‘- ΡΟΔΟΥΛΑ: Κύριε Ιησού Χρηστέ , ελέησον με , βοήθησον με και συγχώρεσον με … Κύριε Ιησού Χρηστέ , ελέησον … ( Προσευχόταν , ξεφλουδίζοντας τα ροδάκινα και εκεί που ηρέμησε λίγο , κοίταξε από το παράθυρο της κουζίνας για να δει αν κόπασε η βροχή , και τις είδε όλες μαζί , κάτω από την ομπρέλα , αγκαζέ, να βαδίζουν γρήγορα , για να μην βραχούν , προς το σπίτι της Καλλιόπης … )
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Κύριε Ιησού Χρηστέ … ( Και συνέχισε να ξεφλουδίζει τα ροδάκινα…)
Ενώ έβραζε τα βάζα στην μεγάλη κατσαρόλα , χτύπησε η πόρτα , ήταν Κατερινούλα της Κυρά Σούλας , της έφερνε ροδάκινα για της κάνει κομπόστα . Η Ροδούλα φημιζόταν για την κομπόστα της , όχι ότι έκανε κάτι διαφορετικό από τις άλλες γυναίκες του χωριού αλλά να , λίγο το μεράκι , λίγο η αγάπη της για την μαγειρική , λίγο η τέχνη της όπως έλεγε , η κομπόστα της γινόταν πεντανόστιμη …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Καλημέρα, κύρια Ροδούλα …
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Καλημέρα κορίτσι μου …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Σου στέλνει η μάνα μου τα ροδάκινα , να τις τα κάνεις κομπόστα …
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Έγινε κορίτσι μου ,φέρτα σε μένα … θα σου πέσουν τα χέρια …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Όχι , εντάξει … Μπορώ … (κρατώντας την σακούλα με το ζόρι)
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Έλα , έλα μέσα να σε κεράσω μια λεμονιτα , το πρωί την έκανα …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Μα εγώ … ( και μπήκε στην κουζίνα )
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Έλα , έλα μην ντρέπεσαι , έλα κάτσε περίμενε να κάνω χώρο στο τραπέζι βλέπεις αυτές τις μέρες … ( το τραπέζι ήταν γεμάτο από βάζα , ροδάκινα και μήλα )
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Εμ κυρία Ροδούλα όλες σχεδόν τις κομπόστες του χωριού εσύ τι κανείς …
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Ο καθένας με την τέχνη του , έλα … ( της σέρβιρε την λεμονίτα) Στην υγεία σου … Ας ψήσω ένα καφέ και για μένα , από το πρωί δεν ήπια …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Πολύ νόστιμη κυρία ροδούλα … Χθες η μαμά είπε ότι είχε πολύ κόσμο στο σύλλογο , μαζεύτηκαν και όλες οι γυναίκες για να αποφασίσουν τι θα κάνουν για το πανηγύρι του Αγίου Δημητρίου … Εσείς δεν πήγατε;
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Εγώ … ; που … ; Δεν προλαβαίνω κορίτσι μου …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Κυρία Ροδούλα … ( παύση) Με όλο το θάρρος …
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Ορίστε κορίτσι μου, τι είναι; … θέλεις και άλλη …;
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Δεν θα λεγα και όχι , αλλά όχι, δηλαδή θέλω να πω δεν ήθελα να πω αυτό … Αλλά , κυρία Ροδούλα δεν σας έχω δει ποτέ με τις άλλες γυναικες του χωριού , μονίμως έχετε δουλειά …
– ΡΟΔΟΥΛΑ : Έχεις δίκιο κορίστσι μου… Αλλά να , στην ζωή πολλές φορές δεν ταιριάζεις με όλους τους ανθρώπους …
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Αυτό λέω και γω κυρία Ροδούλα , με όλο το θάρρος , δεν ταιριάζετε με κανέναν …; Με όλο το θάρρος …
