλευτές στην τρίτη ψηφοφορία.
Η αλήθεια είναι ότι η περίοδος που έρχεται για την Ελλάδα, είναι η πλέον αβέβαιη για το μέλλον της μεταπολεμικά. Είναι κυριολεκτικά όλα ρευστά, για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι πως κανένας δεν ξέρει αν τελικά εκλεγεί Πρόεδρος ή όχι. Μετά την πρώτη ψηφοφορία, προφανώς ξεκαθαρίζουν κάπως τα πράγματα. Ο δεύτερος λόγος είναι πως κανένας δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν οι ευρωπαίοι σε περίπτωση που γίνουν πρόωρες εκλογές και σχηματιστεί κυβέρνηση με βάση τον ΣΥΡΙΖΑ. Το παράδειγμα της Κύπρου δυστυχώς «φωνάζει» στο μυαλό όλων όσων ασχολούνται με τα πολιτικά δρώμενα. Οι Ευρωπαίοι έδειξαν αποφασιστικά και άμεσα, πως δεν διστάζουν να προκαλέσουν «ξαφνικό θάνατο» σε όποιον αρνηθεί χωρίς διάλογο την πολιτική τους. Όταν ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Αναστασιάδης και η κυπριακή βουλή αρνήθηκαν το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης των κυπριακών τραπεζών, οι Κύπριοι πολίτες έχασαν τα χρήματά των καταθέσεών τους μέσα σε λίγες ώρες. Έτσι απλά.
Ο τρίτος και βασικότερος λόγος, είναι το πως θα συμπεριφερθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση – σε περίπτωση που εκλεγεί πρώτο κόμμα. Δυστυχώς τα δείγματα που έχει δείξει μέχρι σήμερα, κάθε άλλο παρά θετικά είναι. Η ακραία πολιτική ρητορική περί κατάργησης υπαρχόντων συμφωνιών με τους ευρωπαίους και οι απειλές περί εφαρμογής κατ’ουσίαν ολοκληρωτικού κρατισμού στην οικονομία, μόνο αναταραχή προκαλούν στα αυτιά τόσο των ξένων, όσο και μεγάλης μερίδας των Ελλήνων. Οι παραπάνω «κραυγές» του ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς συνοδεύονται μεπαντελή απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου εξόδου από την κρίση, αλλά έστω και ενός σοβαρού επιχειρήματος για το πώς και με ποιον τρόπο θα βρουν τα χρήματα για όλες τις παροχές αλλά και τις «καταργήσεις μνημονιακών συμφωνιών» που υπόσχονται αφειδώς στον λαό.Προσωπικά αδυνατώ να αντιληφθώ τι περιμένουν να «θερίσουν» εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν προηγουμένως έχουν «σπείρει» ακατάσχετη παροχολογία – παράλληλα με ακατάσχετο «τσαμπουκά» προς τους ξένους και καταργήσεις συμφωνιών – πως περιμένουν να αντιδράσει ο λαός που τους πιστεύει, όταν προφανώς δεν θα είναι σε θέση να κάνουν και τα δύο ταυτόχρονα (ή κανένα από τα δύο – το πιθανότερο). Προσωπικά και με απόλυτη ειλικρίνεια, εύχομαι την ύστατη ώρα να λογικευτούν εκεί στην Κουμουνδούρου…
Οι μήνες που θα έρθουν θα καθορίσουν το μέλλον της Ελλάδας για πολλές δεκαετίες. Μπορεί να αποτελέσουν το έναυσμα μιας νέας εποχής ανάπτυξης για την Ελλάδα. Ή να αποτελέσουν την οδυνηρή και τελική κατάληξη μιας «αυτοκτονικής» πορείας που ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Ο καιρός θα δείξει και η ιστορία θα κρίνει…
pklintzis@gmail.com