Πρόσφατα στην Βαρκελώνη έσπασα το πόδι μου, όπου έπρεπε επειγόντως να χειρουργηθώ.
Ο μηχανισμός υγείας στην Ισπανία ευρυθμος, ακαριαίος και λειτουργικός. Με ένα απλό τηλεφώνημα το ΕΚΑΒ (εθνικόκέντρο άμεσης βοήθειας) άμεσα διαθέσιμο ήρθε στο σπίτι μου για τη διακομιδή μου στο νοσοκομείο. Εκεί επιτελείο γιατρών με περίμεναν για να με φροντίσουν αμέσως. Ορθοπεδικος, χειρουργός, ακτινολόγος, αποφάνθηκαν… Ποδοκνημική επέμβαση…..
Επιθυμούσα να επιστρέψω στην Ελλάδα, αλλά οι γιατροί δεν μου επέτρεπαν. Μου έκαναν εισαγωγή σε χώρο δύο ατόμων, όπου ο ένας δεν βλέπει τον άλλον με τη διαχωριστική κουρτίνα. Με το γύψο στο πόδι έπρεπε να παραμείνω επί 8ημερο ,να υποχωρήσει η φλεγμονή και μετά να χειρουργηθώ.
Πέρα από τους έντονους πόνους έχω την έννοια του πώς θα συνεννοηθώ με το προσωπικό αγνοώντας την γλώσσα τους. Ομως όλα γίνονται απλά, όταν υπάρχει καλή διάθεση. Οι νοσηλευτές με τη γλώσσα του σώματος, το χάδι, το χαμόγελο με κάνουν αυτό στιγμή να νιώσω όμορφα και οικεία.
Είναι πρόθυμοι να με υπηρετήσουν.
Χαμογελούν αυτοί, αλλά και εγώ ξεχνώντας τους πόνους μου.
Ήταν βράδυ. Μου φέρνουν ένα μεγάλο δίσκο με πέντε πιάτα . Σαλάτα , φαγητά λογής λογής. Αναρωτιεμαι, αν πρέπει να τα φάω, όλα λιμπιστα , πιάτα gourmet, αλλά αντιβαίνει στις ελληνικές νοσοκομειακές συνήθειες, που για βραδινό σερβίρουν σουπιτσα, γιαουρτακι, άντε και καμιά κρεμουλα. Διατυπωνω την απορία μου και μου απαντούν ότι ο ασθενής επιβάλλεται να τρώει γερά, για ανάρρωση. Εξ άλλου από τις 7μμ μέχρι τις 11 το βράδυ, που θα περάσουν για τις μετρήσεις, ήδη θα επέλθει η χώνεψη, χωρίς βάρος στο στομάχι. Λυνονται οι απορίες μου. Εδω στην Ελλάδα μας έχουν πείσει για το αντίθετο, Κατάλαβα….για να δικαιολογήσουν την καταραμένη φτώχεια μας σε όλα τα επίπεδα.
Όλα τα αναλώσιμα υλικά στην Ελλάδα με το σταγονόμετρο. Χαρτι να στρώσουν για μια ακτινογραφία θα κόψουν ένα κομμάτι, μόνο για το κεφάλι ως πιο ευάλωτο στα μικρόβια, λες και το κορμί δεν διατρέχει κίνδυνο. Τι να πεις;
Απεναντίας στην Ισπανία όλα για τον ασθενή. Τα υποσεντονα καλύπτουν όλο το κρεβάτι και τα αλλάζουν στην διάρκεια της ημέρας.
Αλλά το εκπληκτικό !!!!!!… κάθε μέρα μπάνιο, λούσιμο, πάνω στο κρεβάτι σε αφθονία τα πλαστικά σεντόνια με αλλαγή νοσοκομειακής πιτζάμας, για να νιώθει ευεξία ο ασθενής!!!!!!! Πρωτόγνωρα πράγματα, άγνωστα στην Ελληνική πραγματικότητα.
Με διακατείχε η έννοια ότι με την επιστροφή μου στην Ελλάδα….τον κούκο θα πλήρωνα αιδονι.
Όμως ευτυχώς οι σκέψεις μου αυτές διαψεύστηκαν. Ουτε φραγκο. Απλα είχα όλες στις υπηρεσίες ως Ευρωπαίος πολίτης και όπως συνάδει προς κάθε ασθενή.
Την ώρα του χειρουργείου οι γιατροί με ενημέρωσαν για όλα τα σχετικά. Πληρως ενημερωμένη για το κάθε τι, καθώς και μετά από αυτό.
Καλοσύνη, κατανόηση και συμπάθεια για το πρόβλημα από γιατρούς και νοσηλευτές, που ήταν στη διάθεσή μας όλες τις ώρες. Πιστοι στα ραντεβού κάθε φορά, στην ώρα τους όλοι, χωρίς να περιμένουμε στο ελάχιστο, φαινόμενο που δυστυχώς εδώ στην πατρίδα μας σαν ξένοι, δεν ισχύουν τα καθορισμένα ραντεβού, ελλείψει γιατρών και νοσηλευτών.
Δυστυχώς οι κυβερνώντες μας στα κανάλια κάθε μέρα διατυμπανίζουν ότι το σύστημα υγείας βελτιώνεται, λες και αγνοούν την πραγματικότητα. Εδω μόνον οι πλούσιοι μπορούν να έχουν καλή περίθαλψη, παρότι επιβάλλεται να αποτελεί κοινωνική παροχή, με ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική κάλυψη, με δυνατότητα στον καθένα να έχει ποιοτική πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.
Δυστυχώς πρώτα η παιδεία μας και μετά η πολιτική της υγείας στην χώρα μας διαπρέπουν στην αναποτελεσματικότητα. Οι ιθύνοντες αυτού του τόπου ας παραδειγματιστουν από τα καλύτερα ευρωπαϊκά συστήματα στο χώρο της υγείας, για να νιώσουν οι πολίτες εμπιστοσύνη και σιγουριά ότι θα έχουν νοσοκομεία στη διάθεσή τους και στην ώρα τους και όχι τη μακρά αναμονή, που ως εξαναγκάζει τη στροφή στις ιδιωτικές κλινικές και υπηρεσίες.
Όλοι μας τις έχουμε ανάγκη, πλούσιοι και φτωχοί.
