- Στο Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ευρίσκεται αττική λήθυκος του ζωγράφου Αμάσιος (560 π.Χ.), η οποία παριστά σκηνή γάμου. Επάνω σε συρωνίδα, άμαξα, εικονίζονται ο γαμπρός και η νύμφη. Η νύμφη στο αριστερό χέρι της κρατεί το νυφικό στεφάνι της. Ο γαμπρός -ηνίοχος κρατεί το ηνίον του ίππου που σύρει την συρωνίδα, άμαξα.
Και σήμερα πολλά ζευγάρια πηγαίνουν στην Εκκλησία προς στέψη, για το Μυστήριο του Γάμου, επιβιβαζόμενα σε άμαξα. Αρχαιοελληνικό λοιπόν το έθιμο τούτο και δη της εποχής του 560 π.Χ.
Προσέτι στην εν λόγω αγγειογραφία η νύμφη, ως ανεφέρθη ανωτέρω, κρατάει στα χέρια της το νυφικό της στεφάνι. Και σήμερα κατά την στέψη χρησιμοποιούνται οι στέφανοι της νύμφης και του γαμπρού. Το αρχαιοελληνικό τούτο έθιμο ενσωματώθηκε στην χριστιανική μας θρησκεία.
Ανεφέρθη επίσης ανωτέρω ότι στην αγγειογραφία παριστάνεται ο γαμπρός, ως ηνίοχος, κρατώντας το χαλινάρι του ίππου. Το ηνίον -ου ή η ηνία -ας είναι το χαλινάρι. Ανεξάντλητος ο πλούτος της γλώσσας μας. «Πειρώ κρατείν πάσαν ηνίαν γαστρός» (= Να κρατάς το χαλινάρι της κοιλιάς σου) έλεγε ο αρχαίος Έλλην κωμικός ποιητής Μένανδρος, εκπρόσωπος της νέας κωμωδίας. «Πειρώ κρατείν πάσαν ηνίαν οργής, θυμού, γλώττης» συμπληρώνω. (=Να κρατάς το χαλινάρι της γλώσσας σου, του θυμού και της οργής σου).
- Στην Εθνική Βιβλιοθήκη των Παρισίων εκτίθεται οκτάδραχμο του Έλληνος Μακεδόνος Βασιλέως της αρχαίας Ελληνικής Μακεδονίας Αλεξάνδρου του Α΄ (498 π.Χ. – 454 π.Χ.) με παράσταση έφιππου πολεμιστή. Ο ιππεύς πολεμιστής φαίνεται να κρατάει με το αριστερό του χέρι δύο δόρατα και με το δεξιό του χέρι το ηνίον, την ηνίαν (=το χαλινάρι ) του ίππου. Ο ιππεύς δείχνει να φορά καυσία, ανδρικό καπέλο. Ο ίππος φέρει πλούσια χαίτη. Τον έφιππο και τον ίππο συνοδεύει μικρός κύων. Βλέπε σύμβ. 766 στο ανηρτημένο στο διαδίκτυο πόνημά μου με τίτλο : «Μακεδονίας μας της Ελληνικής το γεωγραφικό Διαμέρισμα».
- Στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου ευρίσκεται αρχαίο ελληνικό «λουτήριο» από την Θήβα. Σε αυτό υπάρχει μελανόμορφη απεικόνιση. Υπάρχει παράσταση αρμονικής σύνθεσης. Στα αριστερά υπάρχει ένας άνδρας που με το δεξιό χέρι του κρατάει το αριστερό χέρι μιας γυναίκας και την οδηγεί στο πλοίο. Οι κωπηλάτες περιμένουν πανέτοιμοι στις θέσεις τους. Πολλοί αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι αυτή η σκηνή απεικονίζει την αρπαγή της Ωραίας Ελένης από τον Πάρη.
Στην πόλη της Φλώρινας της Δυτικής Μακεδονίας ευρέθη ενεπίγραφος, εις την αρχαία ελληνική – μακεδονική γλώσσα, σκύφος (=ποτήρι, κούπα), του 2ου αιώνος π.Χ., με παράσταση από την άλωση της Τροίας. Ο σκύφος τούτος ευρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Η αγάπη των αρχαίων Ελλήνων Μακεδόνων προς τα ποιητικά έπη του Ομήρου, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αποδεικνύεται από την συχνότητα των Ομηρικών θεμάτων στην διακόσμηση των αρχαίων ελληνικών μακεδονικών αναγλύφων, αγγείων (σκύφων κ.λ.π.)
