Ιδιαίτερα αιχμηρή ανακοίνωση εξέδωσε ο Σύλλογος Προστασίας Βεγορίτιδας διότι “γνωστοί άγνωστοι” όπως αναφέρει, εδώ και αρκετά χρόνια κατακαίνε τους καλαμιώνες περιμετρικά της λίμνης Βεγορίτιδας ειδικά προς την περιοχή της Άρνισσας, με αποτέλεσμα μία ανεπανόρθωτη ζημιά στην βιοποικιλότητα της περιοχής.
Ο Σύλλογος επίσης καταδεικνύει και το ζήτημα της ανοχής και της ατιμωρησίας από την πολιτεία.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Προστασίας Βεγορίτιδας αναφέρει τα εξής:
“Στην χώρα που ’’θυσιάζει’’ τα νιάτα της στα ιδιωτικοποιημένα τρένα, που καίει ότι ζωντανό υπάρχει, στην χώρα, που παραδίδει σε λήσταρχους, τους οποίους ονομάζει ‘’επενδυτές’’ το περιβάλλον, εν μέσω της Εθνικής μας Εορτής της 25 ης Μαρτίου, εμπρηστές έδρασαν και πάλι καίγοντας τους καλαμιώνες στην Άρνισσα, στη λίμνη Βεγορίτιδα.
Μια λίμνη σε μια περιοχή κατά φαντασία προστατευόμενη και υπό καθεστώς Natura 2000. Στο ετήσιο ραντεβού τους οι ‘’γνωστοί-άγνωστοι’’ καταπατητές
δημοσίων εκτάσεων, έκαψαν για μία ακόμη φορά τους καλαμιώνες της λίμνης, όπου αυτή την εποχή φωλιάζουν σπάνια και προστατευόμενα είδη. Και το κάνουν αυτό γιατί μπορούν. Οι αρμόδιες αρχές για την αντιμετώπιση τέτοιου είδους εγκληματικότητας, έχουν αποδειχτεί εντελώς ανίκανοι να συλλάβουν έστω έναν εμπρηστή! Εύκολα συμπεραίνει κανείς την ατιμωρησία και την ανοχή.
Έτσι παρακολουθούμε να εξελίσσεται μια τραγωδία εδώ και 30 χρόνια με καταπατητές, εγκληματίες εμπρηστές, ανεύθυνες τοπικές αρχές σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου. Περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, δημοτικά συμβούλια, αστυνομικές και πυροσβεστικές αρχές, δεν ξέρουν ,δεν είδαν, μπορούν.
Κάποιες από αυτές τις αρχές όμως μπορούν να στείλουν σε χρόνο ρεκόρ διμοιρίες ΜΑΤ, αστυνομικούς, όπως το έκαναν στο Μπλόκο του Νυμφαίου, όπου ενεργοί πολίτες υπερασπίζανε το περιβάλλον και τον τόπο τους από λήσταρχους ’’επενδυτές’’ των ανεμογεννητριών. Και βάλανε έλληνες αστυνομικούς να
τρομοκρατούν Έλληνες πολίτες που υπερασπίζανε τον τόπο τους, στην υπηρεσία ξένων συμφερόντων και των καρτέλ της ενέργειας.
Διαχρονικά οι δήμαρχοι Έδεσσας και Αμυνταίου παρακολουθούσαν να μετατρέπονται οι λίμνες της περιοχής τους σε λουτροκαμπινέδες, να μειώνεται ο όγκος των υδάτινων όγκων, να μολύνεται με τοξικά απόβλητα κι αυτοί να συνεδριάζουν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, να σπαταλούν δημόσιο χρήμα σε συσκέψεις για την σωτηρία των λιμνών. Σε πολύχρωμα φυλλάδια ο δήμος Αμυνταίου πχ παρουσιάζεται ως ο δήμος των 4 λιμνών, αποσιωπώντας πως αυτές κατάντησαν οι βόθροι των γύρω περιοχών.
Από κοντά και η ελληνική δικαιοσύνη ασθμαίνοντας σε ρυθμούς χερσαίας χελώνας ασχολείται εδώ και 3 χρόνια με την επιστημονικά τεκμηριωμένη μηνυτήρια αναφορά του συλλόγου προστασίας Βεγορίτιδας για την ρύπανση της λίμνης. Η ελληνική δικαιοσύνη τρέχει με ταχύτητες φωτός όμως όταν είναι να βγάλει παράνομες απεργίες και να δικαιώνει τα αρπακτικά των σπιτιών των φτωχών ελληνικών νοικοκυριών.
Τι κι αν καλέσαμε τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους ,τους επιθεωρητές περιβάλλοντος, τι κι αν τους υποδείξαμε καταπατημένες εκτάσεις με καλλιέργειες που φτάνουν μέχρι το νερό της λίμνης.
Η απάντηση τους ‘’δώστε μας ονόματα’’. Το ίδιο ακριβώς ακούμε και από τις αστυνομικές και πυροσβεστικές αρχές. Το ‘’δώστε μας ονόματα’’ όμως είναι η παραδοχή της ανικανότητας τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως ακόμα κι όταν δημοσιεύαμε μοναδικό στο είδος του τρακτέρ σε όλη την περιοχή να οργώνει εκτάσεις που την προηγούμενη νύχτα είχαν παραδοθεί στις φλόγες, οι αρχές ζητούσαν και πάλι από μας ονόματα. Ο σύλλογος προστασίας Βεγορίτιδας από την στιγμή της
ίδρυσης του μέχρι και σήμερα αγωνίζεται για την σωτηρία και διαφύλαξη του περιβάλλοντος.
Όλα αυτά τα χρόνια χορτάσαμε από υποσχέσεις και κούφια λόγια .Αγανακτούμε με τις αρμόδιες αρχές που ασχολούνται με το περιβάλλον μόνον όταν
πρόκειται να το παραδώσουν βορρά στα οικονομικά συμφέροντα. Η προστασία του περιβάλλοντος αλλά και της ίδιας της ζωής μας είναι υπόθεση που πρέπει να πάρουμε οι κάτοικοι της περιοχής στα χέρια μας. Χορτάσαμε ‘’προστάτες’ και ‘’σωτήρες. Χορτάσαμε δημόσιους οργανισμούς που μόνο στοχεύουν Σε ψεύτικες αναρτήσεις, ψεύτικες υποσχέσεις και κάλπικα όνειρα.
Ας αγωνιστούμε μαζί με τον ΣΠΒ για την σωτηρία και ανάδειξη των λιμνών μας, ας αγωνιστούμε για την σύλληψη των εμπρηστών, την τιμωρία των καταπατητών, την δημιουργία βιολογικών καθαρισμών σε όλους τους παράκτιους συνοικισμούς.
Για να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές λίμνες καλύτερες και καθαρότερες απ αυτές που εμείς παραλάβαμε, γιατί πιστέψαμε σε ‘’Σωτήρες’’”
