Ομιλία της Παρασκευής Βρυζίδου Βουλευτή Ν. Κοζάνης της Νέας Δημοκρατίας στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, κατά τη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση και ψηφιακός μετασχηματισμός Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.)», που συνεδρίασε στις 25 Φεβρουαρίου 2020.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΒΡΥΖΙΔΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο έχουμε μια καινούργια εκκίνηση στη δημόσια κοινωνική ασφάλιση.
Για να κρίνουμε, όμως, το νομοσχέδιο, θα πρέπει να το δούμε συνολικά και όχι να ασκούμε κριτική, αν είναι καλό ή όχι, παίρνοντας επιμέρους άρθρα και αναλύοντας τη σύνταξη κάποιας κατηγορίας. Πρέπει να δούμε συνολικά αν είναι καλό ένα νομοσχέδιο ή όχι και σε ποια πράγματα πρέπει να εστιάσουμε.
Κατ’ αρχάς, ένα νομοσχέδιο πρέπει να είναι βιώσιμο. Διότι, αν δεν είναι, τι νόημα έχουν όλα τα υπόλοιπα;
Πρέπει να είναι δίκαιο, να νιώθει ο συνταξιούχος, αλλά και αυτός που πληρώνει ασφάλεια, ότι άνθρωποι της ίδιας κατηγορίας, με ίδια δεδομένα θα έχουν παραπλήσιες συντάξεις.
Nα είναι ανταποδοτικό, να αισθάνεται ο κάθε πολίτης ότι παίρνει ανάλογα με αυτά που έχει δώσει, είτε σε εισφορές, είτε σε χρόνια και βέβαια, να εξασφαλίζει μια ικανοποιητική και αξιοπρεπή σύνταξη.
Με ποιο τρόπο μπορεί να είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό; Καταρχήν, με το να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερα χρόνια εργαζόμενους που θα παραμένουν στις δουλειές τους και θα πληρώνουν τις εισφορές τους. Για να γίνει, όμως, αυτό θα πρέπει να υπάρχει και κίνητρο. Με το παρόν νομοσχέδιο βάζουμε τους άξονες και δίνουμε αυξήσεις στους ανθρώπους που μένουν στην εργασία τους τριάντα, τριάντα πέντε, σαράντα χρόνια.
Επίσης, βιώσιμο θα είναι το ασφαλιστικό, όταν υπάρχουν ικανοποιητικές εισφορές και αυτό θα συμβεί όταν ο ασφαλισμένος έχει κατηγορίες να επιλέξει και επιλέγει την μεγαλύτερη, γιατί με βάση αυτήν την εισφορά θα έχει και μεγαλύτερη σύνταξη.
Και βέβαια, είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό όταν υπάρχουν εργαζόμενοι. Κι εδώ είναι το διαφορετικό πνεύμα και οι διαφορετικοί στόχοι της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού μας, του Κυριάκου του Μητσοτάκη, που επενδύει στις θέσεις εργασίας, στην ανάπτυξη, και με βάση αυτό το πνεύμα, θα είναι βιώσιμο και το ασφαλιστικό.
Αναρωτιόμουν σε κάποιες τοποθετήσεις, πώς συνάδελφοι βρίσκουν κάποια ελαττώματα ή ασκούν αρνητική κριτική σε άρθρα αυτού του νομοσχεδίου. Τελικά, η απάντηση είναι ότι είναι διαφορετικό το σκεπτικό μας. Υπάρχουν παρατάξεις που τις ενδιαφέρει το εφήμερο και το προσωρινό, παροχές που θα ικανοποιήσουν τον κόσμο, θα υπάρχουν πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη, αλλά σε βάθος χρόνου η χώρα θα βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση και δεν θα είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό. Έτσι, λοιπόν, με αυτό το σκεπτικό και με αυτά τα δεδομένα μπορεί να δούμε το ασφαλιστικό με άλλη ματιά. Είναι, όμως, λάθος. Γιατί αυτό το ασφαλιστικό επενδύει στο μέλλον κι έχει άρθρα τα οποία στηρίζουν την κοινωνία.
Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο το οποίο ελήφθη υπόψη, είναι η τυραννία των συνταξιούχων μέχρι να πάρουν τη σύνταξή τους τα τελευταία χρόνια. Είναι σωστό άνθρωποι που ασχολούνται με την διακυβέρνηση της χώρας να δέχονται δύο και τρία χρόνια οι απόμαχοι της ζωής, αυτοί που θυσίασαν τόσα χρόνια στη δουλειά τους, να μην μπορούν να πάρουν τη σύνταξή τους και να κλονίζεται η αξιοπρέπειά τους στην αναμονή;
Γι’ αυτό το λόγο ελήφθησαν μέτρα που τα θεωρώ πάρα πολύ σοβαρά. Καταρχήν, από ένα ταμείο να μπορούμε να παίρνουμε την κύρια σύνταξη, την επικουρική, την εφάπαξ προσφορά. Και με την ηλεκτρονική σύνταξη, που γίνεται μέσω της συγκέντρωσης όλων των δεδομένων ηλεκτρονικά, θα μπορέσουμε να έχουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα τις συντάξεις, που είναι μία μεγάλη προσφορά στην κοινωνία μας και σήμερα θεωρώ ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα.
