Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αισθάνομαι βαθιά την ανάγκη και την υποχρέωση να στείλω και γω το δικό μου μήνυμα υπέρ της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Μία ακόμη φωνή που έρχεται να προστεθεί στα εκατομμύρια ανθρώπων από όλο τον κόσμο που ζητούν δικαίωση.
Προσφάτως είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά και να συνεργαστώ με την Βασιλική Τσανακτσίδου στην παρουσίαση της ταινίας της “Genocide – A True Story”, Μία αληθινή ιστορία. Η Βασιλική Τσανακτσίδου δεν είναι ιστορικός, δεν είναι ηθοποιός, δεν είναι σεναριογράφος. Είναι απλώς η εγγονή της γιαγιάς της και θα μπορούσε να είναι η εγγονή όλων εκείνων των γυναικών που ο Κεμάλ δεν τους επέτρεψε να ζήσουν και να αποκτήσουν εγγονές.
“Τα γεγονότα θα τα περιγράψουν οι ιστορικοί με την επιστημονική τους προσέγγιση. Τον πόνο όμως και την εξαθλίωση των προγόνων μας, δεν μπορεί κανένας να την περιγράψει έτσι όπως είχαμε την τιμή να την ακούσουμε εμείς από τις γιαγιάδες μας. Έτσι όπως είχαμε εμείς την τιμή να την διαβάσουμε στα τρομαγμένα τους μάτια” αναφέρει μεταξύ άλλων η Βασιλική Τσανακτσίδου στο εισαγωγικό της σημείωμα για την ταινία “Genocide – A True Story”.
353.000 καταγεγραμμένοι επίσημα νεκροί και άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι, αποτελούν πάντοτε για τους Πόντιους μία μνήμη στοιχειωμένη στην ψυχή.
Στόχος της Βασιλικής Τσανακτσίδου μέσα από αυτή την ταινία της είναι να ακουστεί η Γενοκτονία των Ποντίων στα πέρατα του κόσμου με την υπενθύμιση ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας δεν είναι υπόθεση μόνο των Ποντίων αλλά όλων των Ελλήνων και ακόμη περισσότερο όλων των ανθρώπων.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αυταπόδεικτη ιστορική αλήθεια. Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει ή να ξαναγράψει την ιστορία. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τις φωνές των νεκρών. Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει το δικαίωμα στη μνήμη.
Η 19η Μαΐου μας δίνει ακόμα μία αφορμή να ανασύρουμε μνήμες, να αναλογιστούμε και να υμνήσουμε, να υποσχεθούμε πώς θα συνεχίζουμε να δίνουμε μαζί, μία γροθιά, τον κοινό αγώνα για την επιβίωση της ιστορικής μνήμης. Η μνήμη δεν θα μαραθεί ποτέ όπως ακριβώς και ο αμάραντος που φυτρώνει στα ψηλά βουνά του Πόντου και διατηρεί για χρόνια το σχήμα και το έντονο χρώμα του, συμβολίζοντας την επιβίωση και την αναγέννηση των Ποντίων.
Νεκροί και ζωντανοί ζητούν δικαίωση και γι’ αυτή θα αγωνιστούμε ως το τέλος !
*Απόφοιτος Α.Π.Θ.
Σχολή Δημοσιογραφίας &ΜΜΕ