– ΡΟΔΟΥΛΑ : Ίσως, τι να σου πω … Αλλά δεν το νομίζω … Αλλά αφού το λες ίσως , εγώ πιστεύω ότι ταιριάζω με λίγους ανθρώπους όπως παραδείγματος χάρη με την μαμά σου , αλλά ναι με λίγους … Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτοί οι λίγοι δεν είναι και σωστοί ή επειδή δεν γίνομαι ένα με το σύνολο είμαι και λάθος … Είναι κάτι σαν τις εκλογές … Να πέρσι όλοι σχεδόν ψήφισαν τον Παράσχω , οι μόνοι που δεν τον ψήφισαν είναι οι Βασιλόπουλοι και οι Περιγιανίδες … Σωστά …;
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Σωστά …
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Ολοι τους απομόνωσαν ,σωστα … ;
– ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ: Σωστά …
– ΡΟΔΟΥΛΑ: Είπαν , μα είναι σοβαροί , ποιος άλλος καλύτερος για πρόεδρος , τους απομονώσαν , δεν άκουσαν ούτε την γνώμη τους … Όταν έφυγε ο Παράσχως με τα λεφτά της κοινότητας και την Βουλγάρα , όλοι έπεσαν από τα σύννεφα … Σαφώς έτρεξαν όλοι μαζί να βρουν μια λύση , να δουν τι θα κάνουν , και μπράβο τους , αλλά να που αυτοί οι λίγοι τελικά είχαν το δίκιο … Δεν τους ζήτησαν όμως συγνώμη , δεν παραδέχθηκαν το λάθος τους , κράτησαν τον εγωισμό τους … Για μένα κορίτσι μου είναι όλα θέμα επιλογής στην ζωή , επιλέγεις να είσαι ένας από όλους ή ο εαυτό σου , να είσαι τα πιστεύω σου , οι αξίες σου , χωρίς να συμβιβάζεσαι … Η μάλλον είναι θέμα επιλογής και σεβασμού … Και για να μην μιλάω με παραδείγματα θα μιλήσω για μένα … Είμαι ένας άνθρωπος που δεν μιλάω πολύ , δεν ανακατεύομαι σε αλλωνών δουλειές , είμαι ας πούμε πιο ήσυχη , όπως είπες κοιτάω μόνο την δουλειά , την δουλειά μου … Αυτό δεν με κάνει ούτε χαζή , ούτε κρύα , ούτε ξινή … Με κάνει απλώς Ροδούλα και πρέπει να με σέβονται για αυτό που είμαι … Βλέπεις κάποιες στο χωριό με θεώρησαν ύσυχη και χαζούλα , πίστεψαν ότι μπορούν να με κουμαντάρουν εύκολα επειδή δεν μιλούσα … Αλλά είχα και αφτιά και μάτια και άποψη και γνώμη και την είπα … Αλλά δεν τους άρεσε , όχι γιατί είχα άδικο ,αλλά επειδή δεν συμφωνούσα μαζί τους … Έτσι και γω αποφάσισα να απέχω , όχι να παραιτηθώ , αλλά να απέχω … Η ζωή δεν είναι να προσπαθείς να ευχαριστήσεις τους άλλους ή να υποχωρείς σε όλα για να ταιριάξεις με το σύνολο … Να σου το πω και απλά … Προτιμώ κορίτσι μου να κάνω τις ωραίες μου κομπόστες , εδώ μονάχη μου , παρά να βράζω στο καζάνι με όλα τα βάζα μαζί …
ΚΟΜΠΟΣΤΑ
- 1,5 κιλό ροδάκινα
- 4 κούπες νερό
- 2 κούπες ζάχαρη
Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε τη ζάχαρη και το νερό και ανακατεύουμε καλά ώσπου να διαλυθεί η ζάχαρη και να γίνει σιρόπι . Τοποθετούμε τα ροδάκινα στο σιρόπι, αφού πρώτα τα πλύνουμε και έχουμε αφαιρέσει τα κουκούτσια . Τα αφήνουμε να βράσουν , αλλά να μην ψηθούν εντελώς , για 5 λεπτά περίπου. Αποστειρώνουμε τα βάζα : Τα βουτάμε σε βραστό νερό και μετά τα ακουμπάμε σε μια πετσέτα ανάποδα μέχρι να στεγνώσουν τελείως. Τοποθετούμε τα ροδάκινα στα βάζα , ρίχνουμε το σιρόπι να γεμίσει καλά μέχρι πάνω. Κλείνουμε τα βάζα και τα βουτάμε σε νερό που βράζει για 20 λεπτά περίπου. Τα αφήνουμε να στεγνώσουν καλά και τα φυλάσσουμε σε σκιερό μέρος. Τα ανοίγουμε μετά από ένα μήνα .
Καλή σας όρεξη …
Σαμουήλ Σταύρος Σταματίδης
