Σε λιγότερο από έναν μήνα οι Έλληνες καλούνται να ψηφίσουν για το μέλλον τους σε δημοτικό, περιφερειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι νέοι που βρίσκονται στην ηλικία μου έχουν και αυτοί δικαίωμα ψήφου το οποίο θα έχουν την ευκαιρία να ασκήσουν σε αυτές τι εκλογές. Και όμως. Οι νέοι δεν θέλουν να ακούσουν ούτε να ασχοληθούν με τα κοινά ακόμη και να πάνε να ψηφίσουν. «Τίς πταίει »λοιπόν;
Οι παράγοντες που αποτρέπουν τους νέους να ασχοληθούν με την πολιτική είναι πολλοί. Αρχικά οι πολιτικοί των προηγούμενων γενεών μπορούμε να πούμε ότι δεν μας άφησαν απόλυτα ικανοποιημένους. Πολλοί από αυτούς ήταν μπλεγμένοι σε σκάνδαλα, άλλοι ήταν συνδεδεμένοι με την διαφθορά, άλλοι δεν έδειξαν ενδιαφέρον για τα προβλήματα του τόπου και η πλειοψηφία έδειξε να μην την νοιάζει η ευθύνη και η ιδεολογία που έχει αλλά η «καρέκλα» και το χρήμα. Επίσης η διχόνοια που δημιουργείται μέσω της πολιτικής ανάμεσα στους ανθρώπους, η αδυναμία εθνικής συνεννόησης σε κρίσιμα ζητήματα όπως αυτό της παιδείας και της υγείας, ο λαϊκισμός και η μη δημοκρατικοί τρόποι εκδήλωσης της δυσαρέσκειας μας απέναντι στην αντίθετη άποψη παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην αποστροφή των νέων από την πολιτική. Ακόμη όσο η πολιτική συμμετοχή εξαντλεί τη σημασία της σε εσωκομματικά επίπεδα, όσο δεν περνά από τα μεγάλα λόγια σε συγκεκριμένα έργα, όσο δεν οραματίζεται και δεν επιδιώκει μια επανάσταση του συγκεκριμένου τόσο προκαλεί πλήξη και απέχθεια στους νέους. Η πολιτική για να ξανακερδίσει τη νέα γενιά πρέπει να οικοδομήσει μια νέα σχέση μαζί της. Αυτό σημαίνει ενίσχυση των θεσμών συμμετοχής και παρέμβασης των νέων. Σημαίνει ότι η νέα γενιά πρέπει να βρεθεί στο προσκήνιο με άποψη και απαίτηση. Πρέπει να ξεφύγουμε από τα μεγάλα λόγια, χρειάζεται να γίνουμε ρεαλιστές. Όσο δεν είμαστε ρεαλιστές και ψηφίζουμε με βάση την εικόνα του πολιτικού και το τι υποσχέθηκε το οποίο όλοι μας γνωρίζουμε ότι δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί τόσο χειρότερη θα είναι η τύχη μας.
Υπάρχουν πολλοί που λένε ότι η αποχή αποτελεί διαμαρτυρία. Δεν θα συμφωνήσω. Έχουμε όλοι μας την δυνατότητα νέοι και μη να αλλάξουμε την τύχη του τόπου με την ψήφο μας. Να κάνουμε την Ελλάδα χώρα της διαφοράς και όχι της διαφθοράς. Χώρα που όλοι μας μπορούμε να ονειρευτούμε το μέλλον μας, ένα μέλλον διαφορετικό και δημιουργικό. Αρκεί όλοι μας να δώσουμε την ψήφο μας εκεί που πραγματικά πιστεύουμε ότι πρέπει μακριά από οικογενειακές παραδόσεις και συμφέροντα. Στις 26 Μαίου ψηφίζουμε για το μέλλον μας υπεύθυνα και δημοκρατικά.
Γιώργος Χατζηπαυλίδης Μαθητής Γ’ Λυκείου Μουσικού Σχολείου Πτολεμαίδας
