-Κι έτσι που λες Γιάννε. Έχω να πάω σ’ ένα γάμο σε λίγο, γι’ αυτό και ντύθηκα καλά.
-Και τι ώρα είναι ο γάμος Χάμπο;
-Επτά η ώρα είν’ Γιάννε. Στο Ριζάρι είναι, στις επτά.
-Τα ξέρω τα παιδιά εγώ;
-Μπα. Δε το νομίζω Γιάννε. Μακρινος ανηψιός μου, απ’ το Ριζαρι είναι. Δεν έτυχε να γνωριστείτε…
-Σε βλέπω όμως Χάμπο…πολύ φίνα ντυμένο. Σκέτο φιγουρίνι είσαι!
-Να ‘σαι καλά βρε Γιάννε…Και να σου πω μιαν αλήθεια; Το κουστούμι που φοράω είναι…Αν μπορείς πες πόσων χρονών είναι το κουστούμι;
-Έτσι που το λες…μπορεί και να ‘ναι δέκα χρονών!
-Τι δέκα βρε Γιάννε; Τριάντα χρόνων είναι…μπορεί και παραπάνω! Βέβαια το ‘ραψε ο Σταμάτης. Σπουδαίος ράφτης ο Σταμάτης.
-Ποιήματα έραβε ο Σταμάτης Χάμπο…πάντως φαίνεται καινούργιο! Πρώτα – πρώτα είν’ μοντέρνο το κόψιμο. Είναι, κάπως, στενό…το σακκάκι έχει στενά πέτα και είν’ προς το κοντό…
-Δε το ξέρεις Γιάννε; Η μόδα κάνει κύκλους. Σε τριάντα χρόνια ξανάρχεται…
Πες το ψέματα! Είναι όμως και μπλε. Διαχρονικό! Είναι ένα πολύ καλό, μπλε κουστούμι! Πάντως κανείς στράκες. Πολύ σου πάει πάνω σου Χάμπο.
-Μπράβο βρε Γιάννε. Δε λυπάσαι τα καλά τα λόγια. Όχι σαν κάποιους άλλους…
-Χάμπο…θα σου πω το λόγο!
-Για πες λοιπόν Γιάννε.
-Ο λόγος Χάμπο είν’ η ζήλεια! Αυτός είναι!
-Ώστε η ζήλεια, ε Γιάννε;
-Ναι Χάμπο. Η καθαρή η ζήλεια. Μη κοιτάς. Η ζήλεια στους φίλους τους καλούς, τους…
-Τους πραγματικούς τους φίλους;
-Ά μπράβο Χάμπο. Στους πραγματικούς τους φίλους δε χωράει!
-Δε χωράει για. Τόσα καλά λόγια βρήκες και είπες για το κουστούμι!
-Θα σου πω κι άλλα, γιατί το έχω με μελετήσει…σε βάθος το θέμα! Το θέμα είναι Χάμπο, τα τρία στάδια της ζήλειας.
-Σώπα Βε Γιάννε. Έχει η ζήλεια τρία στάδια;
-Ναι Χάμπο. Και θα στα πω απ’ το κακό προς το χειρότερο.
-Για πες το πρώτο Γιάννε. Ας πούμε, αν κατάλαβα καλά, την πιο ελαφριά ζήλεια.
-Ά μπράβο. Σε βλέπει, λοιπόν, κάποιος και φοράς, ας πούμε, ένα κουστούμι. Αν τώρα αυτό δε σου πάει και πάρα πολύ…αν είν’ απλά ένα κουστούμι, θα σου πει ο ζηλιάρης: “Ωραίο το κουστούμι Χάμπο”.
-Έτσι θα πει, ε; Θα πει τη λέξη “ωραίο”.
-Ναι! Θα πει, γιατί δεν είν’ και τόσο ωραίο…Αλλά μέχρι εκεί. Όχι πολλά λόγια.
-Μπα; Κι αν είν’ καλύτερο απάνω μου του κουστούμι θα ‘ναι χειρότερη η ζήλεια;
-Ναι Χάμπο. Μετά, αν το κουστούμι σου πάει καλά, αν σου στρώνει, τότε ο ζηλιάρης θα πει ένα ξερό και μασημένη “Ωραίο”.
-Κι αν, λέμε αν, το κουστούμι μιλάει απάνω μου; Τότε τι Γιάννε;
-Αν το κουστούμι κάνει στράκες Χάμπο και αν είν’ τσισίτι, τότε ο ζηλιάρης βουβαίνεται Χάμπο. Τότε, βουβαίνεται!
