Αρχική > Στήλες > Γαστρονομία και διατροφή > Ιστορίες Μαγειρικής > Ιστορίες Μαγειρικής: Η θεία Βούλα και ο αλάδωτος χαλβάς

Ιστορίες Μαγειρικής: Η θεία Βούλα και ο αλάδωτος χαλβάς

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

Η θεία μου η Βούλα ήταν η μεγαλύτερη αδελφή της μητέρας μου και ήταν η αγαπημένη μου . Δεν είχε παιδιά και ούτε είχε παντρευτεί ποτέ , απ’οτι άκουσα την μαμά μου να λέει σε συζητήσεις , αυτός που αγαπούσε από μικρό κορίτσι , έγινε ιερέας και από τότε και η θεία  αφιερώθηκε κι αυτή στον Θεό .

Κρατούσε όλες τις νηστείες , πήγαινε κάθε Κυριακή στην εκκλησία , δεν έβριζε ποτέ και ειδικά τα θεία , αλλά πιο πάνω από όλα η θεία μου η Βούλα ήταν «Α» νθρωπος … Βοηθούσε όπου μπορούσε , στον καλό Σαμαρείτη , στο χαμόγελο του παιδιού , πήγαινε τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες , βοηθούσε στις δουλειές τις γιαγιάδες του χωριού … Δεν υπήρχε κάτι που δεν θα έκανε αν περνούσε από το χέρι της για να βοηθήσει κάποιον  …

 

Μια χρονιά , αρρώστησε βαριά ένα κοριτσάκι από το χωριό , η Μένια  , από λευχαιμία , οι γιατροί είπαν ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα , η Μενια θα πέθαινε … Η θεία μου είχε στεναχωρηθεί πολύ και έτσι αφού δεν υπήρχε κάτι που περνούσε από το χέρι της για να να κάνει  , αποφάσισε να πολεμήσει την αρρώστια με το δικό της όπλο … Την νηστεία και την προσευχή … Κράτησε αλάδωτη νηστεία για το Πάσχα και προσεύχονταν  για την μικρή Μένια νύχτα μέρα … Η θεία το μόνο που δεν μπορούσε να αντισταθεί ήταν τα γλυκά έτσι στην νηστεία έκανε τον αλάδωτο χαλβά κάθε δυο μέρες , της έδωσε την συνταγή μια  γειτόνισσα της με καταγωγή από την Θράκη …  Μπορεί και όλη την νηστεία να την πέρασε τρώγοντας μόνο τον χαλβά … Χαλβά και προσευχή … Το Πάσχα πέρασε και το θαύμα έγινε η μικρή Μένια έγινε καλά , βρέθηκε συμβατός δότης μυελού των οστών  ,  όμως η θεία μου δεν πρόλαβε να την δει να μεγαλώνει ευτυχισμένη και  υγιείς γιατί μετά από ένα χρόνο η θεία μου η Βούλα πέθανε …

Μια μέρα άκουσα την μαμά μου να λέει σε μια φίλη της ότι η θεία όταν έκανε νηστεία προσευχόταν κάθε μέρα να πάρει αυτήν ο θεός και όχι την μικρή Μενια , και γι αυτό “έφυγε”  ήρεμη κα ευτυχισμένη …

Η θεία μου Βούλα κρατούσε νηστεία και προσευχόταν μέσα από την ψυχή της … Αληθινά … όχι γιατί έπρεπε , όχι γιατί ήταν έθιμο , όχι γιατί έτσι της έμαθαν … Αλλά  απλά γιατί Πίστευε Αληθινά …

LOGO IOSTORIES MAGEIRIKHS_TINA

ΧΑΛΒΑΣ

  • 7 Ποτήρια νερό
  • 250 γρ. ζάχαρη
  • 400 γρ. σιμιγδάλι
  • 3 πορτοκάλια (χυμό και ξύσμα)
  • ½ ποτήρι ινδοκάρυδο

Βάζουμε το νερό  με την ζάχαρη και το σιμιγδάλι να βράσουν , όταν αρχίσουν να βράζουν προσθέτουμε και το ινδοκάρυδο και τον χυμό και το ξύσμα από τα πορτοκάλια και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να γίνουν κρέμα , βγάζουμε τον χαλβά από την κατσαρόλα και τον βάζουμε σε φαρμάκια , τον αφήνουμε να κρυώσει και ο χαλβάς μας είναι έτοιμος …

Καλή σας όρεξη …

 

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team