Έχοντας ολοκληρωθεί το σίριαλ των τηλεοπτικών αδειών, φαίνεται πως ξεκαθαρίζει ο ρόλος των πάντων σε αυτό το «παιχνίδι». Αφού τέλειωσε η διαδικασία και άρχισαν οι πανηγυρισμοί για το τίμημα των 246 εκατ. ευρώ, άρχισαν αμέσως και οι αντιδράσεις για τα επακόλουθα. Καθώς φαίνεται ότι ο στόχος του διαγωνισμού που ήταν να «ξεκαθαρίσει το τηλεοπτικό τοπίο» και να τελειώσει η «τηλεοπτική διαπλοκή», φαίνεται πως επ’ ουδενί δεν επιτυγχάνεται (μάλλον το αντίθετο…), ενώ θα σταλούν στην ανεργία και περίπου 2000 άτομα. Δυστυχώς παρατηρείται υποκρισία από όλους σε αυτήν την διαδικασία. Υποκρισία την οποία φαίνεται πως θα πληρώσουν οι περίπου 2000 «εν δυνάμει» άνεργοι αλλά και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες, καθώς φαίνεται πως η τηλεοπτική διαπλοκή κάθε άλλο παρά θα σταματήσει.
Καταρχήν άκρατη υποκρισία υπάρχει από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης, και σε περισσότερους από έναν τομείς. Η κυβέρνηση η οποία στο παρελθόν έκανε πολιτική εκμετάλλευση μεγατόνων για το ζήτημα της κρατικής ΕΡΤ και το «μαύρο» που έπεσε τότε, σήμερα έρχεται ελαφρά την καρδία και κλείνει τουλάχιστον 4 πανελλήνιους τηλεοπτικούς σταθμούς που δεν κατάφεραν να πάρουν άδεια, στέλνοντας στην ανεργία περίπου 2000 ανθρώπους. Διότι το επιχείρημα «ανοίξτε διαδικτυακά» για πανελλήνιους σταθμούς, προφανώς και είναι για γέλια. Άδεια που δεν κατάφεραν να πάρουν οι σταθμοί σε έναν διαγωνισμό που «πάσχει πολλαπλώς» όπως φαίνεται σχετικά με την νομιμότητά του, τόσο σε επίπεδο αποτελεσμάτων όσο και σε επίπεδο διαδικασίας. Κάτι για το οποίο εξίσου έχει ευθύνη η ελληνική κυβέρνηση. Αυτοί λοιπόν που τότε ανέβαιναν στα κάγκελα για το δικαίωμα στην έκφραση και τα «δικαιώματα των εργαζομένων» της επιδοτούμενης με τα χρήματα των Ελλήνων πολιτών ΕΡΤ της τηλεθέασης του 3%, σήμερα στέλνουν στην ανεργία 2000 εργαζομένους των ιδιωτικών σταθμών. Εξυπακούεται βεβαίως, πως αν δεν υπήρχε η κυβερνητική εμμονή για τις 4 άδειες μέσα από το εντελώς διαβλητό και καταφανώς κατευθυνόμενο επιστημονικό συμπέρασμα του «Ινστιτούτου της Φλωρεντίας», σήμερα τα κανάλια που δεν πήραν άδεια δεν θα αντιμετώπιζαν το φάσμα του κλεισίματος και οι εργαζόμενοί τους το φάσμα της ανεργίας. Πέραν του απαράδεκτου να στέλνονται τόσοι άνθρωποι στην ανεργία την δεδομένη στιγμή, η συγκεκριμένη κυβέρνηση αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως για την ίδια οι Έλληνες πολίτες χωρίζονται σε «Πατρικίους και Πληβείους», με τους πρώτους να αποτελούν οι εργαζόμενοι στον Δημόσιο Τομέα και τους δεύτερους αυτοί στον Ιδιωτικό. Για τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «δικαίωμα στην εργασία και στην αξιοπρέπεια» έχουν μάλλον μόνο οι πρώτοι, καθώς τους δεύτερους από την ημέρα που εκλέχτηκαν τους θεωρούν κυριολεκτικά πολίτες δεύτερης κατηγορίας, τόσο σε σχέση με τα εργασιακά όσο και τα φορολογικά δικαιώματα τους.
Άκρατη υποκρισία υπάρχει και από την πλευρά ορισμένων κομμάτων της αντιπολίτευσης, και κυρίως αυτών που κυβέρνησαν τα προηγούμενα χρόνια. Αυτοί που για δεκαετίες ολόκληρες άφησαν την κατάσταση παντελώς ανεξέλεγκτη με τα τηλεοπτικά κανάλια να λειτουργούν κατ’ουσία χωρίς άδεια, και να έχει κυριολεκτικά γιγαντωθεί η διαπλοκή των καναλιών με το πολιτικό σύστημα, σήμερα έρχονται με πολιτικό θράσος να κατηγορήσουν την κυβέρνηση για «διαγωνισμό που είναι ο ορισμός της διαπλοκής». Φαίνεται πως αυτοί οι κύριοι επενδύουν σοβαρά στην βαριάς μορφής αμνησία των πολιτών καθώς και στο «μεγαλειώδες επιχείρημα» του τύπου «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι χειρότερος». Ειδάλλως δεν μπορεί να εξηγηθεί ορθολογιστικά η στάση τους. Ακόμα θυμάμαι τον «κουρασμένο μαθουσάλα της πολιτικής που ήπιε το αμίλητο νερό» Κώστα Καραμανλή, να υπόσχεται «καταπολέμηση των νταβατζήδων» στην χασαποταβέρνα του Μπαϊρακτάρη το 2004.
Τέλος, με λύπη διαπιστώνεται πως υπάρχει υποκρισία και από πλευράς των τηλεοπτικών σταθμών που συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Και αυτό διότι ενώ κατά την αρχή και κατά την διάρκεια της διαδικασίας δεν δημοσίευσαν τις ενστάσεις τους σχετικά με την νομιμότητα του διαγωνισμού (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) , από την στιγμή που δεν πήραν άδεια άρχισαν να ξιφουλκούν κατά του διαγωνισμού. Ενώ είχαμε και το παράδοξο φαινόμενο, τηλεοπτικός σταθμός να καταγγέλλει το παράνομο του διαγωνισμού και ταυτοχρόνως να συμμετέχει σε αυτόν και μάλιστα με επιτυχία! Γενικά ομιλώντας πάντως, οι θέσεις των τηλεοπτικών σταθμών περί της νομιμότητας του διαγωνισμού είναι σωστές κατά βάση. Κλείνοντας, ο γράφων το μόνο που εύχεται είναι να μην κλείσει κανένα κανάλι και να μην οδηγηθούν στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενοι. Δεν με ενδιαφέρει ως Έλληνα πολίτη να «τιμωρήσω» κανένα κανάλι για την συμπεριφορά του τα προηγούμενα χρόνια, αν αυτό συνεπάγεται την απώλεια εργασίας για χιλιάδες άλλους συμπολίτες μου. Διότι οι μόνοι που θα χάσουν με ενδεχόμενο κλείσιμο ενός σταθμού, θα είναι οι εργαζόμενοι και κανένας άλλος.
Παύλος Κιλίντζης
Μέλος της Ένωσης Κεντρώων
