Η θεατρική παράσταση «Ο αδελφός μου ο Αμαντέους», περιγράφει την άγνωστη ιστορία της αδελφής του Αμαντέους Μότσαρτ και δίνει την αφορμή για να συζητηθεί η θέση της γυναίκας τότε και σήμερα.
Η παράσταση του Μηνά Βιντιάδη, έρχεται στην Κοζάνη στις 25 Μαΐου και ώρα 21.00 στην αίθουσα τέχνης Κοζάνης και ανεβαίνει σε σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία – φωτισμούς της Βάνας Πεφάνη, με την Πέμη Ζούνη να πρωταγωνιστεί, έχοντας μαζί της τον Έλιο –Φοίβο Μπέικο και τον Διονύση Μαλλούχο στο πιάνο.
Δυο λόγια για την παράσταση
Η άγνωστη ιστορία της αδελφής του Αμαντέους Μότσαρτ. Μια γυναίκα που δεν της επέτρεψαν να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Ένα παιδί-θαύμα που έμεινε στην αφάνεια. Η Πέμη Ζούνη και η Βάνα Πεφάνη συναντιούνται ξανά .Αφορμή η Νάνερλ Μότσαρτ. Μια γυναίκα του 18ου αιώνα , και οι δύο σύγχρονες γυναίκες και καλλιτέχνιδες, δημιουργούν, σχεδιάζουν και συνομιλούν με το τότε και το σήμερα, μοιράζονται τις ανησυχίες τους, εξερευνούν τρόπους αφήγησης και επικοινωνίας, ανακαλύπτοντας ομοιότητες και διαφορές για τη θέση της γυναίκας στο κοινωνικό σύνολο.
Η παράσταση έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές. Η σκηνοθέτης, Βάνα Πεφάνη, μιλάει στον «Π» για τη συνταγή της θεατρικής επιτυχίας, την άγνωστη ιστορία μου μεταφέρει το έργο, γιατί η παράσταση είναι ενδιαφέρουσα, πως αντιδράει το κοινό της επαρχίας με αυτό της Αθήνας, αλλά και την αυλαία που πέφτει από την Κοζάνη.
- Η παράσταση ο Αδελφός μου ο Αμαντέους παίζεται με μεγάλη επιτυχία δυο χρόνια εως και σήμερα. Ήταν κάτι που το περιμένατε; Ποια είναι τελικά η «συνταγή» της θεατρικής επιτυχίας;
Όταν ξεκινούσαμε την παράσταση είναι αλήθεια, δεν περιμέναμε τόση αποδοχή από τον κόσμο. Εξ άλλου ποτέ δεν δημιουργείς κάτι ξέροντας ότι θα πετύχει. Μη σας πώ, ότι θεωρώ πιο συχνή την αποτυχία και δεν εννοώ καλλιτεχνικά, εννοώ εμπορικά. Με τέτοια πληθώρα παραστάσεων. Εκ του αποτελέσματος ,τώρα πια, μπορώ να αισθάνομαι χαρούμενη και περήφανη για την δουλειά μας! Η «συνταγή» στο θέατρο είναι γνωστή. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία, πολύ καλούς ερμηνευτές, δημιουργικούς και ευφάνταστους συνεργάτες. Εδώ, ευτυχήσαμε ως προς όλα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό σ’ αυτή τη δουλειά.
2.Γιατί πιστεύετε πως η ιστορία της άγνωστης αδελφής του Μότσαρτ αφορά στον κόσμο σήμερα; Τι την κάνει ενδιαφέρουσα;
Αρχικά γιατί , όπως είπατε, είναι άγνωστη στον κόσμο. Η ιδιαιτερότητά της ακουμπά στην ίδια την αφάνεια και στην αδιαφορία που περιβάλει τόσα χρόνια, μια ταλαντούχα γυναίκα. Η ιστορία του έργου είναι ενδιαφέρουσα γιατί είναι απίστευτα σημερινή. Πόσα ταλαντούχα πλάσματα αδικήθηκαν και αδικούνται ακόμα και σήμερα; Πόσοι άνθρωποι δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους; Οι γυναίκες στην Τέχνη είναι ισότιμες με τους άντρες σήμερα; Η ταύτιση στην παράσταση μας είναι μεγάλη, από πολλούς ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας.
