Έντρομος ο πολιτισμένος κόσμος της Δύσης παρακολουθεί από χθες τις αποκρουστικές σκηνές του θανάτου, που ενέσπειρε το πολλαπλό ισλαμικό χτύπημα στην πόλη του φωτός, το Παρίσι.
Και βέβαια πίσω από τις εικόνες αυτές κάθε άνθρωπος νιώθει ντροπή και αηδία για το ανθρώπινο γένος, αλλά ιδιαίτερη απέχθεια για τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς, που εξωθούν τους ανθρώπους σε τέτοιες απεχθείς πράξεις .
Πέρα όμως από την τραγικότητα των γεγονότων είναι διάχυτη η πολιτική σπέκουλα, που αποτελεί και την κύρια αιτία της βίας, αφού αυτή επιδιώκει το γεωστρατηγικό πετρελαϊκό έλεγχο της Μέσης Ανατολής.
Ο αμερικανο -ιρακινός πόλεμος οδήγησε στην κατάρρευση των δίδυμων πύργων ,ο δυτικο-συριακός πόλεμος αιματοκύλισε το Παρίσι.
Δυστυχώς όμως αυτή η ωμή αλήθεια και πραγματικότητα απορρίπτεται συστηματικά από τις έμμισθες πένες και τους κρατικοδίαιτους δημοσιογράφους.
Σε κάθε παγκόσμιο γεγονός, που αφορά το δικαίωμα των λαών να ζουν ειρηνικά στην πατρίδα τους και να διαφεντεύουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της , αυτό είναι δικαίωμα των λαών και των κυβερνήσεών τους. Οι οποιεσδήποτε εξωτερικές παρεμβάσεις είναι ανεπίτρεπτες και καταδικαστέες.
Η Γαλλία του ουμανισμού και του διαφωτισμού από παγκόσμιο κέντρο ειρήνης και ελευθερίας, άρχισε να εκπίπτει των αρχών και των αξιών της και να μετατρέπεται σταδιακά σε έναν αξιόπιστο στρατιωτικό σύμμαχο των Η.Π.Α.
Η παγκόσμια ισλαμική δικτατορία δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται κατά το δοκούν, δηλαδή μ’ έναν τακτικισμό επιλεκτικής πολιτικής, που εφαρμόζει η Αμερική στις διάφορες ισλαμικές χώρες σύμφωνα με τα στενά οικονομικά και γεωστρατηγικά της συμφέροντα.
Τέτοιες αντιλήψεις δεν μπορούν να πείσουν τον ευρωπαίο πολίτη, που βλέπει με περισσή επιφύλαξη τις επιλεγμένες επεμβάσεις στα διάφορα κράτη του Ισλάμ.
Το ατόπημα του Ολάντ είναι, ότι μετέτρεψε τη χώρα του από χώρα της ειρήνης σε χώρα επεμβάσεων και παρεμβάσεων στη Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή.
Τα υπερσύχρονα γαλλικά αεροπλάνα συμμετέχουν κυνικά στους μαζικούς βομβαρδισμούς με τα ισραηλινά και αμερικάνικα. Αυτή η ωμή και ρεαλιστική αλήθεια αποκρύπτεται μεθοδικά από την
ελληνική και ευρωπαϊκή ενημέρωση.
Το πρόσφατο αιματηρό χτύπημα στο Παρίσι είναι πολύ απλά η μεταφορά των στρατιωτικών επιχειρήσεων από τα χαλάσματα των συριακών σπιτιών στα γήπεδα και τα εστιατόρια του Παρισιού.
Οι γερμανοί ναζιστές είχαν το θάρρος και την παρρησία να κοστολογήσουν την αξία ενός Γερμανού
με σαράντα αλλοεθνείς. Οι Αμερικανοί δυστυχώς ακόμα δεν το έχουν δημοσιοποιήσει επίσημα.
Απλά υποκρίνονται, γιατί το εφαρμόζουν στην πράξη. Αν διαιρέσει κάποιος τον αριθμό των θυμάτων, που έχουν προκαλέσει στους άλλους λαούς, θα δει, ότι αυτός είναι πολλαπλάσιος του χιτλερικού κλάσματος.
Οι γάλλοι σοσιαλιστές του Ολάντ μέσα από τα οικονομικά τους αδιέξοδα δε διασύρονται σε μνημόνια όπως εμείς, αλλά υποχρεώνονται να ακολουθήσουν τις γεωστρατηγικές επιλογές των υπερατλαντικών τους συμμάχων.
Οι ευθύνες της Γαλλίας μετά την αιματηρή της συμμετοχή στο βρώμικο πόλεμο της Συρίας είναι πολυεπίπεδες και οφθαλμοφανείς. Ένας αμερόληπτος παρατηρητής θα πρέπει να τις επισημάνει καταλογίζοντάς τες συνολικά στο δυτικό κόσμο.
