Συμβαίνει τώρα
Αρχική > Στήλες > Γαστρονομία και διατροφή > Ιστορίες Μαγειρικής > Ιστορίες Μαγειρικής: Η θεία Βούλα και ο αλάδωτος χαλβάς

Ιστορίες Μαγειρικής: Η θεία Βούλα και ο αλάδωτος χαλβάς

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email






Η θεία μου η Βούλα ήταν η μεγαλύτερη αδελφή της μητέρας μου και ήταν η αγαπημένη μου . Δεν είχε παιδιά και ούτε είχε παντρευτεί ποτέ , απ’οτι άκουσα την μαμά μου να λέει σε συζητήσεις , αυτός που αγαπούσε από μικρό κορίτσι , έγινε ιερέας και από τότε και η θεία  αφιερώθηκε κι αυτή στον Θεό .

Κρατούσε όλες τις νηστείες , πήγαινε κάθε Κυριακή στην εκκλησία , δεν έβριζε ποτέ και ειδικά τα θεία , αλλά πιο πάνω από όλα η θεία μου η Βούλα ήταν «Α» νθρωπος … Βοηθούσε όπου μπορούσε , στον καλό Σαμαρείτη , στο χαμόγελο του παιδιού , πήγαινε τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες , βοηθούσε στις δουλειές τις γιαγιάδες του χωριού … Δεν υπήρχε κάτι που δεν θα έκανε αν περνούσε από το χέρι της για να βοηθήσει κάποιον  …

 

Μια χρονιά , αρρώστησε βαριά ένα κοριτσάκι από το χωριό , η Μένια  , από λευχαιμία , οι γιατροί είπαν ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα , η Μενια θα πέθαινε … Η θεία μου είχε στεναχωρηθεί πολύ και έτσι αφού δεν υπήρχε κάτι που περνούσε από το χέρι της για να να κάνει  , αποφάσισε να πολεμήσει την αρρώστια με το δικό της όπλο … Την νηστεία και την προσευχή … Κράτησε αλάδωτη νηστεία για το Πάσχα και προσεύχονταν  για την μικρή Μένια νύχτα μέρα … Η θεία το μόνο που δεν μπορούσε να αντισταθεί ήταν τα γλυκά έτσι στην νηστεία έκανε τον αλάδωτο χαλβά κάθε δυο μέρες , της έδωσε την συνταγή μια  γειτόνισσα της με καταγωγή από την Θράκη …  Μπορεί και όλη την νηστεία να την πέρασε τρώγοντας μόνο τον χαλβά … Χαλβά και προσευχή … Το Πάσχα πέρασε και το θαύμα έγινε η μικρή Μένια έγινε καλά , βρέθηκε συμβατός δότης μυελού των οστών  ,  όμως η θεία μου δεν πρόλαβε να την δει να μεγαλώνει ευτυχισμένη και  υγιείς γιατί μετά από ένα χρόνο η θεία μου η Βούλα πέθανε …

Μια μέρα άκουσα την μαμά μου να λέει σε μια φίλη της ότι η θεία όταν έκανε νηστεία προσευχόταν κάθε μέρα να πάρει αυτήν ο θεός και όχι την μικρή Μενια , και γι αυτό “έφυγε”  ήρεμη κα ευτυχισμένη …

Η θεία μου Βούλα κρατούσε νηστεία και προσευχόταν μέσα από την ψυχή της … Αληθινά … όχι γιατί έπρεπε , όχι γιατί ήταν έθιμο , όχι γιατί έτσι της έμαθαν … Αλλά  απλά γιατί Πίστευε Αληθινά …

LOGO IOSTORIES MAGEIRIKHS_TINA

ΧΑΛΒΑΣ

  • 7 Ποτήρια νερό
  • 250 γρ. ζάχαρη
  • 400 γρ. σιμιγδάλι
  • 3 πορτοκάλια (χυμό και ξύσμα)
  • ½ ποτήρι ινδοκάρυδο

Βάζουμε το νερό  με την ζάχαρη και το σιμιγδάλι να βράσουν , όταν αρχίσουν να βράζουν προσθέτουμε και το ινδοκάρυδο και τον χυμό και το ξύσμα από τα πορτοκάλια και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να γίνουν κρέμα , βγάζουμε τον χαλβά από την κατσαρόλα και τον βάζουμε σε φαρμάκια , τον αφήνουμε να κρυώσει και ο χαλβάς μας είναι έτοιμος …

Καλή σας όρεξη …

 

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο [email protected]
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team