To παρελθόν, είναι το σημείο εκείνο, που ερευνώντας το κανείς σωστά, μπορεί να εντοπίσει τα σημερινά προβλήματα και να προγραμματίσει σοφότερα το μέλλον.
Ας μην περιμένουμε όμως και αλήθειες από τα “μεγάλα” ΜΜΕ, γιατί αυτά βρίσκονται σε χέρια μεγαλοεργολάβων και ως εκ τούτου, λένε μόνον αυτά που “πρέπει”, για να προωθείται ο τρόμος και να επιβάλλεται ο μονόδρομος των ισχυρών!
“Ζω σε σκοτεινούς καιρούς” έλεγε ο Μπ.Μπρέχτ, αλλά μήπως τώρα οι καιροί έχουν περισσότερο φώς; Για να αντιμετωπίσει ένας λαός τις αντίξοες καταστάσεις και να προγραμματίσει σωστά το μέλλον, χρειάζεται να εκτιμήσει ορθά και την πολιτική του ζωή. Αλήθεια, στην Ελλάδα υπήρξε ή υπάρχει πολιτική ζωή; ΟΥΧ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΕΙΝ, αλλά η κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, δείχνει να οδηγεί σε ΔΟΓΜΑΤΑ και ΔΕΣΠΟΤΕΣ άλλων εποχών!
Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται. Στην Ελλάδα ειδικά, το πολιτικό σύστημα “στοιχήθηκε” με τα πρόσωπα των “αρχηγών” και όχι με ιδέες, προγράμματα ή ακόμα και με “ταξικά” συμφέροντα!
Ο κοτσαμπάσης της τουρκοκρατίας, “μετέφερε” την πολιτική συμπεριφορά εξουσίας στο “νέο” κράτος-ντοβλέτι, όπου οι ραγιάδες είναι τώρα αυτοαποκαλούμενοι ψηφοφόροι και ο ρόλος του Πολίτη συνεχίζει να παραμένει άγνωστος. Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, η φαυλοκρατία είναι μόνιμο χαρακτηριστικό, που συνεχίζει την παράδοση της αυθαιρεσίας των ισχυρών και οι “κυρίαρχοι πολίτες” έχουν “δύναμη” μόνον μια μέρα κάθε τέσσερα χρόνια. Την ημέρα εκείνη που ψηφίζουν την κυβέρνηση της επόμενης τετραετίας, για να την βρίζουν όλα τα επόμενα χρόνια, έως να κληθούν στις “νέες” εκλογές, για να επαναλάβουν το ίδιο λάθος που πριν βρίζανε και μούντζωναν!
Ο Έλληνας δεν κατάφερε να δημιουργήσει έως τώρα μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία και να πως αναφέρεται στην “ευθύνη” αυτή, ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα, ο Κορνήλιος Καστοριάδης:
“Σύμφωνα με την παραδοσιακή “αριστερή” άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε, ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο. Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μην μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα. Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός-όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα.”
Κατά τον Μοντεσκιέ, οι νόμοι διαμορφώνονται ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής και τις ανάγκες των κοινωνιών. Θα προσθέταμε όμως εμείς πως οι νόμοι είναι και οι καθρέφτες μιας εποχής, δείχνοντας την τελειότητα ή την παρακμή της και ακόμα αν θέλετε, τον συμβιβασμό με την δειλία και την υποτέλεια του πολιτικού συστήματος!
Το απόλυτο παράδειγμα για το πως οι εξουσιαστές επιβάλλουν την εξουσία τους, δίνει ο Άρνολντ Τόυνμπη στο έργο του “Σπουδή της Ιστορίας”. Αναφερόμενος στην επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν οι Τούρκοι ήταν ακόμα νομάδες και έκαναν κατακτήσεις, ζώντας με τα χρήματα των κατακτημένων λαών, λέει: “…Για να κρατήσουν όμως σε υποταγή το κοπάδι, έπρεπε να βρουν κάποιους που να παίζουν τον ρόλο του μαντρόσκυλου. Τα μαντρόσκυλα, κρατούν το κοπάδι σε υποταγή, έχοντας όμως δύο ξεχωριστές ιδιότητες. Προέρχονται από την ομάδα των ζώων (δηλ. του λαού), δίνουν όμως λόγο και εκτελούν πάντα τις εντολές μόνο των αφεντικών τους, των βοσκών (δηλ. των κοσμοεξουσιαστών)”.