Τα χέρια των τσιχαντιστών είναι εξοπλισμένα από τους πολιτισμένους δυτικούς, που προκειμένου να ανατρέψουν τον φιλορώσο Ασάντ, τους εξόπλισαν με πανίσχυρα όπλα.
Μια συμπεριφορά, που μετά την αιματηρή εμπειρία της Αλ Κάιντα, δημιούργησε την αντίστοιχη ISIS και το Ισλαμικό κράτος.
Μια οργάνωση που άρχισε να σκορπάει τον θάνατο προκαλώντας τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία.
Αμέσως μετά η ένοχη Ευρώπη άρχισε να στήνει φράχτες και εμπόδια στους τρομοκρατημένους Σύριους από τον εμφύλιο, που αυτή προκάλεσε.
Αυτή είναι η αλήθεια και θα πρέπει να τη δούμε όλοι κατάματα. Αν η Ελλάδα του σήμερα είναι τόσο αδύναμη για να προτάξει ένα φιλειρηνικό λόγο , γιατί δεν μπορεί να εκθέσει τους χρηματοδότες της, εμείς οι απλοί και φιλήσυχοι πολίτες μπορούμε να καταθέσουμε χωρίς προκαταλήψεις τις απόψεις μας.
Ο δικός μας πολιτισμός, ο δυτικός, είναι αυτός, που δημιούργησε και εξέθρεψε εμφύλιους και αιματοχυσίες. Γι αυτό, πριν γίνουμε όλοι μας Γάλλοι, θα έπρεπε να γίνουμε Σύριοι.
Όμως τώρα, που τα δάκρυα του αθώου γαλλικού λαού έγιναν δάκρυα του κόσμου, θα πρέπει να συμπονήσουμε και τους 240.000 χιλιάδες νεκρούς του συριακού λαού, που εμείς προκαλέσαμε.
Και να μάθουμε όλοι μας, ότι η κρατική τρομοκρατία δημιουργεί τη λαϊκή ,ότι η βία προκαλεί βία ,όπως και η αδικία και η εκμετάλλευση…
Εδώ ισχύει το ευαγγελικό ΄΄ μάχαιραν έδωσες και μάχαιραν θα λάβεις ΄΄.
Το σημαντικότερο δίδαγμα των πρόσφατων και απώτερων γεγονότων είναι όχι η επέκταση των πολεμικών συγκρούσεων αλλά μέσα από ένα πολιτισμικό πόλεμο να μην δικαιωθούν οι κρατικοί τρομοκράτες και να δαιμονοποιηθούν ΄΄οι πολιτισμικοί ΄΄ τους εχθροί..
Αν θέλουν οι δυτικοί σύμμαχοι να ελέγξουν τα πετρελαϊκά κοιτάσματα των αραβικών κρατών ,
ας αποδομήσουν τις καθεστωτικές ηγεσίες τους χωρίς να δολοφονούν αθώα και ανυπεράσπιστα βρέφη.
Τα ισλαμικά χτυπήματα στην Ευρώπη δε θα σταματήσουν ποτέ να διαπράττονται όσο θα συνεχίζονται οι παράλογες στρατιωτικές παρεμβάσεις στις χώρες του Ισλάμ.
Τώρα πληρώνουν όσοι έχουν πλούσιο υπέδαφος κι ενέργεια. Την πληρώνουν ταυτόχρονα οι αθώοι πολίτες της καθημερινότητας. Παρακολουθούμε συντετριμμένοι το δράμα, που ζει ο γαλλικός λαός.
Ζούμε σε μια περίοδο παγκόσμιας φρενίτιδας, γι αυτό προκύπτει η επιτακτική ανάγκη για παγκόσμια ειρήνη και συνύπαρξη.
Ο ΟΗΕ πρέπει να αναδιατυπώσει τον καταστατικό του χάρτη και να επιβάλει με σαφή και αποτελεσματικό τρόπο τις αρχές του παγκόσμιου δικαίου, πέρα από φυλές, θρησκείες και πολιτισμούς, προς χάριν της παγκόσμιας ειρήνης και της δημιουργικής συνύπαρξης των ανθρώπων στη γη.
Διαφορετικά θα είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε στη σκιά του τρίτου παγκόσμιου πολέμου, που όλο και πλησιάζει απειλητικά τον παγκοσμιοποιημένο αλλά ανελεύθερο σύγχρονο άνθρωπο…
Η Ευρώπη των χρηματιστηρίων και των τραπεζών ας μετατραπεί και πάλι σε φιλειρηνικό λιμάνι των λαών και των πολιτισμών…
