Επικήδειος λόγος του τ. Δημάρχου Γρηγόρη Τσιούμαρη, για τον Κώστα Μαρόπουλο:
διαβάστε σχετικά: Έφυγε από τη ζωή ο Κωνσταντίνος Γρηγοριάδης (Μαρόπουλος)
Με μεγάλη συγκίνηση προσήλθαμε σήμερα εδώ υπο την Αγία Σκέπη της Παναγίας μας να προσευχηθούμε για την ανάπαυση της ψυχής του αγαπημένου μας εκλιπόντος Κωνσταντίνου.
Η παρουσία τόσων πολλών συγγενών και φίλων δίνει το δείγμα της προσωπικότητας του κεκοιμημένου μας αδερφού μας που για πολλά-πολλά χρόνια ομόρφαινε την καθημερινότητά μας με την παρουσία του και τις δραστηριότητές του στην ευρύτερη περιοχή.
Συμπληρώνοντας 88 χρόνια ζωής και μετά την μεγάλη δοκιμασία που του ζήτησε ο Θεός να υπομείνει στα τελευταία χρόνια της ζωής του φεύγει σήμερα από κοντά μας με προορισμό την γειτονιά των αγγέλων που ο ίδιος δρομολόγησε με τον έντιμο και καλωσυνάτο βίο του στην κοινωνία μας.
Αλλά και τα παιδικά του χρόνια δεν ήταν εύκολα αφού έζησε κι αυτός τις κακουχίες και την ταλαιπώρια των προσφυγικών οικογενειών της εποχης.
Παρ’ όλα αυτά κατόρθωσε να ορθοποδήσει και να ανδρωθεί σ έναν δακτυλοδεικτούμενο Ανθρωπο, Οικογενειάρχη ,κι επιχειρηματία της περιοχής μας.
Τον θυμάμαι από παιδί και τον θυμόμαστε όλοι μας το πόσο μαχητικός ,διεισδυτικός και ορμητικός ποδοσφαιριστής υπήρξε στην μεγάλη και ξακουστή τότε ομάδα του Άρη Πτολεμαΐδας , με τον Αιμίλιο Θεοφανίδη και τ’ άλλα παλικάρια που με τους αγώνες τους έκαναν να παραμιλάει όλη την χώρα.
Ξεχώριζε για την δίψα του για διάκριση στον αθλητισμό και στην συνέχεια στην ζωή του.
Δυστυχώς το ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή δεν είχε τα σημερινά ουρανοκατέβατα εκατομμύρια και ο Κώστας αναγκάστηκε να ξενιτευτεί στην Γερμανία όπου και μετά από 7 χρόνια σκληρής δουλειάς επέστρεψε και άνοιξε την επιχείρηση του ζαχαροπλαστείου που με σήμα κατατεθέν την εντιμότητα και με κεφάλαιο την σκληρή δουλειά του κατόρθωσε να διακριθεί στις κορυφαίες του είδους στην πόλη μας.
Αξιοσημείωτο είναι πως παρά την κούρασή του εύρισκε χρόνο και πήγαινε όποτε χρειαζόταν να βοηθήσει και το οικογενειακό περίπτερο του πατέρα του απέναντι από την επιχείρηση του.
Η αποδοχή του από την κοινωνία μας ως Ανθρώπου κι Επαγγελματία τον οδήγησε και στην πορεία της προσφοράς μέσα από τα κοινά του τόπου και ξεκινώντας με τον αείμνηστο Ανέστη Σπανίδη, συνέχισε με τον επίσης αείμνηστο Πέτρο Τόττη, εκλεχτηκε και πάλι με τον αγαπητό Κοσμά Πουγαρίδη και έβαλε τέλος στην πετυχημένη πορεία του με την Δημοτική μας Αρχή του 2003-2006 κατακτώντας επάξια τον τίτλο του μακροβιότερου Δημοτικού Συμβούλου της περιοχής μας απ όπου και αποχώρησε αφήνοντας ως παρακαταθήκη μια μεγάλη προσφορά αλλά και συνεχιστή του έργου του τον γαμπρό του και Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων Σάκη Βούρα,
Ο εκλιπών Κωσταντίνος είχε λοιπόν όλες τις προϋποθέσεις που απαιτεί η κοινωνία μας για να ψηφίσει στην ανώτερη βαθμίδα της διοίκησης και να εκλέγεται συνεχώς κι αδιαλείπτως για τόσα χρόνια…
Εντιμότητα , ήθος, Σεβασμό, Αγάπη , Σεμνότητα, Επαγγελματική και Κοινωνική καταξίωση, Ενδιαφέρον και λέσεις στα προβλήματα των συμπολιτών μας , ασταμάτητη εργασία και κυρίως υπολογισμό μέχρι τσιγκουνιάς θα έλεγα της σπατάλης του Δημοσίου χρήματος.
