Δεν έχει περάσει ούτε μήνας όπου σε άρθρο μου σε αυτήν την εφημερίδα (20/10/2015), επεσήμανα την μαθηματική βεβαιότητα να έχουν περάσει τζιχαντιστές από τα ελληνικά νησιά. Μέσα από τα ατελείωτα καραβάνια προσφύγων στα οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ άνοιξε διάπλατα τα ελληνικά σύνορα, και τα οποία δεν ελέγχει και δεν καταγράφει. Χωρίς να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πληροφορία στον τύπο πριν 1 μήνα, έγραψα συγκεκριμένα (αυτολεξεί απόσπασμα): «Είναι μαθηματικά βέβαιο πως από τους περίπου 400 χιλιάδες Σύριους που έχουν εισέρθει στην Ελλάδα, πιθανώς κάποιοι προέρχονται από τα πεδία των μαχών. Όχι ως άμαχοι αλλά ως μαχητές».
Δυστυχώς δεν πέρασε ούτε μήνας, και δικαιώθηκα τραγικά. Καθώς έλαβε χώρα η τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι. Επίθεση στην οποία έχει ήδη διαπιστωθεί ότι τουλάχιστον δύο από τους τζιχαντιστές που αιματοκύλησαν το Παρίσι, πέρασαν από την Λέρο τον περασμένο Αύγουστο και Οκτώβριο. Τον έναν από τους συγκεκριμένους «κυρίους», η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ του έλεγξε το (πλαστό) διαβατήριό του, χωρίς να εξακριβώσει τα στοιχεία του από τις Συριακές Αρχές (ειδάλλως θα είχαν αντιληφθεί ότι πρόκειται για πλαστό διαβατήριο), και 2 μέρες αργότερα τον μετέφερε δωρεάν στον Πειραιά, απ’ όπου και χάθηκαν τα ίχνη του. Το αν αποφάσιζε ο εν λόγω δολοφόνος να πράξει τα ίδια χτυπήματα στην ελληνική επικράτεια, «αμολημένος» και χωρίς κανέναν έλεγχο από την ελληνική κυβέρνηση, προφανώς ανήκει σε υποθετικό σενάριο. Μάλλον είμαστε «τυχεροί» που «επέλεξε» την Γαλλία. Ωστόσο αυτό που δεν ανήκει σε υποθετικό σενάριο, είναι η ανεκδιήγητη πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο προσφυγικό, η οποία ουδέποτε και σε κανένα σημείο δεν έλαβε μέριμνα για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών.
Ας πάω τώρα στον τίτλο του άρθρου: Οι ευθύνες της Γαλλίας και της Ευρώπης. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Φ. Ολάντ, σε συνέντευξή του στον συγγραφέα Ξαβιέ Πανόν, παραδέχεται πως το δεύτερο εξάμηνο του 2012, η γαλλική κυβέρνηση παρέδωσε όπλα στους τζιχαντιστές της Συρίας. Συγκεκριμένα, η γαλλική κυβέρνηση, παραβιάζοντας το σχετικό εμπάργκο που τότε είχε επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, παρέδωσε μεγάλο φορτίο προηγμένων όπλων στον λεγόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» που πολεμούσε εναντίον του συριακού καθεστώτος Άσαντ. Η συγκεκριμένη οργάνωση, που θέλει (και την προωθούν) ως «μετριοπαθή συριακή αντιπολίτευση» έχει πλέον συμμαχήσει ανοιχτά με το μέτωπο «Αλ Νούσρα», δηλαδή τον βραχίονα της Αλ Κάιντα στην Συρία. Από τότε όμως ήταν γνωστό στους πάντες, ότι επρόκειτο για τζιχαντιστές. Η κυβέρνηση της Γαλλίας λοιπόν, προκειμένου να πολεμήσει κατά του Άσαντ, φαίνεται πως παρέδωσε όπλα σε αυτούς που σήμερα έπραξαν το τρομοκρατικό χτύπημα στην Γαλλία.
Όσο για τις ευθύνες της Ευρώπης, είναι και αυτές παραπλήσιες. Διότι κατά το ίδιο σκεπτικό (αυτό της καταπολέμησης του Άσαντ) η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να άρει το εμπάργκο όπλων το 2013, αλλά και να ξεκινήσει την αγορά πετρελαίου από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, σύμφωνα τουλάχιστον με δηλώσεις της πρεσβευτού της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Ιράκ, Άννας Χιμπάσκοβα. Οι παραπάνω δύο ενέργειες υπήρξαν καταλύτης για την ραγδαία ισχυροποίηση του Ισλαμικού Κράτους με πολύ χρήμα και πολύ οπλισμό.
Η Δύση πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να συναλλάσσεται με τον εξτρεμισμό και την τρομοκρατία, για εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων. Και στην συνέχεια να ρίχνει «κροκοδείλια δάκρυα», όταν η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχό της. Εύχομαι εν τέλει τόσο η Δύση, όσο και η Ελλάδα, να αντιληφθούν επιτέλους τον κίνδυνο του εξτρεμισμού για τις κοινωνίες μας. Δεν είναι μόνο ζήτημα ασφάλειας. Είναι ζήτημα ελευθερίας, δημοκρατίας και πολιτισμού.