Συνενώσεις ταμείων έγιναν και επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ. Με τον τρόπο που έγιναν, όμως, αντί να φέρουν θετικό αποτέλεσμα και να βγαίνουν γρήγορα οι συντάξεις, είχαμε ακόμη πιο αρνητικό αποτέλεσμα. Διότι όταν το τελευταίο ταμείο θα έβγαζε τη σύνταξη του συνταξιούχου και έπρεπε να ρωτήσει και το ΙΚΑ-ΕΦΚΑ ή το ΙΚΑ-ΤΕΒΕ ή τον ΟΓΑ να του απαντήσουν και αργούσε άλλον ένα χρόνο και η απάντηση, η καθυστέρηση ήταν μεγαλύτερη από ό,τι ήταν πριν στο ένα ταμείο. Τώρα οργανώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε τα καλύτερα δυνατά οφέλη.
Πάμε στους γενικούς άξονες των επιμέρους θεμάτων. Αυτό το ασφαλιστικό έχει ιδιαίτερη ευαισθησία και δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι έχει πιάσει τις κοινωνικές αυτές ομάδες που έχουν ανάγκη, όπως
- τις μητέρες με μειωμένες εισφορές που έχουν αποκτήσει παιδί,
- τους αναπήρους, οι οποίοι εάν εργάζονταν το μικρό βοήθημα που έπαιρνε αυτός που είχε την επιμέλεια κόβονταν,
- τις συντάξεις χηρείας, όπου υπήρχε όριο του εναπομείναντος στη ζωή συντρόφου να μην μπορεί να πάρει τη σύνταξη εάν δεν είναι πενήντα δύο χρόνων.
Έχουν ληφθεί τρομερά μέτρα προς όλες αυτές τις κατευθύνσεις κι εδώ δείχνει και το κοινωνικό πρόσωπο και την ευαισθησία.
Παράλληλα, έχουμε την στήριξη της νέας γενιάς, με μειωμένες εισφορές στα πρώτα πέντε χρόνια.
Επίσης, δίνεται η ευκαιρία ο εργαζόμενος μισθωτός και ελεύθερος επαγγελματίας να πληρώνει μία εισφορά. Εδώ ακούστηκε ότι κάποιος ο οποίος έχει πολλά έσοδα θα πληρώνει τα ίδια με τα λίγα έσοδα; Μα, εδώ μιλάμε για το ασφαλιστικό. Δεν μιλάμε για φορολογικό σύστημα, που ανάλογα με τα έσοδά σου θα πληρώνεις τον φόρο.
Το ασφαλιστικό σύστημα έχει πιάσει όλες τις ευαίσθητες πτυχές. Έχει βάλει τους άξονες. Σαφώς, αν πάμε επιμέρους και δούμε μία-μία την διαδικασία μπορεί να πει ο καθένας τα δικά του επιχειρήματα. Δεν μπορεί, όμως, όπου δίνουμε αυξήσεις, να λέγεται ότι αυτό είναι σε μικρό αριθμό κι όπου μένουν σταθερές, να θεωρούνται ότι πλήττεται ο κόσμος και ότι δεν είναι ωφέλιμο.
Είναι ένα ασφαλιστικό με μέλλον.
Είναι ένα ασφαλιστικό που δεν μειώνει καμιά σύνταξη.
Έχει κοινωνικές ευαισθησίες.
Έχει άξονες που βοηθούν την ανάπτυξη και την πρόοδο.
Επίσης, δεν είναι σωστό να ακούγεται ότι κόπηκε η δέκατη τρίτη σύνταξη. Δεν είναι σωστό απέναντι στους συνταξιούχους, οι οποίοι ήθελαν οπωσδήποτε κάποια χρήματα παραπάνω, και λίγο πριν τις εκλογές και μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης, να έρχεται ένα βοήθημα κοντά στο Πάσχα, αν θυμάμαι, και αυτό να ονομάζεται δέκατη τρίτη σύνταξη. Εάν υπάρχει σεβασμός στο συνταξιούχο και στον ηλικιωμένο, αυτό το νομοθετείς από την αρχή της θητείας σου και το οργανώνεις με τέτοιο τρόπο για να έχει και αποτέλεσμα.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι με δεδομένο ότι ευελπιστούμε στην πρόοδο και στην ανάπτυξη της χώρας μας, κι επειδή γίνονται προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση,
αυτό το ασφαλιστικό είναι με μέλλον,
είναι ένα ασφαλιστικό για τη χώρα μας και
για τις μελλοντικές γενιές.
Σας ευχαριστώ.