Άν αυτή η εποχή που αναφέρεται ο Τόυνμπη, την μεταφέρουμε στο σήμερα, θα δούμε πως τον ρόλο του μαντρόσκυλου τον παίζουν τα κόμματα. Οι εξουσιαστές-τραπεζίτες τα χρησιμοποιούν για να υποτάξουν το κοπάδι (δηλ. τον λαό), το οποίο κοπάδι λόγω υποταγής θα προσφέρει το μαλλί του (δηλ. τα χρήματα του), το γάλα (δηλ. την εκποίηση της περιουσίας του-πλειστηριασμοί, δήμευση καταθέσεων, φορολογία σε αγροτεμάχια, οικόπεδα, κτίσματα κλπ).
Αυτά συμβαίνουν, γιατί ο λαός δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία, αλλά η μόνη υποχρέωση που έχει, είναι αυτή της ψήφου κάθε τέσσερα χρόνια. Επειδή όμως τα κομματικά μαντρόσκυλα έχουν φθορά και το κοπάδι μπορεί να επαναστατήσει, οι τραπεζίτες-εξουσιαστές “δημιουργούν” στην κατάλληλη ώρα “νέες λύσεις”, με νέα κομματικά μαντρόσκυλα!
Στην ελληνική περίπτωση, με τον δανεισμό υποθήκευσαν τα πάντα και όπως είναι γνωστό, όπου υπάρχει οικονομική εξάρτηση, αυτή φέρνει και την πολιτική εξάρτηση!
Κατά τον Μένανδρο “τα δάνεια κάνουν δούλους τους ελεύθερους” (τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί) και ας έχουμε στο νου μας, αυτό που αναφέρει ο Θουκυδίδης στον διάλογο μεταξύ δυνατών και αδυνάτων. Τότε που η ισχυρή Αθηναϊκή Συμμαχία (416 πΧ), πιέζει τους Μηλίους να προσχωρήσουν στην Συμμαχία τους. Όταν δεν τους “πείσανε” με τα λόγια, τους πολιόρκησαν και τους μεν άνδρες θανάτωσαν, τα δε γυναικόπαιδα πουλήσανε ως δούλους!
Ο Θουκυδίδης μεταφέρει τι ακριβώς ελέχθη μεταξύ δυνατών (Αθηναίων) και αδυνάτων (Μηλίων): “Εμείς, λένε οι Αθηναίοι, δεν θα μιλήσουμε με ωραίες φράσεις και μακρούς λόγους, που δεν πρόκειται να πείσουν…Έχουμε την απαίτηση να επιτύχουμε όσα έχουμε στο νου μας, αφού ξέρετε και ξέρουμε ότι κατά την κρίση των ανθρώπων, το δίκαιο λογαριάζεται όταν υπάρχει ίση δύναμη για την επιβολή του και ότι όταν αυτό δεν συμβαίνει, οι ισχυροί επιβάλλουν ότι τους επιτρέπει η δύναμη τους και οι αδύναμοι παραχωρούν ότι τους επιβάλλει η αδυναμία τους…”.
Κυνική η απάντηση, αλλά συγκρίνετε την πορεία του δανεισμού-υποθήκη της Ελλάδας και το πως φτάσαμε στο ΔΝΤ. Άλλαξαν μήπως τα μαντρόσκυλα ή σκέφτεται διαφορετικά η “πολιτική κοινωνία;”.
Ένα κράτος για να επιβάλλει το δίκιο του πρέπει να είναι ισχυρό, οι ηγέτες του να έχουν εθνική συνείδηση και ο ψηφοφόρος να “μεταλλαχθεί” σε ΠΟΛΙΤΗ!
Όταν συνεχίζουν να κυβερνούν αυτοί οι ίδιοι που με μεθοδευμένες ενέργειες κατέστρεψαν την οικονομία, “αδυνάτησαν” την άμυνα της χώρας και εκτελούν σήμερα πιστά κάθε εντολή της τρόικας, τότε… ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΩ… Διότι “είναι στην φύση του ανθρώπου να εξουσιάζει όσους δεν αντιστέκονται” (Θουκυδίδης)
(Πηγή: – “Το Φρονείν Ελληνικώς”
… Αντ.Αντωνάκου.
– “ Η Ελληνική ιδιαιτερότητα”-Κορνήλιος Καστοριάδης.
– “ Ηθικά”-Πλούταρχος).
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
