Για την απαλλαγή Γ. Παπαδάκου και των υπόλοιπων δημοσιογράφων, αλλά και την παραπομπή Ν. Παππά στο Ειδικό Δικαστήριο:
Υπάρχει διεθνής κατακραυγή σε ό,τι αφορά στην Ελευθερία του Τύπου στη χώρα μας, αφού έχουμε κατρακυλήσει στη θέση 108. Δεν είναι δυνατόν η ερευνητική δημοσιογραφία να διώκεται και προφανώς η Δικαιοσύνη έκρινε και με αυτά τα κριτήρια. Η Δημοκρατία στη χώρα μας έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα, και αυτό αφορά όλη την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.
Έχουμε πει εδώ και καιρό ότι τα κανάλια πλήρωσαν για τις δημόσιες συχνότητες, με τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, πάνω από 200 εκ. ευρώ και τώρα εκδικούνται τον Νίκο Παππά. Να σας υπενθυμίσω ότι σε προανακριτικό επίπεδο στις διαδικασίες της Βουλής, κατέπεσε όλη αυτή η θεωρία. Δεν κατηγορείται ο Ν. Παππάς ότι «έβαλε το χέρι στο μέλι». Η κυβέρνηση κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία έστησε ένα κατηγορητήριο που δεν αποδείχτηκε ποτέ. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση επιμένει. Θα φανεί στη Δικαιοσύνη όλη η αλήθεια. Έχουμε Κράτος Δικαίου και βεβαίως δεχόμαστε πάντα τα πορίσματα της Δικαιοσύνης, τα οποία όμως δικαιούμαστε να σχολιάζουμε.
Για τα μέτρα της κυβέρνησης κατά της ακρίβειας στην ενέργεια:
Όντως είναι «too little, too late». Η κυβέρνηση δεν έχει καταλάβει τι τραβάει η ελληνική οικογένεια και το μεσαίο νοικοκυριό. Δεν μιλάμε πια μόνο για τους πιο ευάλωτους και πιο φτωχούς που έχουν από καιρό γονατίσει. Δεν μπορεί κανείς να επιβιώσει, αφού η κυβέρνηση δεν πήρε μέτρα εγκαίρως.
Σε ό,τι αφορά στην ενεργειακή κρίση, γιατί από εκεί ξεκίνησε η ακρίβεια και μεταφέρθηκε έπειτα στους άλλους τομείς της οικονομίας. Πρέπει να επισημάνουμε ότι ήδη από τον Οκτώβριο του 2021 η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ανακοινώσει Εργαλειοθήκη αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης με προτεινόμενα μέτρα εφαρμογής από τα κράτη-μέλη,- όπως να μειώσουν τον Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, να ενισχυθούν οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, να μειωθεί ο ΦΠΑ, να φορολογηθούν τα υπερκέρδη και να επιστραφούν στους καταναλωτές. Ένα σορό μέτρα, τα οποία ενισχύθηκαν μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία, και επικαιροποιήθηκαν τον Μάρτιο του 2022 και βεβαίως το RepowerEU τον Μάϊο του 2022. Η κυβέρνηση δεν πήρε ούτε ένα από αυτά τα μέτρα για πάρα πολλούς μήνες.
Η ακρίβεια στο ρεύμα είχε ξεκινήσει από τον Ιούλιο του 2021 και με την εφαρμογή της ρήτρας αναπροσαρμογής, που για πρώτη φορά εφαρμόστηκε από τον κ. Μητσοτάκη, ενώ προϋπήρχε ως νομικός όρος αλλά είχε παραμείνει ανενεργή εδώ και πολλά χρόνια. Γι’ αυτό την ονομάζουμε ‘ρήτρα Μητσοτάκη’. Την ονομάζουμε έτσι, γιατί ήταν επιλογή της κυβέρνησης να εφαρμοστεί ακριβώς τότε που ξεκινούσε η ακρίβεια στο ρεύμα, για να προστατευτούν οι τέσσερις παίκτες -μαζί και η ΔΕΗ- στο Χρηματιστήριο Ενέργειας, μετακυλίοντας όλο το κόστος στους καταναλωτές.
Στα άλλα κράτη υπάρχουν διμερή συμβόλαια και προθεσμιακή αγορά. Οι χώρες της Ιβηρικής κατάφεραν να μειώσουν την τιμή του ρεύματος με απεξάρτηση από την τιμή του φυσικού αερίου. Εδώ δεν έγινε απολύτως τίποτα και μας λένε τον Ιούλιο. Ήδη τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις σωρεύουν χρέη ενώ οι μισθοί στη χώρα μας είναι πολύ χαμηλοί. Η αύξηση της τιμής του ρεύματος στην Ευρώπη κινείται γύρω στο 20-40% ενώ στην Ελλάδα είναι πάνω από 80%. Όλο αυτό φέρνει μια τεράστια ασφυξία.
