Επίκαιρη απόφασή εν όψει του αναμενόμενου εμβολίου για τον COVID-19 – Εκτός συντάγματος ο ισχυρισμός της άρνησης εμβολιασμού, αφού «τα άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντός του έχουν εμβολιαστεί»
Η συνταγματική δημόσιου σκοπού υποχρέωση του κράτους να λαμβάνει μέριμνα για τη δημόσια υγεία επιτρέπει να διαγράφονται από τους παιδικούς σταθμούς και τα νηπιαγωγεία τα παιδιά όταν οι γονείς αρνούνται να τα εμβολιάσουν, έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας με μια επίκαιρη απόφασή του, εν όψει του αναμενόμενου εμβολίου για τον COVID-19, που πιθανά να αντιδράσουν οι αρνητές της πανδημίας.
Η απόφαση αυτή της αυξημένης σύνθεσης Δ΄ Τμήματος του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου σηματοδοτεί τις θέσεις του δικαστηρίου για μια ενδεχόμενη άρνηση γονέων μαθητών των Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων, να εμβολιάσουν τα παιδία τους, γενικά αλλά και με το αναμενόμενο πολυπόθητο εμβολίο για τον κορωνοϊό.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι το κοριτσάκι στην βεβαίωση υγείας που υπέγραφε παιδίατρος, στην ένδειξη «πλήρως εμβολιασμένο» αναγράφεται «ΟΧΙ» και σημειώνεται ότι «προς το παρόν σταμάτησε ο εμβολιασμός». Στην δε κάρτα υγείας του νηπίου ανέφερε ότι είναι «ανεμβολίαστη».
Σύμφωνα με γνωμάτευση του παιδιάτρου, το κοριτσάκι έπρεπε να ολοκληρώσει την τέταρτη δόση εμβολιασμών για κοκκύτη, πολυομμετίδα, πνευμονιόκοκκο, κ.λπ., ενώ δεν έχει λάβει καμία δόση από τα εμβόλια μηνιγγιτιδόκοκκου, ιλαράς- παρωτίτιδας – ερυθράς, ανεμοβλογιάς, ηπατίτιδας Α΄ και ροταϊού.
Το ΣτΕ (απόφαση 2387/2020) απέρριψε ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς των γονέων και έκρινε νόμιμη την απόφαση του Δήμου για διαγραφή της ανήλικης από τον παιδικό σταθμό.
Κατ΄ αρχάς, επισημάνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, ότι «η μέριμνα για την δημόσια υγεία αποτελεί συνταγματική υποχρέωση του κράτους, στο πλαίσιο της οποίας η Πολιτεία οφείλει, μεταξύ άλλων να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη της διάδοσης και την καταπολέμηση μεταδοτικών ασθενειών, οι οποίες συνιστούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία». Στα μέτρα αυτά «εντάσσεται και ο εμβολιασμός νηπίων και παιδιών, ο οποίος διενεργείται με σκοπό την προστασία της υγείας, συλλογικώς και ατομικώς, από τις ασθένειες».
Ο εμβολιασμός ναι μεν «συνιστά σοβαρή παρέμβαση στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και στην ιδιωτική ζωή του ατόμου και δη στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα αυτού, πλην όμως είναι συνταγματικώς ανεκτή», υπό τις προϋποθέσεις ότι προβλέπεται από τη νομοθεσία, δέχεται την άρνηση στις περιπτώσεις που αντενδείκνυται, κ.λπ.
Δεν παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές και ειδικά αυτή της ισότητας. Αντίθετα, «θα αντέκειτο στην αρχή της ισότητας η αξίωση προσώπου να μην εμβολιαστεί, επικαλούμενο ότι δεν διατρέχει ατομικό κίνδυνο, εφόσον διαβιώνει σε ασφαλές περιβάλλον οφειλόμενο στο γεγονός ότι τα άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντός του έχουν εμβολιαστεί».
Ούτε όμως, οι γονείς επικαλούνται ότι ο εμβολιασμός, «αντιτίθεται σε σοβαρές θρησκευτικές, φιλοσοφικές ή παιδαγωγικές πεποιθήσεις τους», καταλήγει το ΣτΕ
