Οι εκλογές που πέρασαν θεωρώ πως ξεκαθάρισαν σε κάποιο βαθμό το πολιτικό τοπίο που θα βιώσουμε ως πολίτες τα επόμενα χρόνια. Σίγουρα, κερδισμένος των εκλογών ,μπορεί να θεωρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Τουλάχιστον φαινομενικά. Και αναφέρω φαινομενικά, διότι πήρε πάνω από 320 χιλιάδες ψήφους λιγότερες, σε σχέση με τις εκλογές του Ιανουαρίου. Πρακτικά ο ΣΥΡΙΖΑ αποδοκιμάστηκε από μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος και η πτώση του σε ψήφους σε σχέση με πριν 7 μήνες, υπήρξε τεράστια. Ωστόσο πρακτικά διατήρησε τη διαφορά του με την δεύτερη ΝΔ, στα επίπεδα του Ιανουαρίου. Και αυτό είναι που τον μεταφράζει σε νικητή.
Για την (σχετική) επιδοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχω να αναφέρω πολλά πράγματα. Αφού απαλλάχτηκε από τους δραχμιστές του αίσχους και της δημαγωγίας (βλ. Λαϊκή Ενότητα), μετατράπηκε σε αυτό που φαίνεται πως τον ήθελε μεγάλη μερίδα του κόσμου: Το επόμενο ΠΑΣΟΚ. Το «παλιό καλό» ΠΑΣΟΚ του κρατικισμού, της δημαγωγίας, και των συντεχνιών που γνωρίσαμε την δεκαετία του 1980. Εκείνο το ΠΑΣΟΚ του οποίου η πολιτική έθεσε κυρίως τις βάσεις, για να φτάσουμε στην σημερινή πτώχευση της Ελλάδας. Ο κόσμος αυτό το γνωρίζει. Δυστυχώς όμως φαίνεται πως για μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του, ο κύριος λόγος που τον ψήφισαν ήταν ένας: Να μην εκλεγεί η ΝΔ. Η λαίλαπα που βιώσαμε με την καταστροφική διακυβέρνησή του σε 6 μήνες, μάλλον πέρασε σε δεύτερη μοίρα για πολλούς. Μάλλον βιώνουμε ακόμα ένα τυπικό παράδειγμα, όπου ο κομματικός φανατισμός και ψευδοδιαχωρισμός, υπερβαίνει τα αυστηρώς ορθολογιστικά κριτήρια που σε κανονικές συνθήκες θα οδηγούσαν σε δεδομένη καταψήφισή του. Εύχομαι στον ΣΥΡΙΖΑ καλή διακυβέρνηση, και κυρίως του εύχομαι αυτή η διακυβέρνηση να μην έχει καμιά σχέση με την απόλυτα τραγική διακυβέρνησή του, τους προηγούμενους μήνες.
Όσον αφορά την ΝΔ, εκεί η «επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά». Αφού η Ελλάδα βίωσε τον απόλυτο εφιάλτη τους μήνες διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, και αφού το κόμμα απαλλάχτηκε από το «βαρίδιο» που ονομάζονταν Σαμαράς, είχαμε το εξής απίστευτο αποτέλεσμα: Η ΝΔ να λάβει πάνω από 200 χιλιάδες ψήφους λιγότερες, σε σχέση με πριν λίγους μήνες!
