-Έλα, Τασούλ, έλα να μας πεις τη γνώμη σου.
-Στάσου, βρε Χάμπο, ακόμα δεν ήρθε ο άνθρωπος, μην τον αρπάζεις απ’ τα μούτρα…Καφέ θα πιεις, Τασούλ;
-Θα πιω, Γιάννε, θα πιω.
-Πετράκη, τρεις καφέδες σε παρακαλώ. Που λες Τασούλ, ο Χάμπος δεν κρατιέται γιατί το θέμα είναι…
-Καυτό;
-Άαα μπράβο, καυτό! Κάτσε, όμως, Τασούλ να σε ρωτήσω κάτι. Εσύ, άμα ακούς τις λέξεις που θα σου πω, τι βάζεις με το νου σου;
-Για πες, Γιάννε. Ποιες είν’ αυτές οι λέξεις; Μου κίνησες την περιέργεια τώρα, καυτό θέμα, περίεργες λέξεις…
-Ναι, ακριβώς. Λοιπόν, οι λέξεις, η μία είναι “Αναγκαστικός” και η άλλη είναι “ισόβια”!
-Αμάν, Γιάννε. Καλές λέξεις. Σαν βαρειά ποινή ακούγονται…
-Είδες Χάμπο. Δεν πάει ο νους!
-Γιάννε, άσε τα παιχνίδια. Τασούλ, ο Γιάννες παίζει με τις λέξεις. “Αναγκαστικός” είναι ο συνεταιρισμός κροκοπαραγωγών Κοζάνης.
-Άα, τώρα κατάλαβα γιατί μιλάτε. Και ισόβια είναι η συμφωνία που υπογράψαμε Ελλάδα και Κίνα για να εξάγουμε κρόκο Κοζάνης στην Κίνα. Σωστά;
-Πολύ σωστά, Τασούλ. Τώρα τι λες για τη σημασία των δύο αυτών λέξεων;
-Λέω πως μ’ έβαλες τρικλοποδιά ποδοσφαιρική, γιατί η σημασία τους και η αξία τους είναι χρυσάφι, Γιάννε.
-Εμ βέβαια. Τόσα δισεκατομμύρια Κινέζοι, από ένα λουλουδάκι Κρόκου να φάει ο καθένας σώθηκαν οι κροκοπαραγωγοί. Και θα φεύγουν συσκευασμένα λέει. Όχι χύμα! Πανηγυρίζουν αυτοί τώρα!
-Πανηγυριζουν και καλά κάνουν και μας δίνουν και ένα παράδειγμα, πως λύσεις υπάρχουν. Και στη κρίση και στα ζόρια οι λύσει είν’ εκεί! Αρκεί να τις δις. Συμφωνείς, Τασούλ;
-Συμφωνώ, Γιάννε. Αρκεί να τις βρεις και να ξέρεις τι κάνεις.
-Έεεμ, Τασούλ, πρέπει να κατεβάζει η γκλάβα σου και να μην περιμένει ο καθένας την θεία επιφοίτηση. Συν Αθηνά και χείρα κίνει! Σωστά, δάσκαλε;
-Σωστά, Χάμπο. Ολόσωστα!
-Αυτοι μπαλώθηκαν. Άιντε να δούμε εμείς τι θ’ απογίνουμε;
-Κάτι θα γίνει και για μας. Να ο Τασούλς, το παλεύει. Με πρωτότυπες παραγωγές, με παραδοσιακές με αποδοτικές, κάτι θα κάνει, θα δεις!
-Ναι, Γιάννε. Και οι παραδοσιακές παραγωγές, μη θαρρείς. Και οι παραδοσιακές έχουν αξία! Αρκεί να βρεις την αγορά και να ‘χεις καλό προϊόν!
-Σου λέει ο άλλος: “Και θα σωθούν με τον Κρόκο;”. Αμ και βέβαια θα σωθούν. Τόσοι Κινέζοι. Από τόσο δα να φάει ο καθένας τους, θα σωθούν!
-Μα θα πάρουν κι άλλα. Θες ακτινίδια, θες στον Πειραιά στο λιμάνι, η COSCO ρίχνει παράδες, δέκα έξη συμφωνίες υπογράφηκαν!
-Ναι, Γιάννε. Τα διάβασα στην εφημερίδα.
-Έτσι, μπορεί στο τέλος κάτι να γίνει…
-Μακάρι. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Ισόβια συμφωνία, από τον αναγκαστικό συνεταιρισμό σου λέει…
-Ναι, Χάμπο. Σου έκανε μεγάλη εντύπωση, φαίνεται, αυτό το πράμα, έεε;
-Ναι, βρε Τασούλ. Αν είν’ έτσι, θα παρακαλάμε όλοι να καταδικαστούμε αναγκαστικά σε ισόβια. Αν είν’ τέτοια τα ισόβια, ρίξτε μας και δις και τρις ισόβια, ρίξτε μας…
