Έπρεπε σε κάθε περίπτωση το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, να λάβει μια απόφαση και μάλιστα αγωνιστική, για το μείζον θέμα της Απολιγνιτοποίησης. Εξ ου και συγκλήθηκε ορθώς έκτακτη συνεδρίαση μετά από αίτημα της Αντιπολίτευσης για το κατεπείγον θέμα.
Σύμφωνα με τα όσα επικαλείται η συμπολίτευση και το Προεδρείο του ΠΣ που έχει και την πολιτική και θεσμική ευθύνη, η μόνη διαθέσιμη ημερομηνία ήταν η 23η Φεβρουαρίου, και μάλιστα άμεσα (3 μέρες μετά την αίτηση της Αντιπολίτευσης). Όμως, όπως γνωρίζουμε η 23η Φεβρουαρίου συνέπιπτε με την Κυριακή της Μικρής Αποκριάς, στην οποία ο λαός της πόλης της Κοζάνης βρίσκεται σε εορταστικούς ρυθμούς. Και εκεί αρχίζει το θέμα.
Η Αντιπολίτευση αποφάσισε να μην παραστεί στην συνεδρίαση που η ίδια αιτήθηκε, με το αιτιολογικό ότι “ΜΜΕ και πολίτες θα βρίσκονταν στις εκδηλώσεις που έχουν ανακοινωθεί για εκείνη την ημέρα”, λέγοντας συγκεκριμένα πως: “Η επιλογή της ημέρας ευτελίζει τη διαδικασία και στοχεύει να τη «θάψει» ανάμεσα στην Παρέλαση και τους χορούς της κεντρικής πλατείας που θα κυριαρχούν την ημέρα εκείνη”. Η ώρα της συνεδρίασης έφτασε, και στην αίθουσα εκτός της συμπολίτευσης βρέθηκαν Δήμαρχοι ενεργειακών Δήμων, εκπρόσωποι όλων των Επιμελητηρίων, Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι Δήμων, Πρόεδροι Κοινοτήτων, Πρόεδροι Εργατικών Κέντρων, και φυσικά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πληθώρα θεσμικών φορέων δηλαδή, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από ανθρώπους μάλιστα που έχουν είτε αντικυβερνητική είτε φιλοκυβερνητική στάση. Ήταν όλοι εκεί και περίμεναν τους αιτούντες.
Συνεδρίαση δεν έγινε, και ως αποτέλεσμα η πληττόμενη Περιφέρεια από την Απολιγνιτοποίηση δεν έχει απόφαση περιφερειακού συμβουλίου για την Απολιγνιτοποίηση. Είναι τετριμμένο το επιχείρημα πως για κάποιους περιφερειακούς συμβούλους μπορεί να είναι σημαντικότερη η Αποκριά από την Απολιγνιτοποίηση, και δεν τιμά κανέναν, ούτε αυτόν που το λέει, ούτε αυτόν στον οποίο απευθύνεται. Παρόλο που εθεάθησαν κάποιοι λίγοι περιφερειακοί σύμβουλοι να διασκεδάζουν σε αποκριάτικες εκδηλώσεις την ώρα της συνεδρίασης. Αυτό που δεν είναι τετριμμένο, είναι το ζήτημα της ποιότητας των συνεδριάσεων ενός κορυφαίου θεσμικού οργάνου της Αυτοδιοίκησης. Και η κυριακάτικη “συνεδρίαση” είναι μια καλή ευκαιρία να το αναδείξουμε.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, το περιφερειακό συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, με ευθύνη (και με την ανοχή) του προηγούμενου και του νυν Περιφερειάρχη έχει εργαλειοποιηθεί προς δημιουργία εντυπώσεων σε κάθε ευκαιρία. Δυστυχώς με την ανοχή των εκάστοτε προεδρείων, αφήνεται να στήνονται λαϊκά δικαστήρια (συνήθως αντιπολιτευτικού χαρακτήρα), όπου μιλά ο οποιοσδήποτε, χωρίς κανένα σεβασμό στην τήρηση των διαδικασιών, και χωρίς κανένα σεβασμό στο ίδιο το σώμα. Πολύωρες συνεδριάσεις, οι οποίες πολλές φορές δεν καταλήγουν πουθενά, ή που τα αποτελέσματα τους δεν εφαρμόζονται, είναι πολλές φορές τα αποτελέσματα της παραπάνω διαχείρισης.
Σύμφωνα με την κοινή λογική, το περιφερειακό συμβούλιο σε κατεπείγοντα θέματα οφείλει να συνεδριάζει και να λαμβάνει (αγωνιστικές) αποφάσεις, ανεξάρτητα από τις εξωγενείς συνθήκες. Η συνεδρίαση του, οφείλει γενικώς να θεωρείται κλειστή παρόλο που για λόγους διαφάνειας, αυτονόητα επιτρέπεται η παρακολούθηση του με φυσική παρουσία ή από τη ζωντανή ροή της Ιστοσελίδας της ΠΔΜ για λόγους διαφάνειας. Πρέπει να θεωρείται κλειστή, υπό την έννοια ότι οφείλει να λαμβάνει αποφάσεις ανενόχλητο με αποκλειστικό σκοπό την εισήγηση και γόνιμη συζήτηση θεμάτων από τα μέλη του και μόνο, και δευτερογενώς την έκδοση αποφάσεων που θα χρησιμοποιηθούν από τον Περιφερειάρχη ως μέσο πολιτικής πίεσης στην κεντρική εξουσία. Δεν έχουμε καταλάβει καν, πως οι συνεδριάσεις είναι θεσμικές διαδικασίες, δεν γίνονται για τους πολίτες, δεν γίνονται για τα κανάλια, δεν είναι ανοιχτές πολιτικές συγκεντρώσεις, δεν είναι συνέδρια, δεν είναι ημερίδες, δεν είναι τηλεοπτικές εκπομπές. Και φυσικά δεν είναι ενημερωτικές συσκέψεις, στις οποίες ο κάθε (αδικαιολογήτως) ανενημέρωτος περιφερειακός σύμβουλος της Συμπολίτευσης ή της Αντιπολίτευσης, νομιμοποιείται να ρωτάει πράγματα τετριμμένα.
Αν θέλουμε να λέμε ότι έχουμε όργανα τα οποία λειτουργούν, στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου οφείλουν να γίνονται εισηγήσεις, ψηφοφορίες, και να λαμβάνονται αποφάσεις. Και μόνο αυτό. Απλά και κατανοητά, έτσι ώστε να δίνεται αξία στον ίδιο το θεσμό, και όχι να ευτελίζεται με πολύωρη καφενειακή χάβρα και άδειες καρέκλες περιφερειακών συμβούλων, όπως έχουμε δει κάποιες φορές στο παρελθόν.
Κατά τα άλλα: Οι θέσεις των Βουλευτών, μας είναι γνωστές από τις εισηγήσεις τους στη Βουλή, και οι θέσεις των εκάστοτε γεφυρολόγων από τις τεχνικές εκθέσεις τις οποίες οφείλουν να εκπονούν και να κοινοποιούν σε υπηρεσιακούς και πολιτικούς προϊσταμένους. Συνεπώς κατά τις συνεδριάσεις, πρέπει να βγουν στο προσκήνιο οι αιρετοί περιφερειακοί σύμβουλοι που συνήθως δεν τους μένει και χρόνος για να τοποθετηθούν. Και στην περίπτωση που κάποιοι από αυτούς δεν έχουν κάτι να πουν, να αποτυπωθεί η κενότητα τους.
