- ΑΝΘΟΥΛΑ : Τους έφαγες όλους μόνος σου χοντρέ ;
- ΣΑΜΟΥΗΛ : Χοντρή είσαι και φαίνεσαι …
- ΑΝΘΟΥΛΑ : Σίγουρα εγώ πάντως δεν φαίνομαι …μια ζωή θέλεις να γίνεται το δικό σου , σε βαρέθηκα …
- ΣΑΜΟΥΗΛ : Το δικό μου ; εσύ δεν ήθελες να πάμε για κάλαντα ; όρεξη είχα να τρέχω από πόρτα σε πόρτα με αυτό το κρύο …
- ΑΝΘΟΥΛΑ : Όρεξη πάντως είχες , έφαγες όλους του κουραμπιέδες , φαταούλα …
- ΣΑΜΟΥΗΛ : Μίλησε η οδοντογλυφίδα …
- ΑΝΘΟΥΛΑ : Σε βαρέθηκα ,πραγματικά σε βαρέθηκα …
- ΣΑΜΟΥΗΛ : Εγώ να δεις …
Και έτσι σταματήσαμε να μιλάμε με την Ανθούλα , την φίλη μου , την κολλητή μου , την αδελφή μου … για λίγους κουραμπιέδες …
Με την Ανθούλα μεγαλώσαμε μαζί , μέναμε στην ίδια γειτονία , πηγαίναμε στην ίδια τάξη και καθόμασταν πάντα στο ίδιο θρανίο , στο δεύτερο κατά σειρά , στην μέση … Ήμασταν πολύ διαφορετικοί μεταξύ μας , η Ανθούλα ήταν πάντα το καλό κορίτσι , η άριστη μαθήτρια, το ήσυχο κορίτσι , που δεν δημιουργούσε ποτέ πρόβλημα από την άλλη εγώ ήμουν ένας μέτριος μαθητής , που ήθελε πάντα να είναι μέσα σ’όλα , μιλούσα συνεχώς στο μάθημα και πάντα ήθελα να είμαι το κέντρο του κόσμου … Όσο διαφορετικοί κι αν φαινόμασταν είχαμε κάτι σημαντικό που μας ένωνε , κάτι κοινό , πιστεύαμε και οι δυο στην “ΦΙΛΙΑ” , όχι όμως απλά στην λέξη , αλλά στην πραγματική της αξία ,στην ουσία της … Η φιλία δεν ένα δώρο από τον Θεό , είναι ένα δώρο που εμείς διαλέγουμε αν θα το αποκτήσουμε ή αν θα το δώσουμε σε κάποιον άλλον … Δεν μπαίνει σε κουτάκια , δεν καλουπώνεται , δεν την κόβεται και ράβεται όπως εμείς διαλέγουμε , και πάνω απ όλα δεν αγοράζεται … ίσως ακούγονται λίγο ρομαντικά και ουτοπικά τα λόγια μου αυτά , ίσως και να είναι , αλλά αν έχετε έστω και έναν αληθινό φίλο στην ζωή σας θα καταλάβατε την αξία τους …
Δεν μιλούσαμε για έναν μήνα , μέχρι που λίγο πριν τις αποκριές , αποφάσισα να φτιάξω μόνος μου κουραμπιέδες και να τους της πάω ,για να της δείξω πόσο πραγματικά λυπάμαι και το πόσο σημαντική είναι για μένα , την πρώτη συνταγή που έφτιαξα μόνος μου , χωρίς την βοήθεια ούτε την γιαγιάς μου …
ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ
- 600 γρ. βούτυρο αγελαδινό
- 250 γρ. ζάχαρη άχνη
- 40 γρ. baking powder
- 300 γρ. αμύγδαλα
- ανθόνερο
- 1 κιλό αλεύρι μαλακό
Αφήνουμε το βούτυρο εκτός ψυγείου για να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου και το χτυπάμε καλά στο μίξερ για να αφρατέψει. Σιγά σιγά αρχίζουμε να ρίχνουμε τη ζάχαρη άχνη και το baking powder , συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να γίνει αφράτο . Προσθέτουμε τα αμύγδαλα χοντροκομμένα και το αλεύρι για να γίνει μια ζύμη σχετικά σφιχτή. Ψήνουμε στους 150 βαθμούς σε προθερμασμένο φούρνο για 25’ περίπου λεπτά μέχρι να ροδίσουν . Αφήνουμε να κρυώσουν για 5’ λεπτά και τα βρέχουμε με ανθόνερο και πασπαλίζουμε με την άχνη.
Καλά σας Χριστούγεννα ,
Καλή σας όρεξη …
