Στην περίπτωση της νέας επιδημίας από τον κορονοιό υπάρχουν τρία διακριτά σκέλη. Το αμιγώς ιατρικό για το οποίο μιλάνε υπεύθυνα οι γιατροί και οι ιατρικοί σύλλογοι, ενημερώνοντας τον κόσμο για τα συμπτώματα, τον τρόπο μετάδοσης, τα μέτρα προστασίας κτλ κτλ.
Το μικτό ιατρικό-πολιτικό για το οποίο πάλι μιλάνε οι ειδικοί (λοιμωξιολόγοι,επιδημιολόγοι, επιστήμονες της υγείας), αναλύοντας κάθε φορά την επιδημιολογική εικόνα και προτείνοντας στην πολιτική ηγεσία τα κατάλληλα μέτρα. Και τέλος το αμιγώς πολιτικό το οποίο έχει να κάνει με τις πολιτικές που ανακοινώνονται, τις συλλογικές αποφάσεις που λαμβάνονται και το πως αυτές καταλήγουν να εφαρμόζονται στον γενικό πληθυσμό και να επηρεάζουν την συμπεριφορά του.
Στο σκέλος αυτό σημαντική θέση έχουν και οι πολιτικοί οι οποίοι καλούνται να παρεμβαίνουν δημόσια και να προτρέπουν τους πολίτες- ψηφοφόρους τους να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις που λαμβάνονται και να μεταβάλλουν την καθημερινή συμπεριφορά τους προκειμένου αυτή να συμβάλλει στον περιορισμό της εξάπλωσης του νέου ιού. Και όμως. Στη χώρα μας άκρα του τάφου σιωπή από τους πολιτικούς.
Μια μόνιμη άρνηση να μιλήσουνε μην τυχόν και δυσαρεστήσουν τους ψηφοφόρους τους (βλέπε τις μανούλες και τους πατερούληδες που πλημμυρίζουν τα καφέ και τους παιδότοπους) ή ακουμπήσουν ζητήματα που άπτονται ευθέως της εκλογή τους (βλέπε θεία κοινωνία).
Κι έτσι καταλήγουμε με έναν γραφικό Γεραπετρίτη να συμφωνεί αναφανδόν με την ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου, με έναν Άδωνι να εκνευρίζεται με τους συριζαίους γιατί δεν θέλει να του ακουμπάνε την θεία κοινωνία και με κάτι βουλευτές που το μόνο τους μέλημα είναι το πως θα λουφάξουν μέχρι να περάσει η μπόρα. Εντάξει.
Το καταλαβαίνω να μην μιλάς για την ΔΕΗ γιατί η ΔΕΗ βγάζει βουλευτή. Το καταλαβαίνω να μην μιλάς για την Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία βγάζει βουλευτή. Το καταλαβαίνω να μην αγγίζεις το Έθνος, γιατί το Έθνος βγάζει βουλευτή. Αλλά ρε φίλε βουλευτή έρχεται κάποτε η στιγμή που καλείσαι να μιλήσεις.
Να κατευθύνεις, να εκπαιδεύσεις, να επηρεάσεις, να πεις διάολε δυο φράσεις για το πως πρέπει να συμπεριφερθεί η κοινωνία, να ελέγξεις αν το σύστημα υγείας ανταποκρίνεται επαρκώς στις νέες συνθήκες, με λίγα λόγια να βγεις μπροστά και να σε δούμε.
Εκτός και αν σε εκλέξαμε μόνο για τα ρουσφέτια, τους διορισμούς και τις μικροεξυπηρετήσεις μας, οπότε τότε πάω πάσο. Απλά βγες και πες το ευθαρσώς. “Είμαι εδώ, αποκλειστικά και μόνο, για να ικανοποιώ τον χαβά σας”. Και να συνεχίσουμε κι εμείς τον χαβά μας και όλα καλά και δεν βαριέσαι και δεν έγινε και τίποτα. Αλλά πες το. Μην μας κρατάς σε αγωνία…..