Στον ενεπίγραφο αυτόν σκύφο αναγράφεται η λέξις : ΙΛΙΟΝ και απεικονίζεται η είσοδος του Δουρείου Ίππου εντός της πόλεως Τροίας, με σκηνές από την άλωση της Τροίας. Για το ΙΛΙΟΝ υπάρχει στην Ομήρου Ιλιάδα Δ 164 και Ζ 448 σχετικός στίχος: «Έσσετ΄ ήμαρ, όταν ποτ΄ ολώλη Ίλιος ιρή» (=Θα έλθει η ημέρα που θα καταστραφεί η ιερή πόλη της Τροίας). Την φράση τούτη είπε ο Έκτορας, υιός του βασιλιά της Τροίας Πριάμου, προς την σύζυγό του Ανδρομάχη, προμηνύοντας την καταστροφή της πόλης τους. Η Ίλιος ή το Ίλιον = η Τροία. Ιρή = ιερή.
Στη μια σκηνή, η οποία αποτυπώνεται – απεικονίζεται επί του εν λόγω σκύφου, παρατήρησα ενδελεχώς και επιμελώς ότι αναγράφεται πλήρης πρόταση και τούτη είναι : ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ (=Για την εμφάνιση-παρουσία της Ιφιγένειας κατενώπιον, μπροστά, στον πατέρα της Αγαμέμνονα). Η πρόθεσις προς + αιτιατική σημαίνει στάση, τοποθέτηση. Εν προκειμένω σημαίνει : μπροστά, ενώπιος ενωπίω, κατενώπιον.
Στην άλλη σκηνή του ιδίου σκύφου τα δύο αδέλφια, Αγαμέμνων-Μενέλαος, κάθονται κατεπώνιον, ήτοι ο ένας απέναντι από τον άλλον. Πάνω από το κεφάλι καθενός είναι αναγεγραμμένο το όνομα εκάστου : ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Ο Μενέλαος φαίνεται να προσπαθεί να πείσει τον Αγαμέμνονα για κάτι. Πιθανόν για την ανάγκη προς εκστρατεία κατά της Τροίας. Ας σημειωθεί πως είναι Βασιλεύς της Σπάρτης, τρωθείς, προσβεβλημένος, λόγω της αρπαγής-απαγωγής της συζύγου του Ωραίας Ελένης υπό του Τρωός Πάρεως. Για να πείσει τον Αγαμέμνονα κάνει έντονες κινήσεις δια των χειρών του. Είναι παραστατικά τα εκτεινόμενα πέντε (5) δάκτυλα της αριστεράς του χειρός. Ο Αγαμέμνων δείχνει να ακούει με αφοσίωση, προσήλωση, περισσή περισυλλογή και περίσκεψη τα λόγια του αδελφού του. Τούτο αποκαλύπτει και η τοποθέτηση της δεξιάς χειρός του επί του προσώπου-μετώπου του. Συνήθως βάζουμε το ένα χέρι στο πρόσωπο-μέτωπό μας, όταν προβληματιζόμαστε για κάτι, όταν θέλουμε το μυαλό μας να «βγάλει» ιδέες, να εμπνευστεί ιδέες. Εδώ λοιπόν ο Αγαμέμνων προβληματίζεται για την κήρυξη πολέμου κατά της Τροίας με στρατιωτική επιχείρηση. Ο μεν Μενέλαος δείχνει αποφασισμένος, ο δε Αγαμέμνων προβληματισμένος.
Στην ίδια τούτη σκηνή του εν λόγω αρχαίου ελληνικού μακεδονικού σκύφου (ποτηριού, κούπας) αναγράφονται και οι εξής ονομασίες και τα εξής ονόματα :
Ονομασίες : ΟΡΕΣΤΙΣ Πρόκειται για την αρχαία ελληνική μακεδονική περιοχή της Ορεστίδος (σημερινή Π. Ε. Καστοριάς), που ευρίσκετο εις την αρχαία Ελληνική Άνω Μακεδονία (νυν Δυτική Μακεδονία).
Ονόματα : ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΗΛΕΚΤΡΑ
Ως ανεφέρθη ανωτέρω, ο σκύφος τούτος κοσμεί το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
- Στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι ευρίσκεται χάλκινο ειδώλιο, Γεωμετρικής εποχής (1.000 π.Χ.-800 π.Χ.), που παριστά τον Μινώταυρο.
Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών ευρίσκεται χάλκινο ειδώλιο, Γεωμετρικής εποχής (1.000 π.Χ.-800 π.Χ.), που παριστά τον Θησέα.
- Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μονάχου της Γερμανίας ευρίσκεται αρχαίο ελληνικό αγγείο του 5ου αιώνος π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στο οποίο υπάρχει ερυθρόμορφη απεικόνιση-αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία αυτή παριστάνεται ο Οδυσσέας στο νησί των Φαιάκων, την Κέρκυρα, κατά την επιστροφή του σ΄ αυτό. Συναντά την Ναυσικά, την βασιλοπούλα των Φαιάκων, η οποία παρουσιάζεται έκπληκτη και διστακτική μπροστά στον γυμνό ξένο. Κοντά στην Ναυσικά στέκεται η θεά Αθηνά.
