Η λέξη Ελλάς προέρχεται εκ δύο λέξεων :
α. εκ της λέξεως Ελ εκ του Ηλ, Ήλιος [ Ήλ(ιος)], και
β. εκ της λέξεως λας = πέτρα.
Ελ + λας = φως + πέτρα, ήτοι Ελλάς = φωτεινή πέτρα, τουτέστιν : Ελλάς = λαμπερή γη, γη πολιτισμού.
Α. Σε σχέση με το Ελ εκ του Ηλ – Ήλιος αναφέρω ότι:
Ο Ήλιος, ποιητ. Ηέλιος, κατά την ελληνική Μυθολογία ήτο υιός του Τιτάνος Υπερίωνος και της Θείας. Ήτο Τιτάν, καλούμενος Υπεριωνίδης ή Υπερίων. Ήτο αδελφός της Σελήνης και της Ηούς, της Αυγής. Το πρωί αναδυόταν από τη λίμνη του Ωκεανού. Είχε λαμπρό τέθριππο, άρμα συρόμενο από τέσσερις ίππους. Οι ίπποι ήσαν πυρίπνοοι, με την ανάσα τους έβγαζαν φλόγες. Ο Ήλιος, ως ηνίοχος, με τους ίππους και το άρμα διέτρεχε τον ουρανό και το εσπέρας καταδυόταν πάλι στον Ωκεανό. Ο Ήλιος κατά τη νύκτα μέχρι την Αυγή έμενε μέσα στη γη σε λαμπρό μέγαρο.
Κατά τον Όμηρο, ο Ήλιος μπαίνοντας παντού με τις ακτίνες του βλέπει τα πάντα, είναι πανδερκής, γι΄ αυτό οι ορκιζόμενοι για κρυφά πράγματα συχνά επικαλούνται αυτόν, τον Ήλιο (Ομήρου Ιλιάδα Γ, 277). Και σήμερα δίνουμε όρκο για κάτι που δεν γνωρίζουμε και λέμε : «Να, στο φως μου», κάνοντας με τα χέρια μας μια κυκλική κίνηση του προσώπου μας, υπονοώντας τον Ήλιο, δηλαδή σχηματίζοντας τον κύκλο, το σχήμα του ΄Ηλιου.
Στη νήσο Τρινακρία, ήτοι Σικελία, ο Ήλιος είχε επτά αγέλες βοών και επτά ποίμνια, έκαστο αποτελούμενο σταθερά από 50 ζώα, χωρίς δηλαδή αυξομειώσεις (Ομήρου Οδύσσεια μ, 127), σύμβολα του έτους, αποτελούμενου από 50 εβδομάδες, κατά τους αρχαιοτάτους. Κάθε δε εβδομάς είχε 7 ημέρες και 7 νύχτες. Ποιμένες δε στα ποίμνια αυτά ήσαν οι θυγατέρες του Ήλιου εκ της Νεαίρας, η Φαέθουσα (ή Φωτεινή) και η Λαμπετώ.
Εκ της Πέρσης ή Περσηίδος ο Ήλιος είχε τέκνα τον Αιήτη και την Κίρκη. Εκ της Κλυμένης είχε υιό τον Φαέθοντα, του οποίου το όνομα ήτο και του Ηλίου το επίθετο (Ομήρου Οδύσσεια ε, 479).
Ο υιός Φαέθων, έφηβος ών, ζήτησε και έλαβε από τον πατέρα του Ήλιο την άδεια να οδηγήσει ο ίδιος το άρμα για μία ημέρα. Μπροστά στα αδέξια όμως χέρια του στον χειρισμό των ηνίων, χαλιναριών, των ίππων οι φλογοβόλοι ίπποι αφήνιασαν, έφεραν τα πάνω κάτω και έσμιξαν κατά τρόπο ανώμαλο τον ουρανό με την γη. Ο θεός Δίας, για να προλάβει την παντελή καταστροφή του κόσμου, απέστειλε κεραυνό, κατακεραύνωσε τον Φαέθοντα που έπεσε στον ποταμό Ηριδανό και τον θρηνούν οι αδελφές του Ηλιάδες ή Φαεθοντίδες, οι οποίες είναι μεταμορφωμένες σε έλατα ή λεύκες, και τα δάκρυά τους γίνονταν ήλεκτρο.
Με την πάροδο των ετών ο Ήλιος ταυτίσθηκε με τον θεό Απόλλωνα, τον θεό του φωτός, τον τα πάντα ορώντα, αλλά και τον θεό της μαντείας, τον τα πάντα ειδότα, γνωρίζοντα (Μαντείο Δελφών).