Το πρόβλημα της ΝΔ είναι κυρίως το εξής: Το κόμμα έχει χάσει παντελώς την επαφή του με τον λαό, κυρίως για έναν λόγο: Λειτουργεί εδώ και χρόνια ως ένα κλειστό οικογενειακό κλαμπ «βολέματος» και «διαμοιρασμού θέσεων». Πέραν των 2-3 αρχηγικών ομάδων που το διοικούν εναλλάξ, δυστυχώς βλέπουμε το απαράδεκτο φαινόμενο της πρακτικής άρνησης του κόμματος να βάλει νέα και άφθαρτα άτομα στα ψηφοδέλτια ολόκληρης της χώρας. Στις περισσότερες εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας, βλέπουμε τους ίδιους βουλευτές να στηρίζονται και να εκλέγονται ξανά και ξανά, εδώ και χρόνια. Αν δεν αποφασίσει η ΝΔ να ανανεωθεί κατ’ ουσίαν, είναι καταδικασμένη να αφανιστεί πολιτικά. Η εκλογική βάση της ΝΔ κουράστηκε να βλέπει τους ίδιους και τους ίδιους παντού. Η ΝΔ στις εκλογές του 2004 πριν μια δεκαετία, έλαβε 61 χιλιάδες ψήφους στην περιοχή της Κοζάνης. Και στις εκλογές της προηγούμενης εβδομάδας έλαβε περίπου 24 χιλιάδες. Μέσα σε μια δεκαετία απώλεσε τα 2/3 της δύναμής της, μόνο στην περιοχή μας. Πρέπει επιτέλους ορισμένοι να καταλάβουν, για ποιον λόγο κινδυνεύουν να αφανιστούν και ως κόμμα αλλά και ως πολιτικές οντότητες.
Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως έλαβε αυξημένα ποσοστά, αποκλειστικά λόγω της μη καθόδου του Παπανδρέου σε σχέση με πριν 6 μήνες. Προσωπικά, θεωρώ πως δεν έχει κανένα πολιτικό μέλλον. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες παρουσίασαν μια αυξημένη ανθεκτικότητα μπαίνοντας τελικά στην βουλή. Είναι γεγονός ότι έλαβαν περισσή στήριξη από τους κρατικούς μηχανισμούς, λόγω της συμμετοχής τους στην κυβέρνηση. Στην περιοχή της Π.Ε. Κοζάνης έλαβαν ακόμα περισσότερη στήριξη… Αν δεν ξαναγίνουν σύντομα εκλογές, προσωπική μου άποψη είναι πως δεν θα τους ξαναδούμε στην βουλή. Το ίδιο ισχύει και για Το Ποτάμι, το οποίο καταβαραθρώθηκε πολιτικά. Ο γενικόλογος πολιτικός λόγος, το επιτηδευμένο «αριστερίστικο lifestyle», και οι πιθανολογούμενες διασυνδέσεις με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, φαίνεται πως έπαιξαν τον ρόλο τους.
Για το τέλος αφήνω το κόμμα μου, την Ένωση Κεντρώων. Μέσα από μια απίστευτη εκστρατεία λάσπης και κατασκευασμένων δημοσκοπήσεων, κατάφεραν να ρίξουν το ποσοστό του κόμματος στο 3,5%, μόλις την τελευταία εβδομάδα. Η άποψη του κόσμου για τον Β. Λεβέντη ήταν πως επρόκειτο για έναν περιθωριακό πολιτικό. Κυρίως λόγω κάποιων απρεπών εκφράσεων που ξεστόμισε σε μια κατάσταση (δικαιολογημένης) οργής, σε μια και μοναδική τηλεοπτική εκπομπή πριν 12 χρόνια, την ημέρα που του έκλειναν φασιστικά το κανάλι του. Το πραγματικό ποιόν του προέδρου Β. Λεβέντη, το ηθικό του ανάστημα, η τιμιότητά του και η καθαρότητα των απόψεών του, θα φανούν ξεκάθαρα στη μεγάλη μερίδα του κόσμου, τους επόμενους μήνες. Η Ένωση Κεντρώων υπήρξε το μοναδικό κόμμα στην ιστορία της μεταπολίτευσης, που εκλέχτηκε χωρίς να υποσχεθεί τίποτα παρά μόνο περικοπές προνομίων. Το μόνο κόμμα που είπε ξεκάθαρα την πικρή αλήθεια, χωρίς να υπολογίζει μικροπολιτικό κόστος. Το μέλλον της είναι λαμπρό.