Το 90% της υποτιθέμενης φορολόγησης των υπερκερδών πάει όλο πίσω και δεν το έχουμε δει ακόμα. Φαίνεται λοιπόν ότι δεν μπορούν να βάλουν εύκολα ‘χέρι’ στους φίλους τους. Το βασικό δεν είναι το ποσοστό που θα πραγματοποιηθεί η φορολόγηση αλλά το μέγεθος του ποσού, που θα εφαρμοστεί το ποσοστό και θα φορολογηθεί. Άλλο να υπολογισθεί ως ποσοστό των 1,5 δις και άλλο των 300 εκ. Εμείς χρησιμοποιώντας την ορθή μέθοδο υπολογισμού των υπερκερδών λέμε περίπου 1,5 δις υπερκέρδη για το 9μηνο. Τότε καταλαβαίνετε ότι και 20-30% φορολόγηση να εφαρμόσεις, είναι πολύ μεγαλύτερο το ποσό που θα εισπράξεις από το 90% για παράδειγμα, στα 300 εκ. ευρώ.
Εμείς αμφισβητούμε με επίσημο τρόπο το πώς υπολογίζουν τα υπερκέρδη. Πρώτα και κύρια, μπερδεύουν τις δύο διακριτές αγορές της προμήθειας και παραγωγής, πράγμα που αντίκειται στους Ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Δεν μπορείς να συμψηφίζεις. Από τον υπολογισμό τους επίσης, εξαιρούνται τρεις μήνες στους οποίους είχαμε πάλι υπερκέρδη. Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβρης: αυτοί οι μήνες δεν υπολογίζονται; Υπάρχει μια μεθοδολογία που λέμε ότι δεν είναι σωστή, γιατί έχει σκοπό να μειώνει το ποσό των υπερκερδών. Άρα είναι εντελώς επικοινωνιακό το «90%» κι αυτά που έχουν πληρώσει ή αδυνατούν να πληρώσουν οι πολίτες δεν ικανοποιούνται με τέτοια μέτρα. Όπως επικοινωνιακό είναι και τα δήθεν 600 ευρώ επιστροφής, που αναμένονται σύντομα με το άνοιγμα της πλατφόρμας. Θα δούμε τότε το πραγματικό ποσοστό επιστροφής που θα λάβουν τα νοικοκυριά.
Έχει φανεί από την αρχή της ενεργειακής κρίσης ότι η κυβέρνηση δεν ήθελε να παρέμβει στην αγορά ενέργειας και να μειώσει τα ουρανοκατέβατα κέρδη όπως πρότεινε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εδώ στην αρχή δεν παραδεχόταν καν ότι υπήρχαν, όταν όλη η Ευρώπη μιλούσε για ουρανοκατέβατα κέρδη στην αγορά ενέργειας. Ήρθε η ίδια η Επίτροπος Ενέργειας κ. Simson και το είπε στην Ελληνική Βουλή, και από κει που μας έλεγε ότι δεν υπάρχει, άρχισε να το ψελλίζει και ο κ. Μητσοτάκης δίνοντας σχετική εντολή στη ΡΑΕ.
Αυτό που συμβαίνει το ζουν και το νιώθουν οι πολίτες. Ακόμη και για τα καύσιμα, είδατε ένα μικρό επίδομα που δόθηκε, έχει ήδη εξανεμιστεί ελέω πληθωρισμού, ο οποίος ‘τρέχει’ με απίστευτους ρυθμούς. Μπορεί ο πληθωρισμός να μην τρέχει μόνο στην Ελλάδα, αλλά όπως και η οικονομική κρίση δεν ήταν μόνο στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα μπήκε πρώτη στα μνημόνια και το πλήρωσε πιο ακριβά από όλη την Ευρώπη. Και η ενεργειακή κρίση που έχει παγκόσμιο χαρακτήρα, εδώ την πληρώνουμε πιο ακριβά με την πιο ακριβή τιμή ρεύματος με τους πιο χαμηλούς μισθούς. Και η υγειονομική κρίση ήταν παγκόσμια, εδώ είχαμε τους πιο πολλούς νεκρούς. Άρα όλα είναι θέμα πολιτικής.
Δεν είναι σωστό να συγκρίνουμε μια εποχή εν μέσω μνημονίων και εξαναγκασμών, καθότι δεν ήταν ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ που μπήκαμε στα μνημόνια, αλλά δύο κομμάτων και των κυβερνήσεων που αλλάζανε για σχεδόν 40 χρόνια. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν φορολόγησε μόνο, αλλά άφησε 37 δις στα ταμεία του κράτους, πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά. Υπήρχε λοιπόν δημοσιονομικός χώρος για να στηριχτούν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, με μία άλλη πολιτική και όχι με 7,5 δις απευθείας αναθέσεις, 1,5 δις ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, 800 χιλ. αφορολόγητη γονική παροχή, μερίσματα σε μεγάλες επιχειρήσεις…