Ο Ήλιος ελατρεύετο σε πολλά μέρη της αρχαίας Ελλάδος, στην Κόρινθο, το Άργος, την Ήλιδα, τη νήσο μας Ρόδο στο Αιγαίο μας πέλαγος. Στην Ρόδο μάλιστα υπήρχε ένα κολοσσιαίο άγαλμα, που εθεωρείτο ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητος. Ήτο κατασκευασμένο στην είσοδο του λιμανιού της πόλεως.
Ιερά όντα του Ηλίου ήσαν ο αλέκτωρ (πετεινός), και ζώα λευκά, ιδίως οι ίπποι. Στην τέχνη ο Ήλιος παριστάνεται, απεικονίζεται στις αγγειογραφίες όμοιος με τον Απόλλωνα, κάπως μάλιστα σωματώδης.
Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών ευρίσκεται αρχαιοελληνικό κάλυμμα πυξίδος, του 5ου αιώνος π.Χ., 500π.Χ.-400 π.Χ. ερυθρόμορφου ρυθμού, που φέρει αγγειογραφία. Στην ερυθρόμορφη τούτη αγγειογραφία εικονίζεται ο Ήλιος, ο οποίος οδηγεί τέθριππο, τροχήλατο συρόμενο από τέσσερις ίππους, και ανεβαίνει ψηλά. Επάνω από το κεφάλι του ακτινοβολεί ο ηλιακός δίσκος. Στην παράσταση τούτη εικονίζεται και τμήμα του αλόγου της Σελήνης, ενώ η ίδια έχει εξαφανιστεί με την εμφάνιση του Ήλιου. Χάνεται δε και η φτερωτή Νύχτα με την παρουσία του Ήλιου.
Στο Institute of Arts, του Ντιτρόϊτ, πόλη των Η.Π.Α., ευρίσκεται αρχαιοελληνικός κρατήρ, του 5ου αιώνος π.Χ., ήτοι 500 π.Χ.-400 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, ο οποίος φέρει αγγειογραφία. Στην ερυθρόμορφη τούτη αγγειογραφία παριστάνεται ο Ήλιος με το άρμα του. Επάνω στο άρμα του, που το σέρνουν δύο φτερωτά άλογα, συνεχίζει την αέναη πορεία του επάνω από θάλασσες και στεριές, από την Ανατολή μέχρι την Δύση και πάλι από την αρχή. Επάνω από την κεφαλή του Ήλιου λάμπει ο ηλιακός δίσκος.
Στις 3 Μαϊου του ενεστώτος έτους, 2026, οι Η.Π.Α. παρέδωσαν στην Ελλάδα ένα αρχαιοελληνικό αργυρό δίδραχμο νόμισμα της νήσου μας Ρόδου, κοπής του 304 π.Χ., που απεικονίζει τον Ήλιο στην εμπρόσθια όψη και «το Ρόδον της Ρόδου» στην οπίσθια όψη. Ο Ήλιος (Ηέλιος), κατά την ελληνική Μυθολογία, ήτο υιός του Τιτάνος Υπερίωνος και της Τιτανίδος Θείας. Ωνομάζετο δε και Υπεριωνίδης, υιός δηλαδή του Υπερίωνος. Ο ίδιος ήτο, ως άνω ανεφέρθη, αδελφός της Σελήνης και της Ηούς (=γλυκοχαράματος). Το «Ρόδον της Ρόδου» είναι το αρχαίο ελληνικό σύμβολο και έμβλημα του νησιού της Ρόδου, το οποίο συνδέεται με το ελληνικό όνομά της, την ελληνική Μυθολογία της και την ελληνική Ιστορία της.
Παραπέμπω στο σύμβολο 31 της από 4-5-2026 δεκάδος γλυπτών-αγγείων 31-40, ανηρτηθείσης στο διαδίκτυο, με τίτλο : «Γλυπτά αγγεία αρχαιοελληνικά σε ξένα Μουσεία (31-40)» στο οποίο (σύμβολο 31) αναγράφονται περισσότερα στοιχεία, σχετικά με την επιστροφή-παράδοση αρχαιοελληνικών αντικειμένων, παρανόμως εξαχθέντων από την Ελλάδα, που επεστράφησαν από τις Η.Π.Α. στην χώρα μας στις 3-5-2026.
