Η κολύμβηση μπορεί να οριστεί ως η ανεξάρτητη κίνηση μέσα στο νερό και είναι μία από τις δραστηριότητες της φυσικής αγωγής που μπορεί να διδαχθεί επιτυχώς σε άτομα με αναπηρία. Το νερό, ώς μέσο δραστηριότητας έχει θεραπευτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα για την εκγύμνασή τους και αυτό οφείλεται στην άνωση του νερού η οποία παρέχει υποστήριξη στο σώμα.
Η προσαρμοσμένη κολύμβηση είναι ο συνδυασμός θεραπευτικών και εκπαιδευτικών ιδιοτήτων κολύμβησης, στο βαθμό που αυτές μπορούν να συνυπάρξουν και να αλληλοεπηρεαστούν σε ένα πρόγραμμα.
Ο όρος «προσαρμοσμένη κολύμβηση» αναπτύχθηκε στις δεκαετίες του 1960 και 1970, λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος παροχής ίσων ευκαιριών σε όλους τους ανθρώπους να μάθουν κολυμβητικές κινήσεις, ανεξάρτητα από το επίπεδο των ικανοτήτων τους. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της προσαρμογής στην κολύμβηση, καλή διδασκαλία σημαίνει προσαρμογή των δραστηριοτήτων και του περιβάλλοντος έτσι ώστε οι διαφορετικές ανάγκες του κάθε ατόμου με αναπηρία να ικανοποιηθούν. Οι προπονητές- θεραπευτές χρησιμοποιούν την άνωση, τη ρευστότητα, την υδροστατική πίεση και άλλες ιδιότητες του νερού για να δημιουργήσουν τεχνικές κίνησης τις οποίες προσαρμόζουν ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ατόμου. Μπορεί να είναι τεχνικές σχεδιασμένες ειδικά για το νερό και άλλες που ήδη υπάρχουν στην ξηρά και τις τροποποιούν ώστε να χρησιμοποιηθούν επιτυχώς μέσα σε αυτό. Είναι πολύ σημαντικό να συνδυάζονται οι θεραπευτικές πλευρές της υδροθεραπείας με τα πλεονεκτήματα των ψυχαγωγικών μεθόδων της μάθησης κολύμβησης.
Ο καθηγητής ειδικής φυσικής αγωγής, για να διαμορφώσει το πρόγραμμα του, πρέπει να γνωρίζει όλες τις μεθόδους και δραστηριότητες που γίνονται μέσα στο νερό και να μπορεί να τις προσαρμόσει αναλόγως το κινητικό επίπεδο του ασκούμενου καθώς και των αναγκών του.
Η προσαρμοσμένη κολύμβηση πλεονεκτεί σε σχέση με άλλες μορφές άσκησης, διότι τους δίνει τη δυνατότητα να εκτελέσουν μεγαλύτερο αριθμό κινήσεων χωρίς να επιβαρύνονται και έτσι μπορούν να διατηρήσουν ή να βελτιώσουν την κινητική τους κατάσταση. Επίσης, βελτιώνεται η αντοχή, η μυική δύναμη, η ισορροπία, η ευλυγισία, η αναπνευστική λειτουργία, η αυτοπεποίθηση, η διάθεση και μειώνεται το στρές, η κόπωση και η αίσθηση πόνου.Τοσημαντικότεροβέβαια όλωνείναι η δημιουργία ενόςκολυμβητή, ο οποίος θα μπορεί ναελέγξειτοσώμα του κατά την ηρεμία ή την κίνησημέσα στονερό, να νιώσει χαλαρός και ανεξάρτητοςμέσα σε αυτό.
Σακουλέβα Μαρία
Καθηγήτρια φυσικής αγωγής
Ειδίκευση στην προσαρμοσμένηκινητική αγωγή- Ειδική αγωγή
Βιβλιογραφία
- Langendorfen, S. (1989). Aquatics for young children with handicapping conditions. Palaestra, 5 (3), 17-19, 37-40.
- Sherrill, C. (1998). Adapted aquatics. In C. Sherrill, Adapted physical activity, recreation and sport: Crossdisciplinary and lifespan. (5th, pp. 420-438). Champaign, IL:Human kinetics.
Κοκαρίδας Δ. (2003). Η κολύμβηση για άτομα με ειδικές ανάγκες. Εκδόσεις Χριστοδουλίδη. Θεσσαλονίκη
