-Η Δημοτική βιβλιοθήκη, σε κάθε πόλη πρέπει να είναι το κόσμημά της, σημείο αναφοράς της κουλτούρας και του πολιτισμού της. Και είναι πολιτισμός και κουλτούρα αυτό που μένει και κρατάει ζωντανή μια πόλη, μια χώρα, ακόμα κι όταν όλα έχουν συντριβεί και χαθεί ….
-Η Δημοτική βιβλιοθήκη πρέπει να ενισχύει το έργο των σχολείων, να ψυχαγωγεί και να επιμορφώνει. Να παρέχει υπηρεσίες που θα καλύπτουν τις πνευματικές ανάγκες των πολιτών, να καλλιεργεί προσωπικότητες ,να πληροφορεί, να προσπαθεί να είναι μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ατόμων με ίδιες ή διαφορετικές αναζητήσεις, διαθέτοντας όχι μόνο ποικίλα βιβλία, αλλά και έντυπα ιστορικά, εφημερίδες, αφίσες.
– Να προβάλει ταινίες μορφωτικού περιεχομένου να διοργανώνει εκθέσεις και διαλέξεις, να συντηρεί τμήμα δίσκων και C.D. καλής μουσικής, να διαθέτει χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία του τόπου, να προωθεί την γνώση, την καλλιτεχνία, το ενδιαφέρον για το βιβλίο , την ΑΓΑΠΗ και τον ΣΕΒΑΣΜΟ για την ιδιαίτερη πατρίδα.
-Ακούραστα πέραν του τυπικού ωραρίου να δημιουργεί δράσεις για παιδιά και ενήλικες, να διοργανώνει ποιητικές βραδιές ή μουσικά βράδια, παρουσιάσεις βιβλίων, κ.α.
-Να είναι ο περίπατος, η χαλάρωση και η ψυχαγωγία των δημοτών, να είναι φάρος φωτεινός, ανάπαυλα και ποιότητα ζωής!
-Μια έρευνα στο διαδίκτυο μας φέρνει μπροστά σε φωτεινά παραδείγματα:
-Δημόσια Βιβλιοθήκη Βεροίας βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών και από το ίδρυμα Γκέιτς, δημιούργημα ενός σημαντικού Βεροιώτη ,του Γιάννη Τροχόπουλου, που κατάφερε να κάνει λάτρεις του βιβλίου 33.000 δημότες εγγεγραμμένους .
-Η Δημοτική Κοβεντάρειος Βιβλιοθήκη Κοζάνης, ιστορική και διάσημη όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στα Βαλκάνια.
-Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας Βασίλης Βασιλικός με πρωτοπόρες δράσεις και άψογη οργάνωση, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Γρεβενών, η Ζωσιμαία Κεντρική ιστορική Δημόσια βιβλιοθήκη Ιωαννίνων, κ.α.
-Κτήρια εκσυγχρονισμένα, αξιοπρεπή, λαμπερά που θέλγουν τον Δημότη να τα επισκεφτεί, που τον κάνουν περήφανο, τον αξιολογούν, δίνουν ταυτότητα ποιότητας στην πόλη του, του προσφέρουν μια ευκαιρία να εισβάλει σε ένα κόσμο όμορφο διαβάζοντας (και όχι μόνο), να ταξιδέψει, να στοχαστεί, να διαμορφώσει άποψη, να βελτιώσει το μορφωτικό και το κοινωνικό του επίπεδο.
–Βιβλιοθήκη ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑΣ… Υποτονική και υποβαθμισμένη, «έρημη και σκότεινη» τ’ απογεύματα , δέχεται το ανελέητο καθημερινό βανδαλισμό από τους γνωστούς –αγνώστους, πόσα χρόνια τώρα ,δημιουργώντας αποτροπιασμό στον κάθε περαστικό ντόπιο και ξένο, με την αδιαφορία και την ανοχή ΟΛΩΝ υπευθύνων και μη. Μια εικόνα χίλιες λέξεις….
Ένα κτήριο διατηρητέο, που θα μπορούσε να στέκει πανέμορφο μέσα στην καταπράσινη φύση του Παλιού πάρκου, μοιάζει με κουφάρι άλλων εποχών ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ γδαρμένο, μουτζουρωμένο με συνθήματα και βρομόλογα, με τις ατέλειωτες επισκέψεις –επιθέσεις κάποιων ανάγωγων, που έχουν μάθει να είναι αγενείς και βάνδαλοι λόγω ανοχής των αρμοδίων, έλλειψης παιδείας, νέοι & νέες που υποβαθμίζουν το οικογενειακό τους επίπεδο. Σαν τσαμπιά σκαρφαλωμένα παιδιά στα παράθυρα , με κραυγές άναρθρες, με άστοχα-άγαρμπα τρεχαλητά , άσεμνες χειρονομίες, οχλαγωγία, μουσική με στίχους χυδαίου περιεχομένου στη διαπασών, καβγάδες, τσαμπουκάδες, παλέματα, σπασμένα μπουκάλια-σκουπίδια…
-Όσοι πέρασαν από εκεί γνωρίζουν. Όσοι ζούνε εκεί γύρω υποφέρουν. Και όσοι θα θελαν να πάνε εκεί, το αποφεύγουν…. – Η μουντζουρωμένη φωτογραφία της Βιβλιοθήκης στο διαδίκτυο ,που μπορεί να κάνει και τον γύρο του κόσμου, είναι μια απόδειξη της κουλτούρας και του πολιτισμού της πόλης μας… είναι μία από τις χίλιες λέξεις…