Β. Σε σχέση με τα δύο συνθετικά της λέξεως – ονομασίας Ελλάς (ελ +λάς = φωτεινή πέτρα, ήτοι λαμπερή γη) = κοιτίς πολιτισμού, όσον αφορά στην παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών με τίτλο «Οδύσσεια» βασισμένων στο ομώνυμο Ομηρικό Έπος, αναφέρομαι στις κάτωθι ταινίες ή σειρές :
Α) «The Odyssey» (1987). Η κλασική τούτη ταινία κινουμένων σχεδίων εξιστορεί τις περιπέτειες του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέως απέναντι στους κινδύνους της θάλασσας και απέναντι στους μνηστήρες.
B) «The Odyssey» (1997). Η σπουδαία τούτη γνωστή μίνι σειρά σε σκηνοθεσία Αντρέι Κοντσαλόφσκι εβραβεύθη για τα ειδικά εφέ και την πιστή απόδοση των μυθικών περιπετειών και την ταινία αυτής στην κινηματογραφική της μεταφορά με εξαιρετικούς ηθοποιούς, ήτοι τον ισραηλινό ηθοποιό Αρμάντ Ασάντε στον ρόλο του Οδυσσέα, την ιταλίδα ηθοποιό Γκρέτα Σκάκι στον ρόλο της Πηνελόπης, την ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παππά στο ρόλο της Αντίκλειας, μητρός του Οδυσσέως, την ιταλίδα ηθοποιό Ιζαμπέλα Ροσελίνι στον ρόλο της Αθηνάς, κ.λ.π., είδα πλειστάκις.
Γ) «Οδύσσεια» (2026). Η επική τούτη ταινία δράσης και φαντασίας σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Νόλαν, με τον σπουδαίο ηθοποιό Ματ Ντέϊμον στον ρόλο του Οδυσσέως, ζωντανεύει το ομηρικό ταξίδι επιστροφής του Οδυσσέως στην Ιθάκη μετά τον Τρωικό πόλεμο. Η εν λόγω ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν συζητιέται πολύ. Η αλήθεια είναι ότι όσο πιο πιστή είναι μία ταινία στο γράμμα και το πνεύμα του Ομηρικού Έπους «Οδύσσεια», τόσο πιο πειστική είναι ως πηγή έρευνας για τις μελλοντικές γενιές και ως πεδίο μνήμης και θύμησης.
Στην ίδια αυτή ταινία τον ρόλο της Ωραίας Ελένης υποδύεται η μεξικανοκενυατικής καταγωγής αμερικανίδα ηθοποιός Λουπίτα Νιόγκο, και αυτό πυροδοτεί θύελλα αντιδράσεων. Ερωτώ. Αν τον ρόλο της Ωραίας Ελένης τον αναλάμβανε μία ηθοποιός εξ Ιαπωνίας ή εκ Μογγολίας ή εκ Κίνας θα εγεννάτο ζήτημα; Αξία έχει η ικανότης, τα υποκριτικά προσόντα ενός ηθοποιού και όχι το χρώμα του δέρματός του.
Δ) Ανέγνωσα εχθές, 23-7-2026, στον ηλεκτρονικό τύπο – διαδίκτυο ότι ο Έλον Μασκ θα χρηματοδοτήσει την παραγωγή κινηματογραφικής ταινίας με τίτλο «Οδύσσεια» και ότι η ταινία τούτη θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, ήτοι μέχρι το τέλος του 2026.
Η ταινία του κατά τα λεγόμενά του α) θα είναι πιστή στο κείμενο του ομώνυμου Ομηρικού Έπους, ήτοι του έργου του Ομήρου «Οδύσσεια», β) θα χαρακτηρίζεται από απόλυτη ακρίβεια στα πλοία και τα όπλα και γ) θα φέρει διαλόγους, οι οποίοι θα αποδίδονται στην αρχαία ελληνική γλώσσα, στην Ομηρική διάλεκτο. Ως προς το στοιχείο γ, ήτοι την απόδοση των διαλόγων στην αρχαία ελληνική γλώσσα, αναφέρω ότι :
1) Ο αρχαίος Ρωμαίος ρήτορας, φιλόσοφος, συγγραφέας και πολιτικός Κικέρων (106 π.Χ. – 43 π.Χ.) έλεγε : «Οι θεοί των (αρχαίων) Ελλήνων, όταν διαλέγωνται, τη των Ελλήνων γλώττη χρώνται». (= Οι θεοί των αρχαίων Ελλήνων, όταν συζητούν, την γλώσσα των Ελλήνων χρησιμοποιούν).
2) Ο Ιησούς Χριστός στηρίχθηκε κυρίως στην ελληνική γλώσσα για την διάδοση του λόγου Του.
