Τον Δεκέμβριο του 2014 ομάδα στελεχών Του Ποταμιού ανακοίνωσε τον ορισμό μου ως Τοπικό Συντονιστή του Κινήματος, στην περιοχή της Εορδαίας. Οι λόγοι που προσέγγισα Το Ποτάμι δεν ήταν πολλοί. Ήταν λίγοι και συγκεκριμένοι. Επρόκειτο για έναν εντελώς νέο πολιτικό φορέα, που κατά την προσωπική μου άποψη εξέφραζε τις αρχές που θα έπρεπε να έχει ένα Κίνημα που επιζητά την (πραγματική) ανάπτυξη του τόπου και την ευημερία των Ελλήνων. Ένα Κίνημα που μετά από προσεκτική και αναλυτική εξέταση των διακηρυγμένων αρχών του, είδα πως φαινομενικά επιδιώκει την κατά προτεραιότητα υλοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων που πρέπει επιτέλους να επιτελεστούν, ώστε να μπορέσει να ανασάνει και να ευημερήσει η ελληνική οικονομία. Ένα Κίνημα, που μετά από διαβεβαίωση των στελεχών που το αποτελούν αλλά και των διακηρυγμένων αρχών του, δεν στέκεται στην ιδεολογική διαφοροποίηση μεταξύ «δεξιών», «αριστερών» και «κεντρώων». Διαφοροποίηση που κατά την πάγια άποψή μου είναι εντελώς προσχηματική, συνειδητά παραπλανητική και άνευ ουσιαστικής σημασίας. Ένα Κίνημα που αποδέχεται στους κόλπους του και επιζητά όλους εκείνους τους ανθρώπους που απλά επικεντρώνονται στην υλοποίηση των αλλαγών που χρειάζεται η χώρα, χωρίς προσχηματικούς ιδεολογικούς διαχωρισμούς. Ένα Κίνημα που είναι πατριωτικό και δεν θα αποδεχτεί πολιτικές που θα μπορούσαν να είναι εθνικά βλαπτικές. Ένα Κίνημα που επρόκειτο να δεχτεί στους κόλπους του στελέχη αποκλειστικά βάσει αξιοκρατίας, που δεν επρόκειτο να δεχτεί στους κόλπους του πολιτικάντηδες του παλιού πολιτικού συστήματος, πολιτικούς γυρολόγους, καιροσκόπους και άτομα που απλά βλέπουν την πολιτική αποκλειστικά ως μέσο προσωπικής προώθησης και βιοπορισμού.
Τον καιρό που επέλεξα Το Ποτάμι, ήταν ένα πολιτικό Κίνημα εν τη γενέσει του, που δεν είχε ακόμα διογκωθεί. Και ανέμενα με ειλικρίνεια και καλή πρόθεση την εφαρμογή όλων των παραπάνω αρχών, όταν θα επέρχετο το πλήρωμα το χρόνου. Ο χρόνος τελικά ήρθε. Έγιναν εθνικές εκλογές, Το Ποτάμι γιγάντωσε και εκλέχτηκε στην βουλή, επέλεξε αντιπροσώπους και εξέφρασε πολιτικές θέσεις. Δυστυχώς, κατά την προσωπική μου άποψη πάντοτε, λίγες από τις παραπάνω δεσμεύσεις επαληθεύτηκαν. Και χωρίς να θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, περιορίζομαι απλά να αναφέρω πως στα περισσότερα σημεία δεν συμφωνώ ούτε με τις επιλογές, ούτε με τις πολιτικές του Κινήματος. Πάγια άποψή μου είναι πως η πολιτική οφείλει να επέρχεται στην ουσία και μόνον, να είναι αυστηρά αξιοκρατική, να αδιαφορεί πλήρως για μικροπολιτικά και προσωπικά οφέλη, να επιδιώκει ασυμβίβαστα το καλό της πατρίδας και να ευαγγελίζεται αδιαπραγμάτευτα την αλήθεια. Ιδίως σε αυτές τις κρισιμότατες στιγμές για την πατρίδα και το έθνος και σε μια χρονική καμπή, κατά την οποία η Ελλάδα έφτασε κυριολεκτικά στο χείλος της καταστροφής. Με τιμή προς όσους με γνωρίζουν και τους συντοπίτες μου, δηλώνω ότι παραιτούμαι από Τοπικός Συντονιστής και μέλος του Κινήματος Το Ποτάμι.
Παύλος Κιλίντζης
