Με αφορμή τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και έχοντας μια αρχική εικόνα των διακηρύξεων των υποψηφίων, αναφέρω κάποιες προσωπικές πρώτες εντυπώσεις που ίσως έχουν εντυπωθεί και σε άλλους δημότες. Διαβάζοντας τις διακηρύξεις των συνδυασμών λοιπόν, παρατηρώ φράσεις του τύπου «να παλέψουμε για την ανάδειξη των τοπικών κοινωνιών», ή «να δουλέψουμε για την αποτελεσματική λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών» ή « την ενίσχυση της συνεργασίας με την ΔΕΗ» και άλλα τέτοιες ωραίες εκφράσεις που πρακτικά επαναλαμβάνονται αυτούσιες, κάθε φορά που έχουμε εκλογές. Θα αναφέρω λοιπόν (κατά την προσωπική, ταπεινή άποψη του γράφοντος ως δημότη) τους τρεις βασικούς πυλώνες της πολιτικής που θα έπρεπε να εφαρμόσουν οι τοπικές αρχές :
1. Συγκεκριμένες δεσμεύσεις όσον αφορά τα έργα που προβλέπεται να υλοποιήσουν ως δήμαρχοι – περιφερειάρχες: Πλέον τα οικονομικά των δήμων δημοσιεύονται σε ισολογισμούς (χωρίς να σημαίνει ότι αντιστοιχούν και στην πραγματικότητα πάντοτε…) και ο κάθε υποψήφιος μπορεί να έχει μια γενική πρώτη εικόνα για τα έσοδα και τα έξοδα του δήμου. Οι διακηρύξεις του τύπου «θα κάνω δρόμους» τελείωσαν. Αν κάποιος υποψήφιος έχει σκοπό να προωθήσει την υλοποίηση συγκεκριμένων έργων, οφείλει να τα αναφέρει εξίσου συγκεκριμένα. Όπως και να αναφέρει εξίσου συγκεκριμένα πληροφορίες για το κόστος υλοποίησης και (κυρίως) την πηγή της χρηματοδότησης.
2. Καταπολέμηση της ανεργίας: Στον συγκεκριμένο τομέα μόνο με έναν αριθμό μπορώ να περιγράψω τις επιδόσεις αλλά και τις δεσμεύσεις των υποψηφίων τοπικών αρχών: Μηδέν. Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει πλέον να αντιληφθεί δύο βασικές πραγματικότητες: Πρώτον ότι το κύριο μέλημα της τοπικής κοινωνίας είναι η καταπολέμηση της ανεργίας. Μετά από 5 χρόνια οικονομικής κρίσης, ούτε για την καθαριότητα των πάρκων νοιάζεται τόσο ο κόσμος ούτε για τα καινούρια πεζοδρόμια. Το δεύτερο που οφείλουν να καταλάβουν είναι ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει την υποχρέωση αλλά και τα μέσα, να αντιμετωπίσει δραστικά αυτό το πρόβλημα. Και φυσικά δεν αναφέρομαι στις συμβάσεις λίγων μηνών που περιμένει ο εκάστοτε δήμος να του εγκρίνει η κεντρική πολιτεία, ώστε να προσλάβουν απελπισμένους δημότες. Αλλά στις πρωτοβουλίες που πλέον επιβάλλεται να πάρει ο κάθε δήμος για να προσελκύσει επενδύσεις στην περιοχή. Πρέπει να καταλάβουν οι «τοπικοί άρχοντες» ότι για να προσελκύσουν επιχειρηματίες πρέπει πρώτον να «τους ψάξουν οι ίδιοι» και δεύτερον να τους προσφέρουν κίνητρα ώστε να τους συμφέρει να έρθουν να επενδύσουν στην περιοχή. Για παράδειγμα, η δωρεάν παραχώρηση μιας δημοτικής έκτασης σε έναν ιδιώτη ώστε να στήσει την επιχείρησή του, θα ήταν μια ελκυστική πρόταση. Η δωρεάν ή ελάχιστη χρέωση δημοτικών τελών και χρεώσεων, θα ήταν μια δεύτερη πρόταση. Και ειδικά ο δήμος της περιοχής μας έχει και ένα άλλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που δεν έχουν άλλοι δήμοι της χώρας. Την ΔΕΤΗΠ (τηλεθέρμανση). Η παραχώρηση δωρεάν ενέργειας (ή έναντι χαμηλού τιμήματος) σε κάποιον ιδιώτη για να ανοίξει την βιομηχανική μονάδα του θα ήταν μια εξίσου ελκυστική πρόταση. Ως αντάλλαγμα για όλα τα παραπάνω, ο επιχειρηματίας θα υποχρεούνταν να προσλάβει προσωπικό αποκλειστικά από την περιοχή. Για να γίνουν όλα τα παραπάνω όμως, πρέπει πρώτα οι τοπικές αρχές να κάνουν σοβαρή προσπάθεια (μέσω προσωπικής έρευνας, εκθέσεων και προσωπικών επαφών) , ώστε να εντοπίσουν τους πιθανούς επιχειρηματίες. Έτσι καταπολεμάται η ανεργία κύριοι. Όχι περιμένοντας στα γραφεία σας την πολιτεία να εγκρίνει στον δήμο ολιγόμηνες συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
3. Διαφάνεια: Πρέπει πλέον ο κάθε δημότης αυτής της πόλης να γνωρίζει με λεπτομέρεια τι πληρώνει σε δημοτικά τέλη, τι πληρώνει για τις υπηρεσίες των δημοτικών επιχειρήσεων και (κυρίως) που ξοδεύονται αυτά που πληρώνει. Αυτό είναι υποχρέωση των πολιτών της τοπικής κοινωνίας να το απαιτήσουν. Γιατί εν τέλει, μιλάμε για μερικά εκατομμύρια ευρώ ανά έτος, τα οποία πληρώνουν οι δημότες από της τσέπη τους προς τον δήμο. Έχουν δικαίωμα (ή υποχρέωση) λοιπόν να γνωρίζουν που ξοδεύονται.
Κλείνοντας, να αναφέρω και το απολύτως προφανές. Ότι για όλες τις παραπάνω παθογένειες, δεν έχουν ευθύνη οι τοπικές αρχές. Αλλά οι ίδιοι οι πολίτες. Επειδή δυστυχώς κατά την εκλογή του κατάλληλου υποψηφίου συχνά δεν κρίνουν το έργο που αυτός έχει υλοποιήσει ή δεσμεύεται να υλοποιήσει. Αλλά τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις προσωπικές επαφές-προτιμήσεις. Με πολιτική κριτική του τύπου «ψηφίζω τον τάδε επειδή είναι καλό παιδί», κανένας δημότης δεν δικαιούται να έχει απαίτηση σοβαρών αποτελεσμάτων…
Παύλος Κιλίντζης
Διπλωματούχος Ηλεκτρονικός Μηχανικός