Ένα ήταν το «Αρνητικό» του σε εισαγωγικά.
Δεν υπήρξε Ρουσφετολόγος.
Μ ένα κοφτό ΝΑΙ ή ΟΧΙ ξεκαθάριζε πως μπορεί να βοηθήσει προς την σωστή και Νόμιμη κατεύθυνση προασπίζοντας το συμφέρον του Δήμου και όχι μεμονομένων και περίεργων περιπτώσεων.
Θα σας αναφέρω μόνο το γεγονός που παραμονές εκλογών του 2006 ο κυρ-Κώστας ξεσηκώθηκε να μαζέψει τα χρέη των καταστημαρχών εστίασης. Τόσο ΑΓΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Χρειάστηκε να καταβάλλω φιλότιμες προσπάθειες για να τον πείσω πως αυτά τα πράγματα προεκλογικά έχουν τεράστο κόστος. Τόσο Αγνος Ανθρωπος. Κι ευτυχώς τελικά τον πείσαμε όλοι μαζί να δώσει μια παράταση λίγων ημερών και να υλοποιήσει την απόφασή του μετά τις εκλογές.!!!
Τίμησε την θέση του Αντιδημάρχου Λαικης Αγοράς και καταστημάτων Εστίασης όσο λίγοι πρώην και μετέπειτα συνάδελφοί του.
Της πιο δύσκολης Αντιδημαρχίας που έλεγε κι ο αείμνηστος συνάδελφός του Σούλης Δημάκης,
Μπορώ να βάλω το χέρι μου στο Ευαγγέλιο και να πώ πως κανένας έμπορος από την Λαική Αγορά δεν θα τόλμησε ποτέ να του προσφέρει έστω κι ένα μήλο εις ένδειξιν καλοπροαίρετης και αγαστής συνεργασίας.
Ο Κώστας ήταν αυστηρός με τον κόσμο και πολύ περισσσότερο με τον εαυτό του και αυτό το ήξεραν οι πάντες,
Αλλά και στην Σεμνότητά του δεν τα πήγαινε καλύτερα.
Δεν πιστεύω πως υπάρχει συμπολίτης μας που να τον θυμάται να κυνηγάει πρώτες θέσεις και φώτα προβολής δημοσιότητας. Ήταν μαθημένος να συνυπάρχει με τους ανθρώπους και χορτάτος από Δόξα και μεγαλεία…
Ο Κωσταντίνος Γρηγοριάδης (Μαρόπουλος) αφήνει ένα έντονο και μεγάλο Θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία μας και μακάρι ν’ αφήσουμε και μείς κάτι λίγο από αυτό το δικό του.
Ο αείμνηστος είχε την ευλογία να έχει σύζυγο την αξιολάτρευτη Ελένη από την γνωστή οικογένεια των νοικοκυραίων ΚΟΛΕΤΣΑ κι απέκτησαν 2 αξιόλογα τέκνα.
Την φιλόλογο ΕΛΙΣΑΒΕΤ σύζυγο του Αντιδημάρχου μας Σάκη Βούρα
Και τον ορθοπεδικό γιατρό Παύλο που δραστηριοποιείται στον Βόλο.
Τούς ευχόμαστε τα θερμά μας συλλυπητήρια και ο Ύψιστος να τον αναπαύει αιωνίως (πού αλλού;)…Εν σκηναίς Δικαίων, αφού Δίκαιος υπήρξε σ’ όλη του την ζωή…
