Πριν από μέρες ξεφυλλίζοντας παλαιότερα φύλλα του Πτολεμαίου, έτυχε να διαβάσω το σχόλιο του Παύλου Λαφαζανίδη που έγραφε σε εκείνο το φύλλο για την πρωτοβουλία που είχε πάρει η ένωση αθέων , ενόψει της Μ. Παρασκευής και αναρωτιόταν αν θα έκανε κάτι ανάλογο στο Ραμαζάνι των Μουσουλμάνων που έχει ξεκινήσει κιόλας και θα διαρκέσει ως τις αρχές Ιουλίου. Να θυμίσω ότι ήθελε να κάνει ένα μεγάλο φαγοπότι με ψητά εκείνη την μέρα και απεύθυνε κάλεσμα σε όλο τον κόσμο που είναι άθεος.
Μου ήρθε στο μυαλό εκείνη την στιγμή μια παρόμοια συμπεριφορά πρόκλησης κυρίως προς όσες και όσους είναι Ορθόδοξοι, εν πολλοίς αναμφίβολα στα χαρτιά, από δύο αμούστακους νεανίσκους που διαμαρτυρόμενοι για την τότε πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου, να χτυπήσει πένθιμα τις καμπάνες με αφορμή την υπογραφή του συμφώνου συμβίωσης, φόρεσαν άμφια ιερέων πήγαν μπροστά από την Μητρόπολη Αθηνών και άρχισαν να ανταλλάσσουν φιλιά. Αυτομάτως σκέφτηκα πως θα ήταν χρήσιμο να τους ρωτήσω, εάν τους είχα απέναντι μου, αν θα έκαναν ακριβώς τα ίδια με άλλες θρησκείες! Τι να κάνανε; Να ‘βαζαν τα άμφια ενός ιμάμη η ενός ραβίνου, στην περίπτωση βέβαια που δεν θα τους έλουζε κρύος ιδρώτας, να πήγαιναν έξω από ένα τζαμί η μία συναγωγή αντίστοιχα και να διαμαρτυρηθούν με τον ίδιο τρόπο για κάτι παρόμοιο που τους πείραξε. Υποθέτω ότι η εξαφάνιση τους θα ήταν υπόθεση λίγων λεπτών με τις συνέπειες της βλασφημίας τους να είναι μη αναστρέψιμες! Θα πει κάποιος: ΄΄Να μην εκφράσουν αντίρρηση για αυτά που τους ενόχλησαν στην συμπεριφορά του ιεράρχη;΄΄ Να την εκφράσουν όσο πιο έντονα γίνεται και να κριτικάρουν σκληρά αυτήν τη συμπεριφορά αυτοί και άλλοι τόσοι. Δεν έχουν όμως το δικαίωμα αυτοί οι εκκολαπτόμενοι νεανίες ούτε κανείς άλλος, να χλευάζουν και να διακωμωδούν όλα αυτά που δηλώνουν ιερότητα οποιασδήποτε θρησκείας ή του οποιουδήποτε πιστεύω του καθενός ασχέτως αν το δέχονται η όχι. Ο ονειδισμός σε ότι δεν πιστεύεις και μάλιστα ο επιλεκτικός, δείχνει αγιάτρευτα συμπλέγματα .Κάντε ότι θέλετε μέχρι το σημείο όμως που να μην ψέγετε με τόσο χυδαίο και αισχρό τρόπο το θρησκευτικό συναίσθημα κανενός. Δεν μπορείτε να προκαλείτε συν αυτό χρησιμοποιώντας μάλιστα λέξεις και εκφράσεις αλλοιωμένες από τα ιερά βιβλία όλης της μακρόχρονης ιστορίας αυτού του τόπου, για αυτοδικαίωση. Προνόμιο να προβάλλεις και να χρωματίζεις επιλεκτικά με χρώματα της αρεσκείας σου τα όποια δικαιώματα σου, δεν υπάρχει. Γιατί δεν υπάρχει; Διότι όταν το κάνεις ταυτόχρονα προσβάλλεις αυτόν που κατηγορείς κιόλας ότι δεν σε δέχεται, κάνοντας τα ίδια και χειρότερα !Αντιφατικά πράγματα! Όταν τον απαιτείς πρέπει πρωτίστως να τον αποδίδεις αυτόν τον πολύκροτο σεβασμό.
Εν κατακλείδι, επειδή διανύεται περίοδος Ραμαζανιού όπου οι Μουσουλμάνοι είναι υποχρεωμένοι να απέχουν από κάθε τροφή, νερό, κάθε είδους καπνό και οποιαδήποτε ερωτική επαφή από την ανατολή εώς τη δύση του ηλίου, περιμένω από την ένωση αθέων και από κάθε άλλο ενδιαφερόμενο να απευθύνoυν νέο κάλεσμα για τραπέζι τις ώρες αυτές. Μέχρι τις αρχές Ιουλίου έχουν περιθώριο. Πρόσκληση για φαγητό «αλά καρτ» δεν γίνεται. Η μόνον εκεί που τους παίρνει γίνεται;
Τελειώνουν οι γραμμές αυτού του κειμένου και παραλίγο να το ξεχάσω!Oι λάτρεις και υμνητές των χιλιoακουσμένων πάσης φύσεως δικαιωμάτων, ειδικά των θρησκευτικών, των ανθρώπων όλου του κόσμου αυτών που κατοικούν από την μία άκρη του Αμαζονίου έως και τα βάθη της μακρινής Ρωσικής Στέπας δεν άρθρωσαν μισή λέξη αποδοκιμασίας για τους περιπαιγμούς αυτούς. Γιατί άραγε;