- Στο Βρετανικό Μουσείο ευρίσκεται αγγείο, το οποίο φέρει αγγειογραφία. Η αγγειογραφία αυτή είναι ερυθρόμορφου ρυθμού και παριστάνει τον Οδυσσέα να αντιμετωπίζει δεμένος στο κατάρτι το μαγικό τραγούδι των Σειρήνων, οι οποίες παριστάνονται ως φτερωτές υπάρξεις με κεφαλή ωραίων γυναικών και σώμα αρπακτικού πουλιού. Δύο Σειρήνες διακρίνονται επάνω σε βράχους, δεξιά και αριστερά του πλοίου, και άλλη μια πετά επάνω από το πλοίο.
- Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βερολίνου της Γερμανίας ευρίσκεται αρχαίο ελληνικό αγγείο, ερυθρόμορφου ρυθμού, στο οποίο υπάρχει ερυθρόμορφη απεικόνιση – αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία αυτή παριστάνονται οι μνηστήρες της Πηνελόπης οι οποίοι πανικόβλητοι προσπαθούν να σωθούν από τα φονικά βέλη του Οδυσσέα. ΄Ενας μνηστήρας βάζει ως ασπίδα προστασίας του ένα τραπέζι, άλλος μνηστήρας ευρίσκεται σε ανάκλιντρο, έπιπλο ει είδει καθίσματος με ράχη, στο οποίο μπορεί κάποιος να πλαγιάσει, και ζητεί έλεος. Ένας τρίτος φαίνεται κτυπημένος από βέλος του Οδυσσέα και το σώμα του λαμβάνει κλίση πτώσεως επί του εδάφους.
- Στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στην Βιέννη της Αυστρίας ευρίσκεται ελληνικό αγγείο, ερυθρόμορφου ρυθμού, στο οποίο υπάρχει ερυθρόμορφη απεικόνιση – αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία αυτή παριστάνεται η Δίκη, θυγατέρα της θεάς Ειρήνης, να κτυπά την Αδικία.
- Στο Μουσείο Λούβρου της Γαλλίας ευρίσκεται ελληνικός αμφορέας του 500 π.Χ. ερυθρόμορφου ρυθμού, ο οποίος φέρει ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Στην αγειογραφία αυτή υπάρχει απεικόνιση, συμφώνως πως την οποία παριστάνεται ο πλούσιος Κροίσος επάνω σε στοίβα από ξύλα και είς εργάτης κρατώντας πυρσούς ετοιμάζεται να βάλει φωτιά στον πυργίσκο αυτόν των προς πυρά ξύλων. Σύμφωνα με την παράδοση ο Κροίσος βασιλεύς των Λυδών καταδικάστηκε σε θάνατο επί της πυράς από τον Κύρο, βασιλέα των Περσών, μετά την ήττα του από τον Κύρο. Ο Κροίσος σώθηκε την τελευταία στιγμή. Είπε στον Κύρο : «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Ο Κύρος φοβούμενος μήπως και ο ίδιος έχει μελλοντικά ίδιο ή παρόμοιο θάνατο τον άφησε ελεύθερο.
«Μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Συμπληρώνω στη φράση αυτή: «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε και μηδένιζε». Συνήθως, έναν επαίτη, ζητιάνο, οι άνθρωποι τον λοιδωρούν ή αδιαφορούν για την παρουσία του προσπερνωντας τον αδιάφορα. Σε μία χώρα, λοιπόν – το ακούσαμε στις ειδήσεις προ ετών – ένας επαίτης, λίγο πριν αποβιώσει, προσέφερε όλο τον πλούτο του από την επαιτεία του στο Κράτος του, για να ιδρυθεί Ορφανοτροφείο!
Μια ζωή επαίτης ο ίδιος, ζούσε μεν φτωχά, συγκέντρωνε όμως σχεδόν ακέραια τα χρήματα της επαιτείας του και καθώς συγκεντρώθηκε ογκώδες ποσό ικανό προς ίδρυση ολόκληρου Ορφανοτροφείου, το διέθεσε, το προσέφερε στην Κοινωνία, για την επίτευξη του εν λόγω έργου, το οποίο και υλοποιήθηκε.
Άντε να ξεχάσεις αυτήν την είδηση εφ΄ όρου ζωής.
Μηδένα λοιπόν μακάριζε και μηδένιζε προς του τέλους του.
- Στο Μουσείο Κωνσταντινουπόλεως ευρίσκεται μαρμάρινη σαρκοφάγος. Είναι έργο του 350 π.Χ. που έχει ελληνικά ιωνικά χαρακτηριστικά με ανάγλυφη παράσταση κιόνων και πενθίμων γυναικών. *Ερευνητής – μελετητής – αναλυτής
16-7-2026
