‘-Γεια σου Γιάννε. Άργησες σήμερα…
-Ναι Χάμπο. Είχα να πληρώσω λογαριασμούς, κατ’ ψώνια στο Super Market, στο μανάβη…καθυστέρησα πολύ. Τώρα ξεμπέρδεψα!
-Εμείς το καφεδάκι το ήπιαμε πάντως.
-Έεε, βέβαια Κάκκο, δώδεκα και η ώρα…Δεν είναι για καφέ.
-Να πω μια ιδέα; Όπως κάνει και πολύ ζέστη…για τσίπουρο πάντως δεν είναι. Αλλά για καμιά μπιρίτσα…Τι λέτε;
-Πολύ καλή ιδέα Χάμπο. Να πούμε δυο μπίρες για τους τρεις, καλά είναι;
-Καλά είναι Κάκκο. Μην το παρακάνουμε…Πετράκη, δύο παγωμένες μπίρες και μεζεδάκι. Κασεράκι, ε;
-Καθαρά να φέρω τρία έτσι;
-Ναι Πετράκη γεια σου. Τρία καθαρά. Τρεις είμαστε!
………………….
-Και δε μου λες Γιάννε; Προψές που πηγές Θεσσαλονίκη, με τ’ αμάξι πηγές;
-Έ ναι Κάκκο. Με τ’ αμάξι πήγα κι ήρθα αυθημερόν. Το είχαμε πει αυτό για…
-Ακόμη τσουλάει ε;
-Τσουλάει Χάμπο. Δεκαοχτώ χρονών αυτοκινητάκι είναι, αλλά τη δουλειά του την κάνει.
-Και σαν τι νέο είδες στο ταξίδι, στη Σαλονίκη, ε Γιάννε;
-Να σου πω Χάμπο. Όλα τ’ άλλα λίγο – πολύ ίδια είναι. Εκείνο που είν’ καινούργιο, για μένα δηλαδή, το όσο πήγα κι ήρθα τα τελευταία δύο – τρία χρόνια, το όλον πέντε – έξη φορές δηλαδή, είναι ενα καινούργιο κόλπο στην εθνική οδό…
-Τι είν αυτό Γιάννε; Τι καινούργιο κάνουνε στην εθνική; Για πε κι εμάς…
-Τι να πω βρε Κάκκο; Αυτό που είδα ξανά και ξανά, δε το πολυκατάλαβα να πω την αλήθεια!
-Αν δε το κατάλαβες κι εσύ που είσαι και δέσκαλον Γιάννε, τότε τι να πουν κι οι άλλοι;
-Ξέρω κι εγώ βρε Χάμπο; Δεν μπορεί. Κάποιος θα το καταλαβαίνει αυτό που κάνουν. Αλλιώς ποιος ο λόγος να το κάνουν;
-Σαν τι κάνουν Γιάννε. Πε, τι είδες;
-Κάνουν, ας πούμε, δημόσια έργα στην εθνική οδό Κάκκο.
-Άαα. Μπράβο. Τι κάνουν δηλαδή; Ρίχνουν άσφαλτο; Βάφουν τις λωρίδες, τα τούνελ;
-Κλείνουν λακούβες; Αλλάζουν λάμπες; Βάζουν πινακίδες;
-Αμ αυτό είν’ το περίεργο! Βλέπω, πάντα, σε κάποια σημεία, κάθε φορά που πάω κι έρχομαι, μία εδώ και μια εκεί βάζουν αυτά τα σήματα!
-Ποια σήματα Γιάννε;
-Ξέρεις Χάμπο. Αυτά τα σήματα που βάζουν όταν κάνουν έργα! Για να προσέχεις δηλαδή, να μην πέσεις πάνω στα έργα!
-Δηλαδή τι; Τι σήματα Γιάννε;
-Ξέρεις τώρα Κάκκο. Κώνους βάζουν. Πορτοκαλί κώνους με άσπρες ρίγες που φωσφορίζουν. Σήματα που λεν, “Αργά, εκτελούνται έργα”, άλλα που γράφουν με λαμπάκια, “Προσοχή η αριστερή λωρίδα κλειστή σε δύο χιλιόμετρα και σε μήκος δύο χιλιομέτρων”, τέτοια!
– Κι είναι πολλά τα σήματα Γιάννε;
-Πολλά Χάμπο. Χιλιόμετρα…
-Μπράβο! Και κάνουν τόσα έργα; Σε τόσα χιλιόμετρα;
-Αμ εδώ σε θέλω Χάμπο! Τόσο σύμπτωση; Εγώ τουλάχιστον, ποτέ δεν πέτυχα να κάνουν κάτι! Το σίγουρο που είδα όλες τις φορές, είναι που τους είδα να βάζουν τα σήματα και τους κώνους! Ένα αυτοκίνητο και δύο – τρεις εργάτες. Ή μόνο τα σήματα και κανείς!
-Ναι ε; Χιλιόμετρα;
-Χιλιόμετρα!
-Και τι έργα είν’ αυτά βρε Γιάννε;
-Ξέρω γω βρε Χάμπο. Να πω … είν’ έργα σήμανσης;