3.Το κοινό πως αντιδρά συνήθως; Είναι διαφορετικό το κοινό της Αθήνας από της επαρχίας; Τι συμπεράσματα βγάζετε μετά την περιοδεία σας;
Η διαφορά της Αθήνας από την επαρχία αφορά στις επιλογές και στις δυνατότητες. Στην Αθήνα μπορείς να δεις εύκολα πολλές παραστάσεις. Μπορείς να επιλέξεις. Στην επαρχία οι επιλογές είναι μηδαμινές. Γι αυτό και θέλησα η παράσταση μας να ταξιδέψει. Να την δει περισσότερος κόσμος. Να μάθουν την ιστορία περισσότεροι άνθρωποι. Όσο για τις αντιδράσεις τι να πω…είναι συγκινητικές. Δεν μας λένε μπράβο ,μας λένε ευχαριστούμε. Περιμένουν να μας μιλήσουν, να μοιραστούν μαζί μας αυτό που έζησαν. Έχουμε εισπράξει μεγάλη χαρά από αυτή την παράσταση.
- Μιλήστε μας για την συνεργασία σας με τους ηθοποιούς σας
Η Πέμη για μένα είναι εκτός από σπουδαία ηθοποιός, ένας εξαίρετος συνεργάτης, μια φίλη. Δημιουργική και πολυτάλαντη, δεκτική και γενναιόδωρη. Μόνο καλά λόγια έχω να πω για αυτή τη σημαντική ηθοποιό μας. Ο Διονύσης μας, εκτός από χαρισματικός πιανίστας, μας έχει εκπλήξει όλους για τις υποκριτικές του δυνατότητες, το αστείρευτο χιούμορ και την θετική του ενέργεια. Ο Φοίβος μας με τα πολλά ταλέντα, ηθοποιός και χορευτής με φοβερή εξέλιξη, αγαπημένος εδώ και χρόνια συνεργάτης, σε πολλά επίπεδα. Μια ομάδα ανθρώπων που δεν την αποχωρίζεσαι.
5.Οι υπόλοιποι συνεργάτες σας;
Απαραίτητοι σε οτιδήποτε δημιουργώ, ονειρεύομαι, σκέφτομαι.
Η Ντέπυ Πάγκα, ο Γιώργος Λιντζέρης, ο Κυριάκος Κοσμίδης, ο Νίκος Γιαβρόπουλος, ο Orestis,η Νταίζη Λεμπέση,η Γιώτα Έφρεμίδου,ο Κων/νος Σαββάκης και τόσοι άλλοι που προστίθενται σε κάθε δουλειά. Ένας μόνιμος πια, πυρήνας ανθρώπων που αλληλοσυμπληρωνόμαστε και είμαστε οικογένεια. Μαζί τους νιώθω χαρούμενη και ασφαλής.
Άφησα τελευταίο τον Μηνά Βιντιάδη που έχω συνεργαστεί πολύ μαζί του τα τελευταία χρόνια και τον ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη του.
6.Τελευταίος σταθμός η Κοζάνη. Πως νιώθετε που τελειώνει η παράσταση;
Το τέλος. σε κάτι πετυχημένο πρέπει να μπαίνει πριν το «τέλος». Και αυτό το ορίζεις εσύ. Πρέπει να μπαίνει όταν όλοι σου λένε να συνεχίσεις. Όταν υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που θα ήθελαν να δουν την παράσταση, αλλά δεν πρόλαβαν. Εξ άλλου η παράσταση μας ήταν από την αρχή συλλεκτική. Θα ήταν ψέμα να προσποιηθώ ότι δεν στεναχωριέμαι. Αλλά ξέρω πως είναι σωστή απόφαση. Κερδίσαμε πολλά. Αυτό φτάνει.
