Την προηγούμενη εβδομάδα έγραψα για την επερχόμενη έκδοση ομολόγου ύψους 1,6 δις ευρώ, το οποίο εκδόθηκε την περασμένη Τετάρτη. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο πρωθυπουργός περίμενε με ιδιαίτερη αγωνία αν θα συμμετάσχει κινεζικό fund στο υπό έκδοση ομόλογο. Στην αντίστοιχη έκδοση ομολόγου πριν 2 εβδομάδες, η Κίνα συμμετείχε με 100 εκατ. ευρώ και οι προσδοκίες αυτήν την φορά ήταν για σημαντικά μεγαλύτερο ποσό. Ωστόσο η Κίνα έκανε την «έκπληξη» και δεν έβαλε ούτε ευρώ…
Εδώ και λίγα χρόνια η Κίνα έχει αποφασίσει να πραγματοποιήσει εκτεταμένες επενδύσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ειδικά στον τομέα των μεταφορών (λιμάνια, σιδηρόδρομοι, αεροδρόμια), ώστε να ελέγξει σημαντικό κομμάτι του παγκόσμιου εμπορίου. Κεντρικός πυρήνας της κινεζικής προσπάθειας, αποτελεί η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά (ΟΛΠ). Η Κίνα θέλει να μετατρέψει τον ΟΛΠ στο μεγαλύτερο λιμάνι της ΕΕ, διακινώντας τα προϊόντα της στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο μέσω της Ελλάδας. Σχεδιάζει επίσης να δημιουργήσει στον ΟΛΠ και το μεγαλύτερο αποθηκευτικό κέντρο (logistics center) στην Ευρώπη. Ενώ μέσω της κρατικής Cosco, έχει ήδη επενδύσει περί τα 230 εκατ. ευρώ για την επέκταση του Προβλήτα 3 του ελληνικού λιμανιού.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κινεζική κυβέρνηση εμφανίζεται ιδιαιτέρως δυσαρεστημένη με την συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης. Η ιδιωτικοποίηση έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον περασμένο Δεκέμβριο και αναβλήθηκε λόγω των εκλογών. Από τότε οι Κινέζοι θεωρούν την συμπεριφορά της νέας ελληνικής κυβέρνησης παρελκυστική, που οφείλεται σε αδυναμία λήψης αποφάσεων και συνειδητή άρνηση. Το ταξίδι στην Κίνα του Υπουργού Οικονομικών Ν. Κότζια με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκη, ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί την Δευτέρα αλλά αναβλήθηκε. Και ενώ η ελληνική κυβέρνηση «στα λόγια» εμφανίζεται να επιθυμεί την κινέζικη βοήθεια και συνεργασία, στην πράξη πράττει το ακριβώς αντίθετο. Κινέζος αξιωματούχος που ασχολείται με τις διμερείς σχέσεις, υπογράμμιζε στην «Καθημερινή της Κυριακής» πως «θέλουμε αποφάσεις θετικές και άμεσες ενέργειες τώρα». Πρακτικά εξέπεμψε SOS γα τις ελληνοκινεζικές σχέσεις και έδειξε πως όσο η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει την ίδια παρελκυστική συμπεριφορά, η Κίνα δεν είναι διατεθειμένη πλέον να βοηθά την Ελλάδα. Η άρνηση λοιπόν της Κίνας να συμμετάσχει στην έκδοση του ομολόγου, υποδείκνυε ακριβώς αυτό.
Το πρόβλημα της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι τα στελέχη της. Έχει αξιολογότατα στελέχη. Το πρόβλημα είναι η (ακραία) ιδεοληψία τους. Δεν εννοούν να καταλάβουν πως το να πιστεύουν στο οικονομικό μοντέλο του σοβιετικού σοσιαλισμού, που δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο και απέτυχε παταγωδώς όπου πήγε να εφαρμοστεί , μόνο κακό στους Έλληνες και στην πατρίδα προκαλεί. Απεχθάνονται τον ιδιωτικό τομέα και την φράση «ιδιωτικό κέρδος», ενώ ακόμα και ο όρος «ιδιωτικοποιήσεις» αποτελεί ταμπού για πολλούς από αυτούς. Το χειρότερο όμως είναι πως δεν δείχνουν να κατανοούν πως ο πλανήτης έχει αλλάξει από την δεκαετία του 1990 και έχει απορρίψει πανηγυρικά τα σοβιετικά πρότυπα, που πολλοί από αυτούς έγραφαν ως συνθήματα στα πανό και στους (δημόσιους) τοίχους, όταν υπήρξαν φοιτητές.
Ο ελληνικός λαός ψήφισε την Αριστερά επειδή απηύδησε από το διαφθαρμένο παλαιό πολιτικό σύστημα και την ανεπάκρειά του. Δεν την ψήφισε ούτε για αναβιώσουν «αρχαίες» σοβιετικές αντιλήψεις στην ελληνική οικονομία, ούτε για να γίνει η χώρα Αργεντινή ή Βενεζουέλα. Αυτό επιτέλους οφείλουν να το αντιληφθούν κάποιοι ακραίοι στην κυβέρνηση.
Σε τελική ανάλυση, αυτό που μάλλον οφείλει να κάνει ο πρωθυπουργός είναι να πάρει μαζί του κατά το ταξίδι του στην Κίνα και πολλούς από αυτούς. Έτσι ώστε να δουν τι θαύματα έχει πράξει η «κομμουνιστική» Κίνα, υπερτριπλασιάζοντας το βιοτικό επίπεδο των κινέζων πολιτών μέσα σε 2 δεκαετίες. Ο τρόπος που το επέτυχε αυτό, δεν ήταν ούτε η κρατικοποίηση των πάντων, ούτε η απόρριψη ιδιωτικών επενδύσεων και ιδιωτικοποιήσεων. Η κομμουνιστική Κίνα πέτυχε το παγκόσμιο οικονομικό θαύμα αποκλειστικά μέσω της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και ιδιωτικού κεφαλαίου. Γεγονός που την μετέτρεψε στο κέντρο της παγκόσμιας οικονομίας, όντας η χώρα με τα υψηλότερα συναλλαγματικά αποθέματα στον κόσμο. Αφού λοιπόν θέλουν «σον και καλά» κομμουνισμό, ας τον διδαχτούν από την επιτυχημένη κομμουνιστική Κίνα. Και όχι από την αποτυχημένη Σοβιετική Ένωση…