3) Οι Απόστολοι του Κυρίου (Δώδεκα και Εβδομήκοντα) την ελληνική γλώσσα χρησιμοποίησαν για να συνεχίσουν μετά τον Χριστό, ως Διάδοχοί Του, το έργο της διάδοσης της χριστιανικής διδασκαλίας.
Σκηνοθέτης της ταινίας του Μασκ θα είναι ο σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης Μελ Γκίμπσον. Ο Γκίμπσον έχει εμπειρία σε τέτοιου είδους ταινίες, με δεδομένο ότι έχει σκηνοθετήσει ταινίες με αρχαίες γλώσσες όπως «Τα Πάθη του Χριστού», και το «Apocalypto» (=Αποκαλύπτω).
Με την παραγωγή διεθνών ταινιών μπορεί να αναδειχθεί η αρχαία Ιστορία της Ελλάδος, η Μυθολογία της, και να προβληθούν οι Φιλόσοφοί της, οι Ρήτορές της, οι Ποιητές της (τραγικοί και κωμικοί), οι Ιστορικοί της και εν γένει ο αρχαίος πολιτισμός της, ο οποίος είναι σήμερα κτήμα της Οικουμένης.
Ο Έλον Μασκ μελετά την αρχαιοελληνική γραμματεία, χρησιμοποιεί στο λεξιλόγιό του λέξεις αρχαιοελληνικές, δημοσιεύει αρχαίες ελληνικές ρήσεις και προσβλέπει σε συζητήσεις – τοποθετήσεις για την συσταλτική ή διασταλτική έννοια των ελληνικών σχημάτων, γραμμάτων, λέξεων ή ρήσεων.
Το Οκτώβριο το 2022 ο Έλον Μασκ έγραψε σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης μία ελληνική λέξη, την λέξη :«Διαλεκτική».
Διαλεκτική είναι η μέθοδος διαλόγου, στον οποίο δύο ή περισσότερα πρόσωπα, με διαφορετικές αντιλήψεις-απόψεις επί ενός θέματος, παραθέτουν τα επιχειρήματά τους και τα αντεπιχειρήματά τους, επιδιώκοντας να αποδείξουν την αλήθεια πάνω στο θέμα αυτό.
«Διαλεκτική» κατά τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Πλάτωνα είναι η λογική ή η μέθοδος της θεωρητικής σκέψεως. Ο αρχαίος Έλλην Μακεδών ρήτορας και φιλόσοφος Αριστοτέλης, πατήρ της ρητορικής, διέκρινε τα επιστημονικά συμπεράσματα των απλώς διαλεκτικών ή των επί πιθανότητος στηριζομένων. Έτσι βαθμηδόν διαλεκτικοί ονομάσθηκαν οι φιλόσοφοι «οι εν ταις συζητήσεσι τεχνάσματα επιδιώκοντες» (= οι στις συζητήσεις καταθέτοντες ευφυείς ιδέες, τεχνάσματα λόγου). Ο όρος αυτός «Διαλεκτική» περιήλθε σε διάφορες Σχολές της Ελλάδος, ιδίως την Μεγαρική Σχολή, ή εριστική κληθείσα, και την Στωϊκή Σχολή.
Το έτος 2021 ο Έλον Μασκ ανήρτησε σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης την εξής ελληνική ρήση : «Ειδέναι μεν μηδέν πλην αυτό τούτο ειδέναι». Εννοείται το Υποκείμενο τινα. «Αυτό τούτο ειδέναι τινα, το μηδέν ειδέναι » (= Κάποιος τίποτα δεν ξέρει παρά μόνο τούτο, ότι δεν ξέρει τίποτα). Τούτο αποτελεί παράφραση της ρήσεως του φιλοσόφου Σωκράτη : «Έν οίδα ότι ουδέν οίδα» (= Ένα γνωρίζω ότι δεν γνωρίζω τίποτε). Η αληθινή γνώση αρχίζει από την στιγμή που παραδεχόμεθα τα όρια αυτών των ολίγων που γνωρίζουμε, μέσα σε ένα απεριόριστο, ατελείωτο, απύθμενο, αόριστο, ατέρμον περιβάλλον γνώσης.
Ευχής έργο είναι ο ίδιος να αναλάβει ενεργό ρόλο στο ζήτημα της επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνος και της πνευματικής και καλλιτεχνικής «επανένωσης» της καταπονημένης ψυχικά και σωματικά Καρυάτιδος με τις αδελφές της. 24-7-2026
