Τα δυο μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν την Ελληνική κοινωνία μπορούν να βρουν σημείο τομής. Μικρή βοήθεια στο ταλαιπωρημένο ασφαλιστικό σύστημα μπορούν να δώσουν οι μετανάστες, νόμιμοι ή μη, παράνομοι ή παράτυποι, και γενικά για να ειμαι political και social correct, οι υπήκοοι τρίτων χωρών στερούμενοι νομιμοποιητικών εγγράφων παραμονής στην ελληνική επικράτεια.
Είναι προς επεξεργασία το κείμενο για την τροποποίηση των διατάξεων του κώδικα ιθαγένειας, με το οποίο ρυθμίζονται θέματα μεταναστευτικής πολιτικής. Είναι η κατάλληλη στιγμή να δείξουμε, με διατάξεις που θα αφορούν τη μετανάστευση και το ασφαλιστικό μας σύστημα, ότι είμαστε σοβαρό κράτος, είναι η στιγμή να δείξουμε με νομοθετήματα ότι “ανήκομεν εις την Δύσιν”.
Από τη δικηγορική πρακτική, μου είναι γνωστό, ότι χιλιάδες, άγνωστο πόσοι, παράνομοι μετανάστες εργάζονται ως εργάτες γης στους κάμπους της Θήβας, στη Μανωλάδα κ.ά. Από την κοινωνική μας ζωή, μας είναι γνωστό ότι χιλιάδες, άγνωστο πόσες, παράνομες μετανάστριες, εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί, για παιδιά, οικογένειες και γέροντες, είτε εσώκλειστες στα σπίτια, είτε ακόμη και σε νοσοκομεία. Όλοι αυτοί, πλην του ότι εργάζονται παράνομα, δεν έχουν κανένα νομιμοποιητικό έγγραφο. Όλοι αυτοί θα ήθελαν να νομιμοποιηθούν και να εργαστούν νόμιμα, αλλά μεγάλο μέρος των “εργοδοτών” τους, δεν το επιθυμούν. Τους συμφέρει αυτή η παράτυπη σκλαβιά.
Υπάρχει, ήδη, στη νομοθεσία μας, η άδεια διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών για ανθρωπιστικούς λόγους, όπως επί παραδείγματι, για όσους έχουν αναπτύξει δεσμούς με τη χώρα και δεν έχουν νομιμότητα διαμονής κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης (Ν.3386/05 άρθρο 44, παρ.2). Η χορήγηση της συγκεκριμένης άδειας κρίνεται κατά περίπτωση, κυρίως, με βάση τα χρόνια διαμονής στην Ελλάδα, αλλά πουθενά δεν τίθενται ζητήματα ασφάλισης του αιτούντος άδεια. Ασφαλώς, το ασφαλιστικό δεν σώζεται από τους αλλοδαπούς, αλλά πρέπει όλοι να συνεισφέρουν. Αντί, λοιπόν, οι χιλιάδες εργάτες γης να μην εισφέρουν το παραμικρό στο ασφαλιστικό μας σύστημα, αντί οι Ασιάτες λαντζιέρηδες των γκουρμέ εστιατορίων του Κολωνακίου να εργάζονται παράνομα προς όφελος των -κατά τ’ άλλα Ελληναράδων- εργοδοτών τους, ίσως θα πρέπει να εφεύρουμε ένα νέο είδος άδειας για ανθρωπιστικούς λόγους: ετήσια χορηγουμένη άδεια, για όσους προτίθενται να εργασθούν νόμιμα, προπληρώσουν για τουλάχιστον τρία έτη τις ασφαλιστικές τους εισφορές στα ταμεία, έχουν πάλλευκο ποινικό μητρώο, σταθερή διαμονή, με υποχρέωση προσκόμισης εγγράφων φορολογικής συμμόρφωσης, άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού στην Ελλάδα εντός μηνός από την χορήγηση της άδειας, και ό,τι άλλο απαιτεί για παρόμοιες περιπτώσεις η Αγγλία (ενδεικτική η αναφορά) για τους αλλοδαπούς που θέλουν να εργασθούν στο έδαφος της. Υπάρχουν εκατοντάδες Πακιστανοί, Μπαγκλαντεσιανοί κ.α., που αυτή τη στιγμή, τους έχει χορηγηθεί “δελτίο αιτήσαντος ασύλου”, είναι όμηροι εργοδοτών, και είναι πρόθυμοι να προκαταβάλουν ασφαλιστικές εισφορές, αρκεί να τους αφήσουμε “να σκάβουν τα χωράφια μας”, χωρίς να τους συλλαμβάνει η αστυνομία, να τους πηγαίνει στην Αμυγδαλέζα και μετά από έξι, δώδεκα ή δεκαοχτώ μήνες να επιστρέφουν στα χωράφια, ως “ανέφικτοι απελάσεως”.
Ηλίας Σιδέρης, Δικηγόρος Αθηνών.
